Η νέα δυστοπία που διαμορφώνεται έχει έναν κοινό παρονομαστή

Λέξεις: Α.Β

Η εποχή της Πανδημίας αποτέλεσε ένα ορόσημο.

Αφενός έδωσε άπλετο χρόνο για περίσκεψη λόγω του εγκλεισμού ως απόρροια του Επιδημικού Φαινόμενου (και των επιπτώσεων μιας πρωτοφανούς Λαίλαπας παγκοσμίως), και αφετέρου αποτέλεσε εύλογα μια αφορμή αναστοχασμού για τις Φυσικές Καταστροφές που ήδη είχαν ξεκινήσει να πλήττουν με αυξημένη επαναληπτικότητα και πρωτοφανή δριμύτητα την νοτιοανατολική Μεσόγειο (στην οποία γεωγραφικά εγγραφόμαστε).

Νομίζω πως το έχω ξαναγράψει: 20+ χρόνια πριν διάβαζα ως μελετητής του Τουρισμού για την επερχόμενη Κλιματική Αλλαγή και σχεδόν απέστρεφα το βλέμμα, θεωρώντας (!) πως αυτά αφορούν κάποιους άλλους ανθρώπους και τέλος πάντων επόμενες γενεές…

Bingo. Βουλωμένο γράμμα διάβαζα.

Ένας εκρηκτικός συνδυασμός ακραίων καταστάσεων, με διακύμανση από την έντονη ανομβρία στις κατακλυσμικές βροχοπτώσεις, η γοργή καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα στην ηπειρωτική επικράτεια αλλά και στις νησιωτικές περιοχές – σε συνδυασμό με την υφαλμύρωση, η υπεράντληση των υπόγειων υδάτων σε αντιδιαστολή με την αυξημένη θερμική καταπόνηση για τις -μειούμενες- αγροτικές καλλιέργειες, η ένταση, ο αριθμός και το εύρος των πυρκαγιών στο σύνολο της επικράτειας, το υλικό αποτύπωμα της αποσύνθεσης από τις mega-πυρκαγιές αυτές στους ορεινούς -πρώην πράσινους- όγκους που πλέον δεν μπορούν να συγκρατήσουν/περιστείλουν τις υδάτινες ροές προκαλώντας αφενός πλημμύρες και κατολισθήσεις, καθιζήσεις > με απειράριθμες ζημίες και συνολικά αναδιαμόρφωση του ως χθες κείμενου φυσικού περιβάλλοντος.

Οικισμοί διαλύονται, σπίτια καταρρέουν, εδάφη μετακινούνται ακατάσχετα, τα πάσης φύσης ανθρώπινα δίκτυα συντρίβονται, το ανθρωπογενές περιβάλλον πλήττεται δραματικά…

Επομένως, συμπερασματικά – ξηρασία, πλημμύρες, καταποντισμοί και μια (νέα) καθημερινότητα (επισφάλειας) που δεν προσιδιάζει σε καμιά οικεία κανονικότητα (κι άλλα ακόμη), διαμορφώνουν ένα απολύτως εφιαλτικό σκηνικό. [πέραν αυτών δε, σχετικά πρόσφατα έχουν προκύψει μείζονα νέα] λχ. η (Απειλή) – δημιουργία άμεσα νέων κολοσσιαίων data centers (σε επιβαρυμένες περιοχές όπως η Αττική) που απαιτούν ασύλληπτους υδάτινους πόρους για την ψύξη των εγκαταστάσεων και προϋποθέτουν δύο Μόρνους κι ένα Μαραθώνα για να λειτουργήσουνε & κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει…

Δηλαδή, η Νέα Δυστοπία που διαμορφώνεται έχει έναν κοινό παρονομαστή, ένα αδιανόητο έλλειμμα στον πιο κρίσιμο δείκτη της συγκυρίας, στην Ανθεκτικότητα (Resilience).

Κι εμείς συνολικά ως κοινωνία πετούσαμε χτες χαρταετό.

Προφανώς, όλα τα παραπάνω δεν συνιστούν πολιτικό σχόλιο με τη στενή έννοια του όρου, δεν αφορούν εστιακά την Ελλάδα και δεν γράφονται ως οιμωγή ή ματαίωση

Αλλά ως μια ισχυρή προειδοποίηση, ως μια υπόμνηση συνειδητοποίησης ΑΥΤΩΝ που θα ΑΛΛΑΞΟΥΝ.

Θα το διατυπώσω συνοπτικά όσο πιο κατανοητά γίνεται: το αίτημα από καταβολής ελληνικού κράτους έως σήμερα επικεντρωνόταν στην ανάπτυξη, επέκταση, αύξηση των Υποδομών.

Κατά την άποψή μου, αυτό -πρακτικά- μας τελείωσε.

Κάντε τον κόπο να περιηγηθείτε στις ειδήσεις «φυσικών» καταστροφών που παρουσιάζει με ισχυρή οπτικό-ακουστική τεκμηρίωση η ψηφιακή δημοσιογραφία αυτές τις ημέρες (Από τη Λήμνο έως το Καστελόριζο και από την Δυτική Ελλάδα έως τη Θράκη)

Η προσέγγιση γίνεται με τον ίδιο, ‘παραδοσιακό’ τρόπο: «μεγάλες ζημιές προκάλεσε η κακοκαιρία, καταγράφονται τα προβλήματα, κινητοποιείται ο κρατικός μηχανισμός», κλπ.

Δεν έχουμε καταλάβει την τύφλα μας.

Στοιχηματίζω πως σε ορατό πρόσεχες διάστημα, η συντριπτική πλειοψηφία των διαθέσιμων οικονομικών, τεχνικών κι άλλων πόρων από πλευράς του Κράτους, θα δεσμεύεται σε μια ενδεχομένως -απελπισμένη- προσπάθεια Συντήρησης και Αποκατάστασης των υποδομών που γνωρίζουμε.

Εκτίμησή μου είναι πως όλο το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων + τυχόν έκτακτοι ευρωπαϊκοί πόροι δεν (θα) επαρκούν για να αντιμετωπιστούν οι καταστροφικές συνέπειες των ανοχύρωτων (ή στημένων με παλαιά πρότυπα/δεδομένα) Υποδομών μας.

Και κοιτώντας γύρω μου, συνειδητοποιώ πως αυτό ΔΕΝ αποτελεί κεντρικό, κομβικό θέμα συζήτησης.

Είμαστε στο στάδιο που ακόμη κραυγάζουμε μεταξύ μας και στα κανάλια «τι κάνει το κράτος…;» για τις φαραωνικές καταστροφές σε οδικούς άξονες, γέφυρες, λιμενικά κρηπιδώματα, κλπ

«Good Night and Good Luck», που θα έλεγε κι ο Edward Murrow…