Το ερώτημα πια είναι το εξής: Το θέλουμε το δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ;

Μετά από μια σειρά από εξελίξεις, κουβέντες, μπρος και πίσω, παλινωδίες και παραλείψεις, ατζέντες, στόχους και συμφέροντα που μπορεί να επιδιώκει ο κάθε παίκτης, διαφοροποιήσεις ακόμα και στο εσωτερικό των παικτών και των δυο προτάσεων, φτάσαμε στη χθεσινή εξέλιξη, που πάνω κάτω βάζει ένα προσωρινό φρένο στη δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος.

Υπάρχει ένα θεμελιώδες ερώτημα που οφείλουμε να απαντήσουμε σαν πόλη. Το θέλουμε αυτό το δημοψήφισμα και ό,τι μπορεί να σημαίνει η πραγματοποίηση του; Η απάντηση εδώ είναι νομίζω ξεκάθαρη. Το δημοψήφισμα σηματοδοτεί το πρώτο αληθινά χρήσιμο πείραμα αμεσοδημοκρατίας για ένα καίριο ζήτημα.

Το ζήτημα της ζωής και της ποιότητας της στη δεύτερη και εξαιρετικά επιβαρυμένη πόλη της χώρας. Μια σοβαρή πράξη συμμετοχής στο σχεδιασμό ενός σημειολογικά εμβληματικού μετασχηματισμού του ιστορικού κέντρου της. Προς τη μία κατεύθυνση ή προς την άλλη. Θεωρώ ότι σε αυτό το ερώτημα η απάντηση θα όφειλε να είναι από κάθε σώφρονα άνθρωπο μια. Φυσικά και θέλουμε να αποφασίσουμε εμείς για το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας και αυτή η απόφαση να είναι σεβαστή από την Πολιτεία. 

Πάμε παρακάτω. Ο τρόπος που κινήθηκε όλη η ιστορία της ανάπλασης της ΔΕΘ ή η απαίτηση της μεταφοράς της, δεκαετίες τώρα είναι τουλάχιστον αστείος και σηκώνει αμφισβήτηση πολλή. Αφήνοντας πίσω τις παλινωδίες και τις παραλείψεις όλων των πλευρών, την επιπολαιότητα με την οποία υποστηρίχθηκαν σχέδια και επιχειρήματα ένθεν και ένθεν φτάνουμε στο σήμερα.

Δεχόμενοι την εμπλοκή λόγω τυπικών ελλείψεων της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος με βάση τη φόρμα που συμπληρώσαμε (ναι ψήφισα και ‘γω υπέρ του δημοψηφίσματος) εμείς οι 23000 άνθρωποι οφείλουμε να απαιτήσουμε σήμερα από το δήμαρχο της πόλης, τις παρατάξεις και τους φορείς να επισπεύσουν τη διαδικασία και να την οργανώσουν όλοι μαζί ξανά από την αρχή. Οι ίδιοι 23000 άνθρωποι και ίσως και άλλοι, θα μπορούσαν πάρα πολύ γρήγορα να συμπληρώσουν μια φόρμα με τα σωστά στοιχεία και ένα ξεκάθαρο πια ερώτημα.

Η Σίνδος, κόντρα στη φιλολογία δεν παίζει ως λύση τουλάχιστον στην έκταση του ΔΙΠΑΕ που δεν φαίνεται πρόθυμο πλέον να την παραχωρήσει, ούτε φυσικά μια κυβέρνηση που παίζει με τσιμέντα να τον αναγκάσει να το κάνει. Οφείλουν λοιπόν όσοι παλεύουν για αυτή τη λύση να βρουν και να τεκμηριώσουν κατά τη γνώμη μου την εναλλακτική. Αλλιώς θα μιλάμε πάντα για σχέδια επί χάρτου που θα βάλλονται, θα καταπίπτουν και θα επιτείνουν τη σύγχυση που επικρατεί σε αυτή την υπόθεση 20 χρόνια τώρα.

Ναι δημοψήφισμα αύριο, με διαδικασίες απόλυτα θωρακισμένες να μην μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν πολέμιο του σχεδίου αλλά με σαφείς περιγραφές επίσης στοιχειοθετημένες, πιθανά κοστολογημένες και πειστικές.

Ναι θέλουμε καλύτερη ποιότητα ζωής αλλά οφείλουμε να τη διεκδικήσουμε σωστά και αδιαμφισβήτητα και μετά ας δούμε στην απέναντι πλευρά πόσα απίδια παίρνει ο σάκος. Αν είναι να το κάνεις κάν’ το σωστά και πάρε την παρτίδα. 

Με το δημοψήφισμα λοιπόν. Ξεκάθαρα. Αλλά σωστά.