Eurovision 2026: Τι ζητάμε τελικά να μας «φέρουν»

Λέξεις: Βασίλης Μάστορας

«Φέρ’το, φέρ’το, φέρ’το». Μια φράση που έχει ακουστεί όσο καμία άλλη στην εγχώρια μουσική σκηνή τον τελευταίο καιρό. Είτε ασχολείσαι φανατικά με τη Eurovision, είτε ανήκεις σε αυτούς που τη λοιδορούν μέρα-νύχτα, αναμφίβολα έχεις έρθει αντιμέτωπος με το τραγούδι αυτό.

Σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι η κριτική προς τον εκπρόσωπο της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, καθότι ο υποφαινόμενος δηλώνει απλώς λάτρης της μουσικής και τίποτα παραπάνω.

Δεν θα κρίνω εγώ κατά πόσο αξίζει να πάει. Θέλω να σταθώ αλλού. Στον τίτλο.

Σε αυτή την προσταγή με έναν φαινομενικά γνωστό αποδέκτη.

Για τον Akylla, βεβαίως, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα.

Αλλά για σένα; Τι σημαίνει το «φέρ’το»; Τι να φέρει και ποιος; Σε ποιον μιλάς;

Για τον τραγουδιστή, ο τίτλος ενδεχομένως να αναφέρεται σε όσα στερήθηκε αυτός και η οικογένειά του συλλήβδην. Περιμένοντας καρτερικά έναν διαγωνισμό τραγουδιού —ναι, με αυτό το για πολλούς «χαζό» κομμάτι— όχι για να λάμψει, αλλά για να σβήσει τα αρνητικά του παρελθόντος.

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. Αν, υποθετικά μιλώντας, μπορούσες να φέρεις κάτι στη ζωή σου, τι θα ήταν αυτό; Likes; Λεφτά;

Το πρόβλημα σε τέτοιου είδους ερωτήματα έγκειται στο ότι θεωρούμε πως τα πάντα είναι εφήμερα και πρέπει να τα αξιοποιήσουμε επειγόντως. «Πρέπει να έχω λεφτά γιατί με αυτά θα ξεκλειδώσω χιλιάδες επιλογές». Ναι, όντως, σου ανοίγουν πόρτες. Αλλά δεν σου επιστρέφουν τον χαμένο χρόνο.

Ξέρεις, αυτές τις στιγμές που είσαι ξέγνοιαστος, ανάλαφρος.

Ίσως αυτό που θα ζητούσες από τη μοίρα να μην ήταν κάτι που χωρά σε τσέπη, αλλά μια ανάμνηση που αν ήταν κλεψύδρα, θα ποθούσες να τη γυρνάς ξανά και ξανά.

Για να ζήσεις εκείνο το δευτερόλεπτο που σου λείπει.

Και να φωνάζεις βουβά μέσα σου:

«Φέρ’το».

*Ο Βασίλης Μάστορας είναι Φοιτητής Ψυχολογίας και Ποιητής