Έφυγε από τη ζωή η μεταφράστρια Αργυρώ Μακάρωφ

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Αργυρώ Μακάρωφ απεβίωσε μετά από δύσκολη μάχη με την ασθένεια.

Υπήρξε ιδιαίτερα στενή συνεργάτις και αγαπητή φίλη των Εκδόσεων Άγρα. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση των εκδόσεων:

«Από το 2002 μετέφρασε όλα τα βιβλία του Σιμενόν (εκτός από ένα) που εκδώσαμε. Κυκλοφόρησαν συνολικά 44 τίτλοι. Από ένα σημείο και μετά εκδίδονταν δύο τίτλοι του Σιμενόν το χρόνο, ένα το καλοκαίρι από την κατηγορία των «σκληρών» μυθιστορημάτων και ένα τα Χριστούγεννα, με τον επιθεωρητή Μαιγκρέ.

Η Αργυρώ Μακάρωφ κατάφερε να βρει ένα εξαιρετικό ύφος για την απόδοση στα ελληνικά του λόγου του Ζωρζ Σιμενόν, ο οποίος είναι ιδιαίτερα λιτός και απογυμνωμένος από λογοτεχνικά στολίσματα. Βρήκε και απέδωσε τον τόνο και τον ρυθμό που ταίριαζε στον μεγάλο στυλίστα συγγραφέα.

Από το 2013 και μετά ασχολήθηκε και με τη μετάφραση όλων των βιβλίων του Καρύλ Φερέ, αρχίζοντας από το Μαπούτσε. Πολύ δύσκολο εγχείρημα γιατί ο Φερέ έχει έναν καταιγιστικό ρυθμό, ο οποίος πρέπει να αποδοθεί στα ελληνικά, και επίσης μία βιαιότητα που παντρεύεται με σκηνές φωτός και αισιοδοξίας. Έγινε και για το Καρύλ Φερέ η φωνή του στα ελληνικά.

Συμμετείχε σχεδόν σε όλες τις εκδηλώσεις και τα αφιερώματα για τους δύο αυτούς συγγραφείς, όπως το κινηματογραφικό αφιέρωμα στον Σιμενόν, με εννιά ταινίες του που γυρίστηκαν από τη δεκαετία του ΄30 μέχρι πρόσφατα στον κινηματογράφο, με την παρουσία του γιού του συγγραφέα, Τζων Σιμενόν, προσκλήσεις του Καρύλ Φερέ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Οι δύο τελευταίες μεταφράσεις της που κυκλοφόρησαν το 2025 είναι του Ζωρζ Σιμενόν Σε περίπτωση ατυχήματος και του Καρύλ Φερέ το Γκρινταντράπ.

Παράλληλα, μετέφρασε για την «Άγρα» και άλλα έξι βιβλία, αστυνομικού κυρίως ενδιαφέροντος.

Δούλεψε από το 2002 και μετά αποκλειστικά και ακαταπόνητα με την «Άγρα» και έγινε στενό μέλος της οικογένειας των εκδόσεων. Γνώριζε τον καθένα στο γραφείο, αποκτώντας σχέσεις οικειότητας και φιλίας με όλους. Το κενό που αφήνει είναι μεγάλο.»

Ποια ήταν η Αργυρώ Μακάρωφ

Η Αργυρώ Μακάρωφ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1951. Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης και σπούδασε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών (Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών) απ’ όπου έλαβε πτυχίο Φιλολογίας Γερμανικών Γλωσσών. Υπηρέτησε ως μεταφράστρια στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1978-1982), ως αναπληρώτρια διευθύντρια στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού στις Βρυξέλλες (1983-1989), ως μεταφράστρια (ελεύθερη επαγγελματίας) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες (1990-1994) και ως υπάλληλος στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού στη Θεσσαλονίκη (1994-2001).

Τα τελευταία χρόνια μοίραζε τη ζωή της ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και την Αγία Κυριακή στο Τρίκερι.

Απέκτησε δύο γιους, τον Νικόλα και τον Γιώργο, και τρία εγγόνια, την Υβόννη, τη Λένα και τον Λουκά.

Ο δημοσιογράφος Γιάννης Τσολακίδης γράφει σε ανάρτησή του για την Αργυρώ Μακάρωφ:

«Τι θλιβερή (ακόμη μία…) είδηση. «ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΚΑΡΩΦ 1951–2026 Η Αργυρώ Μακάρωφ απεβίωσε μετά από μακριά και δύσκολη μάχη με την ασθένεια…» (από την χθεσινή ανακοίνωση των εκδόσεων «Άγρα».) Γνώρισα την Αργυρώ, στις ΔΕΒΘ, τις εκθέσεις βιβλίου της Θεσσαλονίκης. Και λίγο περισσότερο συνομιλώντας μαζί της και με τον Caryl Férey, του οποίου υπήρξε δεινή μεταφράστρια, όλων των μυθιστορημάτων του από το 2013, το “Μαπούτσε” και μετά, αλλά και συνοδός-διερμηνέας στις παρουσιάσεις των βιβλίων του στην Ελλάδα, πέρα από το μεγάλο έργο της πάνω στα αστυνομικά του Georges Simenon. Λιτή, σοβαρή, έξυπνη, πολιτισμένη, φιλική. Απουσία. Στενοχώρια, συννεφιά…»