Στην Κορέα οι fake κηδείες κάνουν θραύση – Τι μπορεί να σου προσφέρει αυτή η εμπειρία

Ακούγεται μακάβριο. Ανατριχιαστικό και ίσως και σοκαριστικό. Κι όμως, στη Νότια Κορέα εδώ και χρόνια χιλιάδες άνθρωποι πληρώνουν για να ζήσουν κάτι πραγματικά ασυνήθιστο: τη δική τους… κηδεία.

Ναι, καλά διάβασες.

Οι λεγόμενες “fake funerals” -ψεύτικες κηδείες- δεν είναι μια περίεργη μόδα του TikTok, αλλά μια οργανωμένη ψυχολογική εμπειρία που έχει κερδίσει τεράστια δημοτικότητα από τα μέσα της δεκαετίας του 2010 περίπου. Και ο σκοπός τους δεν είναι να τρομάξουν, αλλά να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ξαναδούν τη ζωή τους από την αρχή.

Τι ακριβώς συμβαίνει σε μια fake κηδεία;

Η διαδικασία είναι σχεδόν τελετουργική. Οι συμμετέχοντες συγκεντρώνονται σε ειδικά κέντρα, φορούν λευκά ρούχα, κάθονται σε μια αίθουσα και καλούνται να γράψουν τον δικό τους επικήδειο. Σκέφτονται τι θα ήθελαν να αφήσουν πίσω, τι λάθη έκαναν, τι δεν πρόλαβαν να πουν.

Στη συνέχεια ξαπλώνουν μέσα σε ένα πραγματικό φέρετρο. Το καπάκι κλείνει. Για λίγα λεπτά μένουν στο σκοτάδι, μόνοι με τις σκέψεις τους.

Και όταν ξαναβγαίνουν, η ιδέα είναι μία: να “ξαναγεννηθούν” ψυχολογικά.

Γιατί κάποιος να θέλει να ζήσει κάτι τέτοιο;

Η Νότια Κορέα είναι μια χώρα με απίστευτα υψηλούς ρυθμούς ζωής. Ανταγωνισμός, πίεση για επιτυχία, ατελείωτες ώρες δουλειάς, κοινωνικές προσδοκίες. Όλα αυτά δημιουργούν ένα περιβάλλον έντονου άγχους και ψυχικής εξάντλησης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι fake κηδείες εμφανίστηκαν ως μια εναλλακτική μορφή “θεραπείας σοκ”.

Η λογική τους είναι απλή:

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος -έστω και συμβολικά- με τον θάνατο, αρχίζεις να εκτιμάς διαφορετικά τη ζωή.

Πολλοί συμμετέχοντες λένε ότι μετά την εμπειρία:

ένιωσαν μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη

επαναξιολόγησαν τις προτεραιότητές τους

αποφάσισαν να ζητήσουν συγγνώμη ή να μιλήσουν σε ανθρώπους που είχαν απομακρυνθεί

τόλμησαν να κάνουν αλλαγές που φοβόντουσαν

Για κάποιους, ήταν ένα είδος προσωπικής αφύπνισης.

Τι λένε οι ειδικοί;

Ψυχολόγοι και μελετητές της συμπεριφοράς δεν απορρίπτουν εντελώς την ιδέα. Αντίθετα, λένε πως η αντίληψη του θανάτου όταν γίνεται με ασφαλή, στοχευμένο τρόπο, μπορεί να μειώσει το άγχος, να ενισχύσει το αίσθημα του «εδώ και τώρα» και να δώσει νόημα σε πράγματα που βιώνονται επιφανειακά στην ροή της καθημερινότητας.

Με άλλα λόγια, η συμβολική επαφή με το τέλος της ζωής λειτουργεί σαν ένα δυνατό ξυπνητήρι. Υπενθυμίζει στους ανθρώπους πόσο εύθραυστος είναι ο χρόνος και πόσο σημαντικό είναι να μην αναβάλλουν συνεχώς όσα πραγματικά θέλουν να ζήσουν.

Δεν πρόκειται φυσικά για θαυματουργή λύση ούτε για υποκατάστατο ψυχοθεραπείας. Μπορεί όμως να αποτελέσει ένα ισχυρό ψυχολογικό εργαλείο ενδοσκόπησης και επαναπροσδιορισμού.

Δεν είναι τόσο μακάβριο όσο ακούγεται

Παρότι η εικόνα ενός ανθρώπου μέσα σε φέρετρο μοιάζει βαριά και σκοτεινή, οι ίδιοι οι διοργανωτές μιλούν για μια εμπειρία ζωής, όχι θανάτου. Στην ουσία, πρόκειται για μια ακραία μορφή ενδοσκόπησης.

Αντί για κλασικές συνεδρίες ψυχολογίας ή motivational σεμινάρια, οι fake κηδείες προσφέρουν ένα δυνατό συμβολικό μήνυμα: «Αν σήμερα ήταν το τέλος, θα ήσουν ευχαριστημένος με τη ζωή σου;»

Και αυτή η ερώτηση, όσο άβολη κι αν είναι, μπορεί να αλλάξει πολλά.

Τελικά, τι μας λέει όλο αυτό;

Ότι καμιά φορά χρειάζεται ένα δυνατό ταρακούνημα για να θυμηθούμε να ζούμε πραγματικά. Μπορεί να μη χρειάζεται να μπούμε όλοι σε ένα φέρετρο για να το καταλάβουμε. Αλλά το μήνυμα πίσω από αυτή την παράξενη τάση είναι τελικά πολύ ανθρώπινο:

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη ζούμε στον αυτόματο πιλότο. Και ίσως, μερικές φορές, η ιδέα του τέλους να είναι ο καλύτερος τρόπος για μια νέα αρχή.

Πηγή – Women Only -Διονυσία Ζαπατίνα