Sir Keir, over to you: Η στιγμή για το Ηνωμένο Βασίλειο είναι τώρα
Η ανικανότητα του Κιρ Στάρμερ να διαχειριστεί και να αφουγκραστεί τις ανάγκες μιας κοινωνίας που τη διαλύει η συνεχής αύξηση τους κόστους ζωής, και η αηδιαστική του προσπάθεια να κρατηθεί στην κεφαλή των εργατικών, έχει ρίξει πια τη χώρα στην αγκαλιά ενός επικίνδυνου οπορτουνιστή
Λέξεις: Αργύρης Ωραιόπουλος
Την εβδομάδα που μας πέρασε διεξήχθησαν δημοτικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από την επομένη των εκλογών, ένα μαύρο σύννεφο έχει καλύψει όλη τη χώρα από άκρη σ άκρη. Η κατά κράτος επικράτηση του ακροδεξιού κόμματος Reform, του οποίου ηγείται ο Nigel Farage, ανοιχτά πλέον υποστηριζόμενου από όλες τις πανίσχυρες καρικατούρες τύπου Έλον Μασκ, φέρνει ένα κόμπο στο λαιμό και ένα μόνιμο βάρος στη σκέψη.
Η ανικανότητα του Κιρ Στάρμερ να διαχειριστεί και να αφουγκραστεί τις ανάγκες μιας κοινωνίας που τη διαλύει η συνεχής αύξηση τους κόστους ζωής, και η αηδιαστική του προσπάθεια να κρατηθεί στην κεφαλή των εργατικών, έχει ρίξει πια τη χώρα στην αγκαλιά ενός επικίνδυνου οπορτουνιστή.
Η κατάσταση που επικρατεί θυμίζει αρκετά το 2010, όπου η τότε νίκη του Farage στις δημοτικές εκλογές με όχημα το κόμμα UK Independence Party και σημαία την απαίτηση για απόσπαση του Ηνωμένου Βασίλειου από την Ευρωπαϊκή Ένωση οδήγησε στο Brexit και στην περαιτέρω φτωχοποίηση του τοπικού πληθυσμού. Τότε για όλα τα κακά της χωράς έφταιγε η Ένωση, τώρα φταίνε οι μετανάστες, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Farage.
Τότε στην εξουσία ήταν οι Συντηρητικοί, εφάρμοσαν το Brexit και έστριψαν τη χώρα δεξιότερα με αυτοκαταστροφικές τάσεις κρονισμού και νεποτισμού, μεγαλώνοντας τους προβληματισμούς της κοινωνίας. Τώρα στην εξουσία είναι οι Εργατικοί, που έχουν κάνει κάποιες φιλότιμες προσπάθειες με πολιτικές που βελτιώνουν το εθνικό σύστημα υγείας, προστατεύουν καλυτέρα τα δικαιώματα των ενοικιαστών, αλλά έχουν μείνει πίσω σε σημαντικά θέματα που αγγίζουν την κοινωνία βαθιά (μείωση κοινωνικών μερισμάτων σε άτομα με αναπηρία, αμέριστη στήριξη σε Ισραήλ και Αμερική, αμείωτες τιμές σε ενέργεια, μεταφορές, κτλ.).
Εάν ο Στάρμερ παρασυρθεί και το στρίψει και αυτός ακόμα δεξιότερα, παραμερίζοντας ένα σημαντικό κομμάτι του εκλογικού σώματος που προτίμησε τους Φιλελευθέρους Δημοκράτες και τους Πράσινους, τότε ο φόβος να επικρατήσει το Reform του Farage στις επόμενες εθνικές εκλογές ποια είναι αμείλικτος αλλά και τεράστιος. Οι ζυμώσεις αυτή τη στιγμή στις τάξεις των Εργατικων είναι ίσως σε ένα σημείο ζενίθ, με αρκετές φωνές να καλούν τον Andy Burnham, δήμαρχο του Μάντσεστερ, να αναλάβει το κόμμα, κάτι που χρειάζεται αρκετός χρόνος ίσως για να υλοποιηθεί.
Όπως και να έχει, όσα δε φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή, και η στιγμή για το Ηνωμένο Βασίλειο, και ένα μεγάλο μέρος του προοδευτικού κόσμου, είναι τώρα. Που θα οδηγήσει η επομένη κίνηση; Σε περαιτέρω φτώχεια και μίσος ή σε ανάκαμψη και ευημερία? Sir Keir, over to you.
* Ο Dr Αργύρης Ωραιόπουλος είναι Senior Research Fellow στο UCL Energy Institute της σχολής Bartlett School of Environment, Energy and Resources.
