Θεσσαλονίκη

ΕΙΚΟΝΕΣ: Ξύλο και νήμα από τον Βόλο στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ

Η παρουσία των καλλιτεχνών στη Θεσσαλονίκη στήνει ένα νοερό γεφύρωμα ανάμεσα σε τόπους και ανθρώπους, φέρνοντας τη λαϊκή τέχνη στον σύγχρονο αστικό χώρο

Parallaxi
εικονες-ξύλο-και-νήμα-από-τον-βόλο-στις-1423037
Parallaxi

Λέξεις: Νίκη Γκίζη

Διακεκριμένοι καλλιτέχνες από τον Βόλο, η Γιώτσα Μαίρη, η Μαρία Σιούλερ, η Ξανθή Χαρανά, και ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος φέρνουν στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ, στη Θεσσαλονίκη, δείγματα της χειρωνακτικής τέχνης ξυλογλυπτικής και υφαντικής τέχνης από την μαγνησιώτικη γη, όπως αυτή καλλιεργήθηκε και διατηρήθηκε μέσα από την παράδοση στον τόπο τους.

Οι καλλιτέχνες προέρχονται από το Πιλοτικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα του Κ.Ε.ΔΙ.ΒΙ.Μ. του Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας  για την ανάπτυξη δεξιοτήτων που σχετίζονται με τη χειροτεχνία  και συγκεκριμένα με τους κλάδους της Υφαντικής και της Ξυλοτεχνίας, με επιστημονικά υπεύθυνη την Γλυκερία Καραγκούνη, Καθηγήτρια του Π.Θ.

Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο ευρύτερου εμβληματικού έργου του Υπουργείου Πολιτισμού για την Ανασύσταση, Ανάπτυξη και τον Επαναπροσδιορισμό της Ελληνικής Χειροτεχνίας και υλοποιείται με τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας – NextGenerationEU. Η επιλογή των καλλιτεχνών έγινε μετά από την ανάδειξη έργων τους στην πρώτη διεθνή έκθεση #Human #Hands Project στη Θεσσαλονίκη, στην οποία κλήθηκαν να συμμετάσχουν μέσα από το εν λόγω πρόγραμμα και μετά από την παρουσίαση έργων τους στο Περίπτερο του Υπουργείου Πολιτισμού, κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Μαλλί που γίνεται νήμα υφασμένο στον αργαλειό με υπομονή και ρυθμό και στη συνέχεια ύφασμα ανακατεμένο με χρώματα λαδιού, βαμβάκι και μετάξι φυσικές και ζωντανές ίνες που δίνουν άλλη διάσταση στη ζωή μας περιλαμβάνουν τον κύκλο του μαλλιού με όλες τις λεπτομέρειες για την Γιώτσα Μαίρη.

Στα έργα της, η Μαρία Σιούλερ εστιάζει στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ υλικού, μνήμης και καινοτομίας, με κύριο μέσο το νήμα και τις παραδοσιακές τεχνικές χειροτεχνίας.

Η Ξανθή Χαρανά εστιάζει στην επανάχρηση και τον επανασχεδιασμό παλαιών αντικειμένων, με την πεποίθηση ότι τίποτα παλιό δεν χρειάζεται να πετιέται, αλλά μπορεί να μεταμορφώνεται. Το ξύλο, ο τόρνος και οι εσωτερικές του εξομολογήσεις, σκαλισμένο με σκαρπέλο και μεράκι παίρνουν μορφή και απεικονίζουν σχέδια, αντικείμενα, εικόνες, πάνω στην ξύλινη επιφάνεια για τον Αλέξανδρο Παπαδόπουλο.

Έργα απροσδιόριστα οικεία. Ένα κράμα αισθητικής αλλά και συλλογικής μνήμης, Σχέδια που δεν λένε μια άγνωστη ιστορία, αλλά τη δική μας. Αντικείμενα σημερινά που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν. Τα κριτήριά τους, αισθητικά, αλλά και συμβολικά. Έργα που μεταμορφώνονται σε χρήσιμα και καλαίσθητα αντικείμενα, φορτισμένα με μνήμες, σύμβολα και μοτίβα που περνούν από την παλαιά στη σύγχρονη γενιά.

Η παρουσία των καλλιτεχνών από τον Βόλο στη Θεσσαλονίκη στήνει ένα νοερό γεφύρωμα ανάμεσα σε τόπους και ανθρώπους, φέρνοντας τη λαϊκή τέχνη στον σύγχρονο αστικό χώρο. Οι Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ λειτουργούν ως παράθυρα μνήμης και πολιτισμού, προσκαλώντας τον περαστικό να σταθεί, να θυμηθεί και να γνωρίσει την τέχνη του ξύλου και του νήματος.

Επιμέλεια: Giannis Argyriadis

Εικόνα: VasiLis VarsakeLis

Δείτε εικόνες: 

Σχετικά Αρθρα
Σχετικά Αρθρα