H Ελλάδα στο δρόμο της παραίσθησης…

Χειμώνας 2026. Σε ένα τηλεοπτικό πάνελ μια περίβλεπτη βουλευτής της Πελοποννήσου, που κατέχει πάνω από 20 ακίνητα, σε μια χώρα που οι μισθοί των εκπαιδευτικών έχουν χάσει το 35% της δύναμης τους σε 15 χρόνια, γυρίζει με θράσος, ως μαθήτρια της Σοφίας Βούλτεψη και λέει στους εκπαιδευτικούς που αδυνατούν να νοικιάσουν ένα σπίτι: Ο τζάμπας πέθανε. Η μικρανηψιά της Μαρίας Αντουανέτα σε νέο ρεσιτάλ κυνισμού…

Σε μια γενικευμένη αίσθηση αναισθησίας, λες και το πρωί που ξυπνάμε μια αόρατη σύριγγα ρίχνει στις φλέβες μας ένα αναισθητικό, ακούμε τα παραληρήματα αστείων ανθρώπων σε θέσεις εξουσίας, ετοιμαζόμαστε για το επόμενο χτύπημα.

Το τέλος της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της βιοτεχνίας, της ελληνικής βιομηχανίας, του εμπορίου, της μικροεπιχειρηματικότητας , η απόλυτη παράδοση των φυσικών πόρων μας σε λίγα χέρια, των ασημικών της χώρας σε ημέτερους, η επιχειρούμενη αναθεώρηση του Συντάγματος με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο όσων σήμερα το Σύνταγμα προασπίζει, από τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης μέχρι τις περιβαλλοντικές απαγορεύσεις στις επιχειρούμενες καταπατήσεις των πάντων. Και από κοντά οι θεαματικές υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα που θα βρούμε μπροστά μας σύντομα…

Μπροστά στη διάλυση και την άλωση των πάντων βλέπουμε ένα ολόκληρο πολιτικό φάσμα, από το ΠΑΣΟΚ και πέρα σε απόλυτη σύγχιση, με διαλυτικά φαινόμενα να προκαλούν τεκτονικές δονήσεις σε όλη την κεντροαριστερά μέχρι την απόλυτη διάλυση. Φωτισμένες προσωπικότητες δεν φαίνονται πια στον ορίζοντα, παρά μόνο εγωιστές καιροσκόποι και ο χώρος μένει ελεύθερος να αλωνίζει η χειρότερη δεξιά των τελευταίων 50 χρόνων, ένα προσωποπαγές  λυσσαλέο σύστημα εξουσίας που χρησιμοποιεί τα πάντα για πάρτη του, κατακρημνίζοντας τη χώρα σε μια χαράδρα χωρίς σωτηρία.

Και ένας ολόκληρος λαός να παρακολουθεί εμβρόντητος την πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών με τον Αργυρό αντάμα σε σκυλάδικα άλφα εθνικής κατηγορίας να προβάλλει το πορτρέτο της Μελάνια και από κάτω η άρχουσα τάξη και δεκάδες τύποι που παριστάνουν τους δημοσιογράφους να υποβάλλουν τα σέβη τους στη μεγαλύτερη επιχείρηση υποδούλωσης που ζήσαμε στις μέρες μας, στον Τραμπικό εφιάλτη που δεν αφορά μόνο τους αμερικάνους πια αλλά είναι μέρος της παγκόσμιας τάξης.

Με νοσοκομεία διαλυμένα, παιδεία προβληματική, συγκοινωνίες αστείες, δρόμους παγίδες, τη μισή μέρα εγκλωβισμένους σε μποτιλιαρίσματα, υποδομές σε αεροπλάνα, τρένα, πλοία προβληματικές και επικίνδυνες, προοπτικές καλυτέρευσης καθημερινότητας μηδαμινές, τα κέντρα των πόλεων να παραδίδονται στα fund και τους τουρίστες και οι κάτοικοι τους να εξοστρακίζονται, ένας ολόκληρος λαός παρακολουθεί αυτή την εθνική τραγωδία σε εξέλιξη…