Στα χιονοδρομικά της Βουλγαρίας – Η διαχρονική επιλογή των Βορειοελλαδιτών για σκι

Ποιος από εμάς, όταν πλησιάζει ο χειμώνας, δεν σκέφτεται έστω για λίγο τις χειμερινές του διακοπές;

Στις μέρες μας το να μπορείς  να φύγεις για μέρες από την πόλη καλοκαίρι και χειμώνα δεν είναι αυτονόητο. Για πολλούς αποτελεί πολυτέλεια.

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν άνθρωποι που είτε μπορούν, είτε κάνουν οικονομίες για μια διήμερη χειμωνιάτικη απόδραση, είτε στερούνται τις καλοκαιρινές διακοπές τους για να απολαύσουν λίγες μέρες ξεκούρασης τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο.

Ανυπομονούν να φτάσει η ώρα να ταξιδέψουν σε ένα χιονοδρομικό, ντυμένοι καλά με πολλά ρούχα και χοντρά μπουφάν να απολαύσουν μια ζεστή σοκολάτα, να φορέσουν τον εξοπλισμό τους  – που τόσο καιρό περίμεναν να ξανασμίξουν – να πάρουν το lift για να ανέβουν ψηλά στο βουνό και να κατηφορίσουν όλο το κατάλευκο τοπίο.

Η σύνδεση Ελλάδας-Βουλγαρίας σε ό,τι αφορά τον τουρισμό δεν είναι κάτι καινούργιο.

Ειδικότερα η Θεσσαλονίκη και η Χαλκιδική – κυρίως τους θερινούς μήνες – βουλιάζει από Βούλγαρους που επιλέγουν τις ελληνικές θάλασσες για τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Η απόσταση, άλλωστε, είναι μικρή. Από τη Σόφια μέχρι τη Θεσσαλονίκη η διαδρομή με αυτοκίνητο διαρκεί περίπου τρεισήμισι ώρες – και το ίδιο ισχύει αντίστροφα. Μιλάμε για μια κοντινή απόδραση, ιδανική για ένα διήμερο ή τριήμερο στο βουνό.

Αξίζει να σημειωθεί πως από την 1η Ιανουαρίου 2025 η Βουλγαρία εντάχθηκε πλήρως στη ζώνη Σένγκεν, γεγονός που έκανε τη μετακίνηση μεταξύ των δύο χωρών ακόμη πιο εύκολη.

Η τάση των νέων – και όχι μόνο – να επιλέγουν τα χιονοδρομικά κέντρα της Βουλγαρίας για σκι δεν είναι τυχαία. Και σίγουρα δεν είναι καινούργια.

Εδώ και δεκαετίες, Θεσσαλονικείς αλλά και κάτοικοι άλλων πόλεων της Βόρειας Ελλάδας, ταξιδεύουν τους χειμερινούς μήνες στη Βουλγαρία για σκι.

Δεν χρειάζεται οι διακοπές τους να είναι πολυήμερες, πολλές φορές αρκούν μερικές μέρες για να απολαύσουν το χιονισμένο τοπίο της χώρας και να περάσουν όμορφα με τις παρέες τους ή τις οικογένειές τους.

Ποιες είναι οι βασικές επιλογές των ελλήνων για σκι στη Βουλγαρία; 

Αν κάποιος ρωτήσει έναν Θεσσαλονικιό που πηγαίνει συχνά για σκι στη Βουλγαρία, τρία ονόματα θα ακουστούν σχεδόν πάντα: Bansko, Borovets και Pamporovo.

Bansko 

Στους πρόποδες της οροσειράς Πιρίν, το Bansko έχει καθιερωθεί ως η πιο δυνατή «χειμερινή υπογραφή» της Βουλγαρίας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο και πιο οργανωμένο χιονοδρομικό της χώρας, με εκτεταμένο δίκτυο πιστών και σύγχρονο σύστημα αναβατήρων που εξυπηρετεί τόσο αρχάριους όσο και πιο έμπειρους σκιέρ.

Ανάμεσα στις πιο γνωστές διαδρομές του ξεχωρίζει η πίστα Alberto Tomba – που πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ολυμπιονίκη – η οποία ξεκινά από τα 1.750 μέτρα υψόμετρο και διατρέχει μεγάλη απόσταση μέχρι να καταλήξει χαμηλά στην κοιλάδα. Είναι από τις μεγαλύτερες σε μήκος πίστες στην Ευρώπη και αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν μεγαλύτερη πρόκληση.

Πέρα όμως από το καθαυτό σκι, το Bansko έχει εξελιχθεί σε ολοκληρωμένο χειμερινό προορισμό.

Η παλιά πόλη, με τα πέτρινα σπίτια και τα στενά δρομάκια, προσφέρει μια διαφορετική ατμόσφαιρα μετά την κατάβαση, ενώ οι τοπικές ταβέρνες και τα εστιατόρια γεμίζουν από επισκέπτες που αναζητούν ζεστό φαγητό και έντονη νυχτερινή ζωή.

Δεν είναι τυχαίο ότι για πολλούς Έλληνες αποτελεί την «ασφαλή επιλογή» όταν σχεδιάζουν μια χειμερινή απόδραση.

Borovets 

Στις βόρειες πλαγιές της οροσειράς Ρίλα, το Borovets αποτελεί το παλαιότερο οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο της Βουλγαρίας και μία από τις πιο σταθερές αξίες για τους λάτρεις του σκι. Η ιστορία του ξεκινά από τα τέλη του 19ου αιώνα, όμως σήμερα λειτουργεί ως ένα σύγχρονο θέρετρο που συνδυάζει παράδοση και αναβαθμισμένες υποδομές.

Το δίκτυο των πιστών του καλύπτει όλα τα επίπεδα δυσκολίας, γεγονός που το καθιστά ελκυστικό τόσο για οικογένειες όσο και για πιο έμπειρους σκιέρ. Η δυνατότητα νυχτερινού σκι προσθέτει μια διαφορετική διάσταση στην εμπειρία, ενώ υπάρχουν και απαιτητικές διαδρομές για όσους αναζητούν μεγαλύτερη ένταση και τεχνική πρόκληση.

Παράλληλα, το Borovets έχει αναπτύξει έντονη ζωή μετά το σκι, με μπαρ και χώρους διασκέδασης που γεμίζουν τα βράδια της χειμερινής σεζόν.

Και για όσους θέλουν να συνδυάσουν τη φύση με την πολιτιστική περιήγηση, σε σχετικά μικρή απόσταση βρίσκεται το εμβληματικό Rila Monastery, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, που προσθέτει μια διαφορετική διάσταση σε μια χειμερινή απόδραση.

Pamporovo

Στην καρδιά της οροσειράς της Ροδόπης, το Pamporovo ξεχωρίζει για το πιο ήρεμο προφίλ του. Γνωστό για τη μεγάλη ηλιοφάνεια κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου και τις καλά συντηρημένες πίστες του, αποτελεί συχνά επιλογή οικογενειών και όσων κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο σκι.

Οι διαδρομές του χαρακτηρίζονται από πιο ήπιες κλίσεις, γεγονός που το καθιστά φιλικό προς αρχάριους και σκιέρ μεσαίου επιπέδου, ενώ τα οργανωμένα snow parks προσελκύουν νεότερο κοινό που δοκιμάζει snowboard ή freestyle τεχνικές.

Παράλληλα, το Pamporovo δεν περιορίζεται μόνο στο κλασικό σκι: δραστηριότητες όπως βόλτες με χιονοπέδιλα ή έλκηθρο συμπληρώνουν την εμπειρία για όσους θέλουν μια πιο χαλαρή επαφή με το χιονισμένο τοπίο.

Σε μικρή απόσταση βρίσκονται και οι γραφικές Smolyan Lakes, προσφέροντας μια πιο ήσυχη εναλλακτική για όσους αναζητούν στιγμές απομόνωσης μακριά από την κίνηση των πιστών.

Γιατί όμως οι έλληνες επιλέγουν Βουλγαρία; 

Η τάση αυτή δεν αφορά μόνο τα τελευταία χρόνια. Οι Έλληνες ανέκαθεν έκαναν εξορμήσεις στη Βουλγαρία για σκι, με αποτέλεσμα το «μικρόβιο» να περνάει από γενιά σε γενιά.

Ίσως το πρώτο και πιο σημαντικό κριτήριο είναι το οικονομικό. Το ταξίδι με αυτοκίνητο από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τα βουλγαρικά χιονοδρομικά απαιτεί περίπου τον ίδιο χρόνο και κόστος βενζίνης όπως ένα ταξίδι στο ελληνικό Καϊμάκτσαλαν, όμως η διαμονή, τα lift pass και οι υπόλοιπες δαπάνες στη Βουλγαρία παραμένουν σαφώς πιο προσιτές.

Παράλληλα με το οικονομικό κίνητρο, σημαντικό ρόλο παίζει η ίδια η εμπειρία του ταξιδιού. Πολλοί Έλληνες επιλέγουν τα βουλγαρικά χιονοδρομικά γιατί προσφέρουν μια σύντομη απόδραση σε μια γειτονική χώρα, με διαφορετική κουλτούρα, γεύσεις και τοπικά προϊόντα.

Η αλλαγή περιβάλλοντος, ακόμη και για λίγες μέρες, δίνει την αίσθηση μιας ξεχωριστής εμπειρίας, χωρίς την ταλαιπωρία ενός μακρινού ταξιδιού.

Οι κάτοικοι της Βόρειας Ελλάδας μπορούν να θεωρούνται τυχεροί, καθώς έχουν πολύ κοντά τους κορυφαίες επιλογές για χειμερινές εξορμήσεις.

Το Bansko, το Borovets και το Pamporovo δεν προσελκύουν μόνο Έλληνες επισκέπτες, αλλά αποτελούν δημοφιλή προορισμό για τουρίστες από ολόκληρη την Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Κάθε χειμώνα, Βρετανοί, Γερμανοί, Σέρβοι και πολλοί άλλοι γεμίζουν τις πίστες και τα θέρετρα, δίνοντας ζωντάνια στις πόλεις και στις γύρω περιοχές, δημιουργώντας μια πραγματικά διεθνή χειμερινή εμπειρία.

Από την 1η Ιανουαρίου 2026 η Βουλγαρία μπήκε στο ευρώ, επομένως το κόστος ζωής και οι τιμές που ξέραμε ενδέχεται να αλλάξουν.

Παρ’ όλα αυτά, για δεκαετίες, και για όσο η χώρα χρησιμοποιούσε τη λέβα, οι Έλληνες ταξιδιώτες διαπίστωναν ότι μπορούσαν να περάσουν τις χειμερινές τους διακοπές σε προσιτές τιμές, απολαμβάνοντας παράλληλα οργανωμένα χιονοδρομικά και σύγχρονες υποδομές.

Όλα αυτά τα χρόνια η Βουλγαρία παραμένει ο νούμερο ένα προορισμός για Έλληνες χειμερινούς ταξιδιώτες, συνδυάζοντας προσιτό κόστος, εύκολη πρόσβαση και την αίσθηση ενός «μικρού ταξιδιού στο εξωτερικό».

Αξίζει να σταθούμε στη μετάβαση του ευρώ από τη λέβα και να αναφέρουμε πως οι πολίτες της Βουλγαρίας έκαναν μαζικές πορείες και μεγαλειώδεις διαδηλώσεις για να μην συμβεί αυτή η μετατροπή και οι βασικές τους ανησυχίες ήταν ο πληθωρισμός και οι υψηλότερες τιμές, όμως δεν κατάφεραν να αποτρέψουν αυτή την κίνηση.

Ο valeri, κάτοικος της Βουλγαρίας, μίλησε στη parallaxi για το ευρώ και αναφέρθηκε στη δύσκολη μετάβαση 

«Θα έπρεπε να είχε διεξαχθεί δημοψήφισμα, πριν από τη λήψη μίας τέτοιας απόφασης, έτσι ώστε κάθε Βούλγαρος να μπορέσει να ψηφίσει. Όμως οι κυβερνώντες δεν ζήτησαν τη γνώμη του λαού. Αφού όμως έγινε η αλλαγή, η Εθνική Τράπεζα δεν ήταν προετοιμασμένη.

Τον Δεκέμβριο, οι τράπεζες δεν είχαν επαρκή ποσότητα ευρώ και πραγματοποιούσαν ανταλλαγές μόνο για δικούς τους πελάτες και σε περιορισμένα ποσά. Στα ανταλλακτήρια συναλλάγματος, το ευρώ πωλούνταν προς 2 λέβα, ενώ η κανονική ισοτιμία είναι 1,96 λέβα ανά ευρώ».

«Οι άνθρωποι περίμεναν έξω από τράπεζες και ΑΤΜ, μέσα στο κρύο. Επίσης υπήρχε πρόβλημα γιατί οι τράπεζες έδιναν κυρίως χαρτονομίσματα μόνο των 10 και 20 ευρώ».  

Χρήστος 23 ετών

Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου ότι ήθελα να κάνω σκι, αλλά πάντα ήθελα να ζήσω αυτή την εμπειρία, αφού άκουγα από φίλους μου τα καλύτερα. Όλο αυτό είναι κάτι διαφορετικό και σίγουρα ένα άθλημα και μια δραστηριότητα που δεν μπορείς να κάνεις όποτε θέλεις — πρέπει να έρθει χειμώνας και να ξοδέψεις κάποια χρήματα για εξοπλισμό και όλα τα απαραίτητα. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να δοκιμάσω, ήμουν έτοιμος.

Συχνά άκουγα για τα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας, αλλά εγώ ήθελα να συνδυάσω ένα ταξίδι στο εξωτερικό με αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία. Για αυτό, προπερυσι, πήγα στο Bansko για τέσσερις μέρες. Η αλήθεια είναι πως τη δεύτερη μέρα, μαζί με μια οργανωμένη ομάδα, ανεβήκαμε στο βουνό με ένα λεωφορείο που μας γύρισε πίσω μετά από ώρες.

Τα μοναδικά χιονοδρομικά κέντρα που είχα δει ήταν από φωτογραφίες, αλλά αυτό που αντίκριζαν τα μάτια μου από κοντά ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό: ένα ολοκάθαρο, λευκό τοπίο με εκατοντάδες ανθρώπους να ανεβοκατεβαίνουν τις πίστες, ενώ από πάνω μας περνούσε συνεχώς το lift.

Η εμπειρία του σκι ήταν λίγο δύσκολη στην αρχή, αλλά την ευχαριστήθηκα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρά όλο τον θόρυβο γύρω από τον τουρισμό στο Bansko, αυτό που αντίκρισα ήταν μοναδικό. Πέρυσι ακολούθησα το ίδιο μοτίβο: ένα διήμερο χαλάρωσης στο Bansko, γιατί ήξερα το μέρος και ήθελα να ξανακάνω σκι. Οι τιμές είχαν παραμείνει σταθερές, τόσο για τον εξοπλισμό όσο και για το φαγητό, το ποτό και τα σούπερ μάρκετ — κάτι εντυπωσιακό για έναν τόσο δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Φέτος δεν κατάφερα να πάω λόγω υποχρεώσεων, αλλά του χρόνου θέλω να επιστρέψω και να δω πώς θα έχουν αλλάξει τα πράγματα με την είσοδο του ευρώ. 

Γιώργος Τούλας, 59 ετών 

Η σχέση μου με τα χιονοδρομικά της Βουλγαρίας ξεκίνησε στη δεκαετία του ογδόντα ως φοιτητής. Η χώρα ήταν ακόμα κομμουνιστική τότε και από τη Θεσσαλονίκη έφευγαν τουριστικά λεωφορεία που μετέφεραν φοιτητές κυρίως σε εξωτικά μέρη όπως το Παμπόροβο. Έχοντας το Σέλι κοντά μας δεν είχαμε ιδέα ότι οι γείτονες έχουν πολύ καλύτερες υποδομές.

Μπήκαμε λοιπόν σε ένα λεωφορείο και αφού περάσαμε μια διαδικασία στα σύνορα λίγο κουραστική αρχίσαμε να διασχίζουμε τοπία με στενάχωρα κακοφωτισμένα χωριά της βουλγαρικής υπαίθρου μέχρι να φτάσουμε στο χιονοδρομικό.  

Το χιονοδρομικό είχε τη λογική των σοβιετικών επενδύσεων σε ψυχαγωγία του λαού, ξενοδοχεία που όμοια τους έβρισκες σε όλη την ανατολική Ευρώπη και γεύματα προσαρμοσμένα στις δυνατότητες μιας άλλης εποχής. Ήταν και η πρώτη μου εμπειρία με τις ανατολικές χώρες και κάθε πράγμα το εξέταζα εξονυχιστικά για να καταλάβω τι παίζει… Οι πίστες όμως ήταν εντυπωσιακές, τα λιφτ άψογα και τα απογεύματα στις μεγάλες σάλες του κομμουνιστικού τουρισμού εξωτικά για τα δικά μας γούστα… 

Στα χιονοδρομικά της Βουλγαρίας επέστρεψα πια με τα παιδιά μου, πριν είκοσι χρόνια. Ήταν το Μπάνσκο και το Μπόροβετς της νέας εποχής, με ελάχιστες αναφορές στο παρελθόν και ολοκαίνουργια κτίρια να γιγαντώνουν τα θέρετρα που κάλπαζαν στο μέλλον.

Πολλά από τα στοιχεία της παλιάς ανατολικής Ευρώπης παρέμεναν κραταιά, π.χ. ένα μπλόκο της τροχαίας στην έξοδο των χωριών για έλεγχο αναμένων φώτων που όμως μπορούσε να παρακάμψει κάποιος με λίγα ευρώ στην τσέπη του αστυνομικού, όμως τα σημάδια των αλλαγών ήταν πια έντονα.

Στις πίστες είχαν ξεφυτρώσει μέσα στο χιόνι μπαρ που σέρβιραν ποτά, στα ξενοδοχεία τα σπα είχαν γίνει must, τα βράδια τα εστιατόρια σέρβιραν πια και ιταλική κουζίνα, το μόνο κοινό με το παρελθόν ήταν τα καταστήματα που πουλούσαν αθλητικά μαϊμούδες και οι βορειοελλαδίτες αγόραζαν μαζικά… 

Θυμάμαι σαν όνειρο τα ωραιότερα Χριστούγεννα στο χιόνι να τα γιορτάζουμε βράδυ σε μια εγγλέζικη παμπ στη βάση από τις πίστες στο Μπόροβετς. Είχες την εντύπωση ότι παίζεις σε ταινία με τον Χιού Γκραντ… 

Μετά από ‘κείνες τις φορές δεν ξαναπήγα. Είμαι σίγουρος όμως πως πλέον αυτός ο φτηνός και ονειρεμένος τρόπος να αισθανθείς λίγη από τη λάμψη των αυστριακών και ελβετικών σαλέ με τα ελάχιστα που διαθέτεις όσο πάει και ξεθυμαίνει. Είναι μια άλλη εποχή…

Αλέξανδρος, 45 ετών 

Εμείς πηγαίναμε οικογενειακά, πάω από μικρό παιδί όταν λίγοι κάνανε σκι. Τότε ανεβαίναμε πάνω πριν χτιστεί ακόμα το Μπάνσκο με τον τρόπο που είναι σήμερα, μας πηγαίνανε με λεωφορεία και μετά υπήρχαν μονάχα δύο-τρία lift που σε πηγαίναν λίγο πιο ψηλά. Τότε υπήρχαν και τα χιονοδρομικά και της Γιουγκοσλαβία και ήταν της μόδας επίσης.

Όταν το πήραν οι Αυστριακοί και κάνανε μια τεράστια επένδυση με την γόνδολα ξέφυγε η κατάσταση. Πλέον είναι ευρωπαϊκού επιπέδου έχει ξεφύγει από τα επίπεδα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, είναι τρομερό πηγαίνουν άνθρωποι από όλο τον κόσμο.

Υπάρχουν πάρα πολλοί Άγγλοι επίσης οι οποίοι χρειάζεται να κάνουν μεγάλο ταξίδι με αεροπλάνο για να φτάσουν. Το να προσγειωθούν και να πάνε στο Μπάνσκο που είναι πολύ οικονομικό είναι το κάτι άλλο, όλα σε συνδυασμό μαζί και με τα lift τους που είναι λίγο ακριβά σου προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες.

Δεν έρχεται ένα lift να σε πάρει με φόρα και να σε χτυπήσει, έρχεται ήρεμα και είναι πολύ εξελιγμένα. Η διαφορά με την Ελλάδα είναι τεράστια. Όλο αυτό φυσικά οφείλεται στους Αυστριακούς που έκαναν μεγάλη επένδυση. 

Σε κάποιον αρχάριο που θέλει να μάθει ας πούμε θα του έλεγα να πάει στο εξωτερικό. Αυτό που γίνεται εδώ με τα lift που σε ανεβάζουν 5 φορές και σε δέκα λεπτά κατεβαίνεις δεν είναι κάτι σπουδαίο, αυτό είναι καλό για έναν αρχάριο, αλλά άμα θέλεις να μάθεις να κάνεις σκι πρέπει να βγεις έξω. Ο χρόνος που τρως στα lift είναι λιγότερος και ο χρόνος στη πίστα είναι περισσότερος.

Παράλληλα με το σκι συνδυάζεται και η εμπειρία του εξωτερικού. Αρχικά το Μπάνσκο έχει ξεφύγει… η κωμόπολη έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ και βρίσκεις καταλύματα με 10 ευρώ. Για να πάει κάποιος ας πούμε στα 3-5 Πηγάδια πρέπει να μείνει στη Νάουσα ας πούμε που δεν έχει τα ανάλογα καταλύματα και δεν έχεις την ίδια διασκέδαση με τη Βουλγαρία. Στο Ελατοχώρι για παράδειγμα πρέπει να παρκάρεις στον δρόμο για να φτάσεις ψηλά όσο κρατάς εξοπλισμό στο χέρι…

Όλα τα χιονοδρομικά της Βόρειας Ελλάδας ισοδυναμούν με το Μπάνσκο… είναι τεράστιο. Και από τότε που μπήκε η χώρα στη Σέγκεν τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο ευχάριστα.