Ο άνθρωπος-σινεμά της Θεσσαλονίκης αφηγείται απίθανες ιστορίες: Οι θρυλικοί κινηματογράφοι και οι ταινίες πορνό

Αν υπάρχει ένας άνθρωπος στη Θεσσαλονίκη που γνωρίζει καλύτερα τον κινηματογράφο της πόλης, αυτός είναι ο Νίκος Σταμούλης.

Ο θρυλικός ταμίας του σινεμά «Λαϊκόν», που έχει εργαστεί  σε πολλούς ακόμη κινηματογράφους, από 12 χρονών μέχρι και σήμερα.

Έζησε τη μαγική εποχή του σινεμά, από το ΄60 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ΄90, στο Βαρδάρη, αλλά και σε άλλες περιοχές του κέντρου.

Τότε που οι αίθουσες δεν ήταν απλά ένας τρόπος ψυχαγωγίας, αλλά μια πρόταση, πολιτισμός, έκφραση, αλλά και διέξοδος ή τρόπος εύρεσης ζευγαριού.

Για το Νίκο, όπως λέει και ο ίδιος, ήταν «το πανεπιστήμιο της ζωής».

Έζησε απίστευτες καταστάσεις μέσα στις αίθουσες, απίθανες ιστορίες, που τις αφηγείται στην Parallaxi, στο Podcast που ακολουθεί.

50 λεπτά μιας ατόφιας κουβέντας για σινεμά που μπορείς όμως να καταλάβεις πολλά.

Τι σου έμεινε μετά από τόσα χρόνια για τους ανθρώπους; Τον ρωτώ.

«Όσο πιο λαϊκοί είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο καλοί είναι». Μου απαντά.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ PODCAST

ΗΧΟΣ: Αστέρης Καρατζάς 

Τότε η Θεσσαλονίκη ήταν ένας απέραντος κινηματογράφος, μια πολυπολιτισμική πόλη, από τη δεκαετία του ’60, όλα, τα ΚΤΕΛ, ο σιδηροδρομικός σταθμός, τα πλοία, η αστυνομία, οι βιοτεχνίες ήταν στο Βαρδάρη. Ο Βαρδάρης ήταν το «κέντρο του κόσμου» της πόλης.

Σινεμά στην πόλη. Πολλά από αυτά: Ανθή, Απόλλων, Αργώ, Ριβολί, Ναταλί ,Ποσειδώνας, Αλέκα, Ίλιον, Βίλμα, Ηλύσια, Βικτώρια, Λαϊκόν, Πάνθεον, Τιτάνια, Αχίλλειον, Ιντεάλ, Έσπερος, Εγνατία, Ρίο, Ιφιγένεια, Θυμέλη και πόσοι ακόμη.

Το ξεκίνημα των ταινιών πορνό. Οι τσόντες. Όταν έκλεισε η οδός Λαγκαδά για την πρώτη ταινία πορνό με τίτλο «Σεξ κλαμπ λα Παρτουζέ».

Όταν στα σινεμά πλάκωνε το Ηθών. Όταν γινόταν ψωνιστήρι και όταν η αίθουσα μετατρεπόταν σε… δωμάτια όπου οι άνθρωπο έβγαζαν τα απωθημένα τους και ανάγκαζε το Ηθών να κάνει ντου.

Ένας ολόκληρος κόσμος που βρίσκεται στο μυαλό και στην ψυχή του Νίκου, που τα μεταφέρει με έναν αυθεντικό τρόπο. Αξίζει να το ακούσετε.