5.367 μέρες από το φευγιό του Νίκου Παπάζογλου: Όλα τ’ αλλάζει ο καιρός, όλα θα τα ρημάξει (ΒΙΝΤΕΟ)

Για 15η συνεχόμενη χρονιά φίλοι, συγγενείς και συνεργάτες του Νίκου Παπάζογλου σήμερα το μεσημέρι στο «καθιερωμένο ραντεβού» στην ταβέρνα Μπαζαγιάζι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θυμήθηκαν τον αγαπημένο τραγουδοποιό, σιγοτραγουδώντας κομμάτια, που παρά το «φευγιό» του μένουν ζωντανά και πολύ επίκαιρα.

Σήμερα συμπληρώνονται 15 χρόνια από τον θάνατο του «Παπάζη» και όπως κάθε χρόνο οι κοντινοί του άνθρωποι και όχι μόνο τίμησαν τη μνήμη του.

Ο Παπάζογλου έφυγε από τη ζωή στις 17 Απριλίου του 2011 και άφησε πίσω του ένα τεράστιο κενό στον καλλιτεχνικό κόσμο.

«Όλα τ’ αλλάζει ο καιρός, όλα θα τα ρημάξει», ακούστηκε από το «Χαράτσι», αλλά και από άλλες σημαντικές του επιτυχίες.

Παρούσα ήταν η αδερφή του, Γεωργία και πολλοί ακόμη αγαπημένοι του φίλοι.

Ωραία στιγμή όταν ο βασικός συνεργάτης του Παναγιώτης Κουτσούρας έπαιξε μετά από χρόνια στο μπουζούκι και τον συνόδευσε η ρεμπέτισσα τραγουδίστρια, Μαρία Καλαϊτζίδου.

Εννοείται πως στα περισσότερα τραγούδια σιγοτραγουδούσαν όλοι οι παρευρισκόμενοι, ενώ υπήρχαν και δύο μεγάλες εικόνες του, τοποθετημένες στους τοίχους.

Η Στέισι Μανδάλτση, φίλη του, έβγαλε στη μνήμη του στιλό και βραχιολάκια που έγραφαν:

5.367 μέρες απουσίας – Νίκος Παπάζογλου.

Το σχετικό κάλεσμα για τη σημερινή συγκέντρωση  

«Δεκαπέντε χρόνια απουσίας και ο Νίκος Παπάζογλου παραμένει να αντηχεί στην πόλη, στη μνήμη, στην καρδιά μας» Δεκαπέντε χρόνια χωρίς τον Νίκο, μα με τη φωνή, το ήθος και το φως του πάντα ανάμεσά μας, ξαναβρισκόμαστε στην στοά Μοδιάνο για το ετήσιο αντάμωμα στη μνήμη του.

Σήμερα Παρασκευή της Διακαινησίμου, σας καλούμε να πάρετε το όργανο που κρατάτε στην καρδιά και στα χέρια σας και να έρθετε να ενώσουμε όλοι μαζί τις φωνές και τις μουσικές μας.

Να παίξουμε τα τραγούδια που τον γέννησαν καλλιτεχνικά, τα τραγούδια που αγάπησε, τα τραγούδια που σφράγισε με τη φωνή και την ψυχή του.

Να θυμηθούμε τον Νίκο Παπάζογλου όπως έζησε σε αυτή την πόλη: ανάμεσά μας, στα ίδια στενά, στα ίδια στέκια, στις ίδιες παρέες, κάτω απ τον ίδιο ουρανό, απέναντι απ του Θερμαϊκού το λιόγερμα.

Να θυμηθούμε το πέρασμά του, που δεν έσβησε, αλλά έμεινε φως και τραγούδι μέσα στον χρόνο και από τη 17η Απριλίου 2011 έως σήμερα, να τιμήσουμε εκείνη την παρουσία που δεν χάθηκε ποτέ, αλλά συνεχίζει να ανασαίνει μέσα στις καρδιές μας, στις μνήμες μας, στις νύχτες μας, στα τραγούδια μας.

Σας περιμένουμε με τη φωνή και τα όργανά σας, για να πλέξουμε μαζί ένα απομεσήμερο μνήμης, συγκίνησης και μουσικής, γεμάτο απο τραγούδια και αυγουστιάτικη πανσέληνο.

Φίλες και φίλοι, συνεργάτες, συγγενείς για ακόμη μία φορά , συγκεντρωνόμαστε στην στοά Μοδιάνο για να τραγουδήσουμε στην μνήμη του, με τσίπουρα Χρυσαυγής, γκράπες Αριδαίας, κρασιά Θηβών και ρετσίνα Καρύστου κερασμένα από το Μπαζαγιαζι.

Με τη φωνή, το ήθος και το φως του, παντοτινά ανάμεσα μας.