Μην αφήσουμε το σκοτάδι να καταπιεί την πόλη πάλι…
Λίγες σκέψεις με αφορμή το απίστευτο περιστατικό στους 12 Αποστόλους
Πέρασαν 31 χρόνια από κείνο τον μακρινό Οκτώβριο του 1995 που ο ένας εξαγριωμένος ρασοφόρος και μετέπειτα Μητροπολίτης Λαγκαδά, μαχαίρωσε το πιάνο του Σάκη Παπαδημητρίου μέσα στη Ροτόντα. Έναν τόπο με συμβολισμούς και μνήμες ιστορικές που φορτώθηκε άλλον έναν και σηματοδότησε την επιστροφή των σκοταδιών.
Χθες βράδυ στους 12 Αποστόλους, άλλο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco όπως και η Ροτόντα, μια ομάδα φανατικών της επίσημης θρησκείας του κράτους εμπόδισε εκδήλωση της Λατρευτικής Εβδομάδας που οργανώνει ο δήμος γιατί διαφωνούσε με το περιεχόμενο της. Ένα θέαμα κατευθείαν από το Μεσαίωνα που σε κάνει να ντρέπεσαι για όλο αυτό που ξαναβγαίνει στην επιφάνεια με τον πιο σκοτεινό και επικίνδυνο τρόπο.
Σε μια εποχή που η Ευρώπη αλλά και ο πλανήτης κυλά σε φανατισμούς, παραδίδει τα σκήπτρα σε ακραίες φωνές, υποκύπτει λόγω αδυναμίας κατανόησης των πραγματικών προβλημάτων σε πλάνες που κρύβουν την αληθινή αιτία των δεινών και στρέφουν την οργή και το μίσος σε όσους δεν φέρουν καμία ευθύνη, εικόνες σαν αυτές μοιάζουν πραγματικά εφιάλτης.
Υπήρξαν προειδοποιήσεις τις προηγούμενες μέρες για όλα αυτά και για αυτό οι άνθρωποι της Εκκλησίας που είναι σήμερα στο τιμόνι της στην πόλη, για καλή μας τύχη προσπάθησαν να τις χειριστούν.
Εδώ μόλις 3 μέρες πριν φιλοξενήσαμε το άρθρο του πατέρα Ιουστίνου Κεφαλούρου που μίλησε έξω από τα δόντια στους φανατικούς που ετοιμάζονταν για δράση. Και όμως. Δεν τους πτόησε τίποτε.
Μέρες σαν αυτή μου λείπει όσο κανείς ο σπουδαίος θεολόγος Χρυσόστομος Σταμούλης:
