Αυτό το κείμενο γράφτηκε για εσένα
Ένα κείμενο του Θωμά Καραγκιοζόπουλου που απευθύνεται στους ανθρώπους που θέλουν να πιστέψουν ξανά, να αφεθούν ξανά, αλλά η ζωή τους βάζει πολλά εμπόδια
Αυτό το κείμενο γράφτηκε για εσένα. Εσένα που κουβαλάς τα σημάδια από πληγές που δεν διάλεξες, που ένιωσες το κρύο της απόρριψης και το βάρος της ακύρωσης εκεί που περίμενες στήριξη. Απευθύνεται σε εσένα που έχεις κουραστεί να προσπαθείς, στο κομμάτι σου που πλέον δυσκολεύεται να αντικρίσει το βλέμμα των ανθρώπων χωρίς να αναρωτηθεί ποια είναι η κρυφή σκέψη πίσω από τα λόγια τους.
Πλέον, η πίστη σου δεν χαρίζεται· κερδίζεται. Έχεις φτάσει σε ένα σημείο όπου οι υποσχέσεις, όσο όμορφα κι αν είναι ντυμένες, δεν έχουν πια καμία πέραση. Η ψυχή σου δεν ζητάει πια «θα», αλλά «τώρα». Ζητάει πράξεις που έχουν βάρος, έργα που μιλούν πιο δυνατά από τις λέξεις και πρωτοβουλίες που αποδεικνύουν ότι ο άλλος είναι πραγματικά εκεί. Αναζητάς τη συνέπεια, αυτήν που κάνει τον άνθρωπο απέναντί σου ή δίπλα σου να τιμά τον λόγο του, χωρίς παιχνίδια και χωρίς τη διάθεση να σε περιπαίξει ή να υποτιμήσει τη νοημοσύνη σου.
Αυτό το κείμενο θέλω να λειτουργήσει σαν ένα απαλό χάδι στην πλάτη σου. Είναι μια αναγνώριση για όλες εκείνες τις φορές που είδες το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται, τις ίδιες προβλέψιμες αντιδράσεις, χωρίς ίχνος έκπληξης. Έχεις φτάσει στο σημείο όπου το παράλογο έχει γίνει η νέα σου κανονικότητα και αυτό, αν και σε προστατεύει, είναι ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη απόδειξη της κούρασής σου.
Κάποτε, η καρδιά σου ήταν ορθάνοιχτη. Πίστευες αυθόρμητα και με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια όσα σου έλεγαν οι φίλοι, οι συγγενείς, οι άνθρωποι που θεωρούσες δικούς σου. Η πρόθεσή σου ήταν πάντα καθαρή· ήθελες να προσφέρεις, να ακούς με πραγματικό ενδιαφέρον και να νοιάζεσαι μέχρι τα βάθη της ψυχής σου. Ήσουν εκεί, σε κάθε δυσκολία των άλλων, ξοδεύοντας τεράστια αποθέματα από την ενέργειά σου, την υπομονή σου και το κουράγιο σου, προσπαθώντας να κρατήσεις τη ζωή σου και τις σχέσεις σου σε μια τάξη που τελικά αποδείχθηκε εύθραυστη.
Σήμερα, αν νιώθεις ότι η φλόγα σου είναι χαμηλή ή ότι το ενδιαφέρον σου για τους άλλους έχει ατονήσει, μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Δεν έγινες σκληρός άνθρωπος, απλώς έγινες ο άνθρωπος που έμαθε να προστατεύει τα λιγοστά αποθέματα που του απέμειναν. Η απόσταση που κρατάς πλέον δεν είναι τοίχος, είναι το σύνορό σου. Είναι η ανάγκη σου να περιβάλλεσαι μόνο από την αλήθεια, γιατί ο χρόνος σου και η ψυχική σου γαλήνη είναι πια πολύ πολύτιμα για να τα σπαταλήσεις σε οτιδήποτε λιγότερο από την συνέπεια προς εσένα.
