Οι εκδηλώσεις και οι εκθέσεις της εβδομάδας στη Θεσσαλονίκη από 16/2 έως 22/2

Με το βλέμμα στραμμένο στην ανοιξιάτικη υπόσχεση που πλησιάζει, η Θεσσαλονίκη αυτή την εβδομάδα μεταβολίζει την καλλιτεχνική ανησυχία σε δράση.

Από σήμερα, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου έως την Κυριακή 22 του μηνός, οι γκαλερί βγαίνουν από τη σιωπή, οι τοίχοι της πόλης αποκτούν φωνή και η δημιουργικότητα καταλαμβάνει χώρους απρόσμενους, θυμίζοντάς μας πως η τέχνη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπνέει ανάμεσά μας.

Η Parallaxi ιχνηλατεί τις εκθέσεις και τις δράσεις που σπάνε τη μονοτονία του αστικού γκρίζου, προτείνοντας μια διαδρομή που δεν σταματά στο βλέπω, αλλά προχωρά στο «συνδιαλέγομαι» με το παρόν της πόλης μας.

FACES + MASKS the homecoming του Νίκου Βαρδινούδη | LAIKA

Οι φωτογραφίες των Κωδωνοφόρων, μετά το ταξίδι τους στον κόσμο, (Μελβούρνη, Πεκίνο, Βαλέτα, Γενεύη, Ζυρίχη, Λονδίνο, Χανιά, Αθήνα κ.α.) επιστρέφουν στην Θεσσαλονίκη.

Κοινώνησαν το πανάρχαιο έθιμο σε τρεις ηπείρους, δήλωσαν την βεβαιότητα τους, έθεσαν τα ερωτήματα τους, πώς μια τοπική πρακτική μπορεί να έχει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Η εκθεση FACES + MASKS επιστρέφει στην αφετηρία, γεμάτη εμπειρίες από την παγκόσμια κοινότητα, σε ένα homecoming που ολοκληρώνει έναν κύκλο, μέχρι να ξεκινήσει την τροχιά του ο επόμενος.

*LAIKA the cosmonaut kafe (Γεωργίου Παπανδρέου, 53) | Εγκαίνια: Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου στις 20:00 | Μέρες και ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Κυριακή 11:00 – 01:30 | Είσοδος: Ελεύθερη

John Dunn, “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” – Παρουσιάση βιβλίου | Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ

[…] Γιατί είναι τόσο σημαντική η δημοκρατία σήμερα; Τι σημαίνει πραγματικά η επικράτησή της στον σύγχρονο κόσμο; Πώς καθορίζει το πολιτικό φαντασιακό του σημερινού ανθρώπου; Στη διάρκεια του 20ού αιώνα η δημοκρατία αναδείχθηκε στον πολιτικό πυρήνα του πολιτισμού που εξάγει η Δύση στον υπόλοιπο κόσμο. Σήμερα, καθώς οι νεότευκτες δημοκρατίες στη Μέση Ανατολή και αλλού αρχίζουν να ανθούν, επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ να κατανοήσουμε τι είναι πραγματικά η δημοκρατία.

Στο βιβλίο αυτό ο Τζων Νταν, ένας από τους κορυφαίους πολιτικούς στοχαστές στην Αγγλία, επιχειρεί να εξηγήσει την ξεχωριστή θέση που κατέχει η δημοκρατία στον σημερινό κόσμο. Μέσα από μια ιστορική ανασκόπηση, με βασικούς σταθμούς τη γέννηση της ιδέας και του πρώτου δημοκρατικού πολιτεύματος στην αρχαία Αθήνα και στη συνέχεια, σχεδόν δυο χιλιετίες αργότερα, την αναβίωση και τη μεταμόρφωση της δημοκρατίας κατά την Αμερικανική και Γαλλική Επανάσταση, ο Νταν θα δώσει την απάντησή του επιστρατεύοντας την ιδέα της αντιπαλότητας μεταξύ του «συστήματος του εγωισμού» και του «συστήματος της ισότητας», για την οποία είχε κάνει λόγο ο Μπουοναρρότι: Η δημοκρατία υποστήριξε το (αριστοκρατικών καταβολών) σύστημα του εγωισμού, κι αυτό από την πλευρά του υιοθέτησε και αναδιαμόρφωσε τη δημοκρατία. Έτσι, ενώ το σύστημα του εγωισμού ορίζεται ακριβώς μέσα από την αντίθεσή του προς αυτό που κατεξοχήν ορίζει τη δημοκρατία, δηλ. το σύστημα της ισότητας, η δημοκρατία κατάφερε να επικρατήσει επειδή «σύναψε ειρήνη» με τον πλούτο και την ισχύ, που με τη σειρά τους ωφελήθηκαν από τη νομική ισότητα των πολιτών. […]

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Νίκος Μαραντζίδης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης ΠΑΜΑΚ |  Άρης Στυλιανού, Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ | Ευτυχία Τεπέρογλου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ

*Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ, Τσιμισκή 11 | Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 19:00 | Είσοδος ελεύθερη 

Cinedoc : Η καρδιά του ταύρου | Αίθουσα Σταύρος Τορνές

Μπορεί η τέχνη να νοηματοδοτήσει τη ζωή μας; Ένα ντοκιμαντέρ σε παραγωγή του Onassis Culture, με αφορμή την παράσταση Εγκάρσιος προσανατολισμός του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Η σκηνοθέτρια Εύα Στεφανή ακολουθεί την προετοιμασία και την περιοδεία του έργου του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού στις ευρωπαϊκές σκηνές και παρατηρεί από απόσταση αναπνοής τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τους συνεργάτες του στην προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα και πνοή στο έργο. Η κάμερά της κατέγραφε επί δύο χρόνια σκηνές από τις πρόβες στη Στέγη στη διάρκεια της πανδημίας και τις παραστάσεις στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βίλνιους και σε άλλους διεθνείς προορισμούς έως και την τελευταία παράσταση στο Σαν Φρανσίσκο. Το κεντρικό ερώτημα που διατρέχει το ντοκιμαντέρ είναι «γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε;», αναδεικνύοντας την τέχνη ως μέσο αντίστασης στη ματαιότητα των πραγμάτων, αλλά και ως τρόπο νοηματοδότησης της ίδιας μας της ζωής.

Με παρουσία της δημιουργού Εύας Στεφανή 

*Λιμάνι, αίθουσα “Σταύρος Τορνές” | Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου στις 20:00 | Τιμές εισιτηρίων: από 4 ευρώ | Ηλεκτρονικά εισιτήρια: MORE 

«ΤΡΕΙΣ ΔΡΟΜΟΙ: CONSTANTINE MANOS, NIKOS ECONOMOPOULOS, ENRI CANAJ» | MOMUS photography

Τρεις φωτογράφοι, μέλη του πρακτορείου Magnum Photos, «συναντιούνται» στο MOMUS-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, Λιμάνι), στην έκθεση με τίτλο «Τρεις δρόμοι: Constantine Manos, Nikos Economopoulos, Enri Canaj».

Με όχημα τη φωτογραφία δρόμου, κυρίαρχη καλλιτεχνική τάση του φωτογραφικού μέσου στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, η έκθεση γεφυρώνει τρεις γενιές δημιουργών με κοινό σημείο αναφοράς τη σχέση τους με την Ελλάδα και τη συμμετοχή τους ως μέλη στο φημισμένο πρακτορείο Magnum Photos, που έγραψε από την ίδρυσή του το 1947 μέχρι σήμερα, σε ικανό βαθμό, την ιστορία του σύγχρονου κόσμου σε εικόνες.

Ο Ελληνοαμερικανός Constantine Manos τη δεκαετία του ΄60 ψηλαφεί τη χώρα σαν σύγχρονος Οδυσσέας, αναζητώντας να επουλώσει το λανθάνον τραύμα της μετανάστευσης. Ο Νίκος Οικονομόπουλος διασχίζει την Ελλάδα και τα Βαλκάνια τις τελευταίες δυο δεκαετίες του 20ού αιώνα εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό σε εύθραυστες μειονότητες και αναταραγμένες κοινότητες. Ο Ελληνοαλβανός Enri Canaj, αντίστοιχα, επισκέπτεται τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα μια πατρίδα που δεν γνώρισε κανονικά, αλλά έχει αποτυπωθεί βαθιά στις μνήμες των παιδικών χρόνων και η οποία κατοικεί ακόμη τις οικογενειακές αφηγήσεις.

Η ζωντανή εκφραστικότητα του στιγμιότυπου, η προσήλωση στον καθημερινό, μη προνομιούχο άνθρωπο, ο βαλκανικός χώρος ως μήτρα κοινών βιωμάτων και τραυμάτων, η μελαγχολική ενίοτε λιτότητα των ασπρόμαυρων τόνων σε έναν σύγχρονο κόσμο που ενδύεται πλέον με λαμπρά κορεσμένα χρώματα, ενώνουν τις τρεις γενιές δημιουργών, που διατήρησαν μεταξύ τους διαδοχικά σχέση στήριξης και/ή μαθητείας. Διασχίζοντας την έκθεση εντοπίζει κανείς επίσης αυθόρμητα ιστορικές, αισθητικές και κοινωνικές συνάφειες στο έργο των τριών φωτογράφων, καθώς αποστάζουν από τον κόσμο το ουσιώδες της ζωής και της φωτογραφίας.

Τα έργα των Constantine Manos και Νίκου Οικονομόπουλου προέρχονται από τη συλλογή των Φωτογραφικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Αθήνα.

Συνδιοργάνωση: MOMUS-Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Μουσείο Μπενάκη

“Τοπικοί Τροπικοί”, Post-show Talk με τον συγγραφέα, Μάριο Χατζηπροκοπίου | Θέατρο Αμαλία

Μάζεψε ερωτήσεις και απορίες και μείνε μετά για μία συζήτηση με τον συγγραφέα του έργου, Μάριο Χατζηπροκοπίου, την σκηνοθέτιδα της παράστασης, Κορίνα Βασιλειάδου και την Γεωργία Τέντα, μέλος των Πλειάδων. Την συζήτηση θα συντονίσει ο επίκουρος καθηγητής του τμήματος θεάτρου του ΑΠΘ, Φίλιππος Χάγερ.

*Θέατρο Αμαλία | Σάββατο 14 Φεβρουαρίου μετά την παράσταση στις 21:00 

«Απρόσμενοι Επισκέπτες» | Electra Palace Thessaloniki

Θεατρικές φιγούρες, εμπνευσμένες από το ανθρώπινο μωσαϊκό του ιστορικού κέντρου της Θεσσαλονίκης, φιλοξενούνται στους χώρους του ξενοδοχείου και δημιουργούν έναν καλλιτεχνικό διάλογο με τους ενοίκους και τους επισκέπτες. Οι «Απρόσμενοι Επισκέπτες» ενσωματώνονται διακριτικά στο περιβάλλον του Electra Palace Thessaloniki, μετατρέποντάς το σε έναν ζωντανό χώρο συνάντησης τέχνης και φιλοξενίας.

Η έκθεση παρουσιάζει έργα φοιτητών και φοιτητριών της Κατεύθυνσης Σκηνογραφίας–Ενδυματολογίας του Τμήματος Θεάτρου ΑΠΘ. Οι μάσκες–κεφάλια δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του μαθήματος «Φροντιστηριακά Αντικείμενα» με διδάσκουσα την Ολυμπία Σιδερίδου, ενώ τα σώματα που τις συνοδεύουν κατασκευάστηκαν ειδικά για την έκθεση από τις διδάσκουσες Ολυμπία Σιδερίδου και Κατερίνα Παπαγεωργίου, σε συνεργασία με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες.

*Electra Palace | Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 19:00 

«Wait…How did we get here?» | MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών

«Περίμενε…Πώς φτάσαμε ως εδώ;». Γύρω από αυτή την ερώτηση αναπτύσσεται το ανατρεπτικό και πολυθεματικό πρόγραμμα με γενικό τίτλο «Wait…How did we get here?» που παρουσιάζεται στο MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το XenoVisual Studies Collective (XVS),έως τις 14 Ιουνίου 2026, και περιλαμβάνει έκθεση εικαστικών, club nights, καλλιτεχνικά εργαστήρια, πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας (residency), εκπαιδευτικά προγράμματα και ξεναγήσεις.

Στην έκθεση «Wait…How did we get here?» παρουσιάζονται τα έργα 20 Ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών και καλλιτεχνικών ομάδων, που εστιάζουν σε κρίσιμα ζητήματα όπως η τεχνολογική δυσαρμονία, οι συστημικές ανισότητες και οι τρόποι με τους οποίους οι ψηφιακές υποδομές εμπλέκονται με ιστορίες εκμετάλλευσης, επιτήρησης και βίας.

Μέσα από διεπιστημονικές και διευρυμένες καλλιτεχνικές πρακτικές, τα έργα της έκθεσης –βίντεο εγκαταστάσεις, προβολές, κατασκευές, επιτοίχια γλυπτά, γλυπτά-ενδύματα και ψηφιακές εκτυπώσεις– διερευνούν πώς οι νέες τεχνολογίες, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ρητορικές της καινοτομίας διαμορφώνουν τη σύγχρονη ύπαρξη, συχνά αναπαράγοντας αποικιακά αφηγήματα τα οποία καλύπτονται από την κυρίαρχη αφήγηση.

Ο παράλληλος κόσμος που χαρτογραφείται στην έκθεση δημιουργεί το πιο κατάλληλο πλαίσιο για να εξερευνήσουμε και να φανταστούμε όλα τα πιθανά μέλλοντα που αναδύονται και συντρέχουν σε αυτόν.

*MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών (Αποθήκη Β1, Προβλήτα Α’, Λιμάνι Θεσσαλονίκης) | Διάρκεια έως 14 Ιουνίου 2026 

Εικαστική έκθεση – Έργων συναδέλφων καλλιτεχνών | Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο

Το ΔΣ της Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης διοργανώνει εικαστική έκθεση με έργα συναδέλφων και σας προσκαλεί στα εγκαίνια την Τρίτη 17/02 στις 19:00

*Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (Βαφοπούλου 3) | διάρκεια: έως 27 Φεβρουαρίου 2026 | Ώρες λειτουργίας: 9:00 – 14:00 και 17:00 – 20:30 | Είσοδος Ελεύθερη

Η Ελληνική και η Αρμενική Μυθολογία μέσα από τα Μάτια των Παιδιών | Δημοτική πινακοθήκη Θεσσαλονίκης

Η Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Αρμενίας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης διοργανώνουν έκθεση ζωγραφικής με τίτλο: «Η Ελληνική και η Αρμενική Μυθολογία μέσα απο τα μάτια των παιδιών».

Η έκθεση υλοποιείται απο το Φεστιβάλ «Universe Art» με τη συμμετοχή μαθητών αρμενικών καλλιτεχνικών σχολείων, ηλικίας 5-18 ετών.

*Κεντρικό Φουαγιέ δημαρχείου Θεσσαλονίκης | διάρκεια έως τις 28 Φεβρουαρίου 

«Martial Raysse. Sinéma» & «Ευρωπαϊκή Pop. Η μάχη των ρεαλισμών και των αφηγήσεων» | MOMUS

Με αντηχήσεις από την Côte d’ Azur της Γαλλίας και τον μεταπολεμικό Ευρωπαϊκό χώρο εν γένει, μέχρι την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και την κοινωνία της κατανάλωσης, οι δύο νέες εκθέσεις στο MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη με τίτλους «Martial Raysse. Sinéma» & «Ευρωπαϊκή Pop. Η μάχη των ρεαλισμών και των αφηγήσεων» και πρωταγωνιστές καλλιτέχνες που αναζητούσαν ήδη από το δεκαετία 1960 το νέο, δεν παρουσιάζονται μόνο ταυτόχρονα στον χώρο, αλλά λειτουργούν ταυτόχρονα ως βάση και συνέχεια η μια για την άλλη, με pop αισθητική, φιλμς, ζωγραφική, χρώμα, χιούμορ και πολλών ειδών ρεαλισμούς και καλλιτεχνικές ευαισθησίες.

Έκθεση «Martial Raysse. Sinéma»:

Ο κόσμος του Martial Raysse (Μαρσιάλ Ραΐς / Golfe-Juan, Γαλλία, 1936), ενός από τους πιο επινοητικούς καλλιτέχνες της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής τέχνης, κυλάει ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.

Από τα φθορίζοντα αντικείμενα και την pop αισθητική της δεκαετίας 1960, όταν η ευρωπαϊκή και η αμερικανική τέχνη είναι σε αναζήτηση νέων μορφών και νέων γλωσσών, μέχρι τα υπαιθριστικά έργα και τα μασκοφορεμένα πορτρέτα, η πορεία του ως σήμερα είναι μια συνεχής αναζήτηση ανάμεσα στην pop αισθητική, την παρατήρηση της κοινωνίας και την προσωπική εμβάθυνση στην τέχνη, με σαφείς φάσεις και μεταμορφώσεις.

Η τέχνη του Raysse μιλά για τη ζωή και τη φαντασία και αποτελεί ένα συνεχές παιχνίδι ανάμεσα στην εξωστρέφεια και την εσωτερικότητα, στην κριτική της κοινωνίας και στην προσωπική μαγεία της τέχνης.

Αδιάλειπτα αφοσιωμένος στην τέχνη και στις ανανεώσεις των μέσων, των υλικών και των πρακτικών του, πειραματίζεται διαρκώς. Πίσω από τα ζωγραφικά έργα κρύβει συχνά παραλλαγμένη τη φωτογραφία, από τη ζωγραφική μεταπηδά στο σινεμά και από το σινεμά στη ζωγραφική.

Πυρήνας της έκθεσης «Martial Raysse. Sinéma» είναι το λιγότερο γνωστό έργο του, που αφορά στα φιλμς και τα βίντεο: εκεί όπου η τέχνη του συναντιέται με τον πειραματικό κινηματογράφο στη χρήση του χρώματος, της υλικότητας και της καθημερινότητας ως πεδία πειραματισμού. Εξαιρετικός αυτοδίδακτος τεχνίτης, σε επιφυλακή για τις νέες τεχνολογίες της εποχής, o Raysse αξιοποιεί στο έπακρο τις τεράστιες δυνατότητες που προσφέρει το πρωτοποριακό οπτικοακουστικό μέσο από τα πρώτα βήματα της έγχρωμης τηλεόρασης.

Έκθεση «Ευρωπαϊκή Pop. Η μάχη των ρεαλισμών και των αφηγήσεων»:

Πώς κατανοούμε την ανθρώπινη μορφή, την κοινωνία και τον ρόλο της τέχνης στην κοινωνική αλλαγή; Μετά τις αφαιρετικές τάσεις που κυριαρχούσαν στην τέχνη ως και τη δεκαετία 1950, η αναγνωρίσιμη εικόνα και μορφή επανέρχεται κατά τις δεκαετίες 1960-1970 και εξής, για να προσφέρει εναλλακτικές αφηγήσεις. Στην καρδιά της ανάγκης για μια ανανέωση του ρεαλισμού και της εκφραστικότητας της εικόνας, σε έναν κόσμο που απομακρυνόταν από τη θεμελιώδη ανάγκη της τέχνης να αναπαραστήσει την ανθρώπινη ύπαρξη, πολλοί καλλιτέχνες αμφισβήτησαν τις παραδοσιακές αξίες της κοινωνίας και του καλλιτεχνικού κόσμου.

Νέες αφηγήσεις απέδωσαν στιγμές καθημερινής ζωής, σχολίασαν κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα, αναγνωρίζοντας την επιρροή της διαφήμισης, της μαζικής κουλτούρας και των ΜΜΕ και αντικατοπτρίζοντας την ταχύτητα, τις αντιφάσεις και τις αντιφάσεις της σύγχρονης ζωής. Τα νέα είδη ρεαλισμού αναδύθηκαν, όχι ως αντιγραφή της πραγματικότητας, αλλά ως αναπαράσταση της εσωτερικής ψυχολογικής σύγκρουσης του ατόμου και των κοινωνικών του αποτυχιών.

Η έκθεση επιχειρεί μια διαδρομή σε έργα και καλλιτέχνες του ευρωπαϊκού χώρου που αναδεικνύουν τη μάχη των αναπαραστατικών αφηγήσεων και φωτίζουν εκ νέου τον κόσμο της πραγματικότητας και των αντικειμένων. Όλοι τους είτε είχαν συνδεθεί με κινήματα όπως της Nouvelle Figuration ή με την ομάδα των Νέων Ρεαλιστών της Γαλλίας, είτε το έργο τους βρίσκεται στον απόηχο εκείνων.

Η παρακαταθήκη του έργου τους, με τον τρόπο που ανακαλεί την κοινωνική αποξένωση, την πολιτική αναστάτωση και τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης, διατηρεί τη δύναμή του όχι μόνο ως ιστορικό καλλιτεχνικό φαινόμενο, αλλά και ως πυξίδα για τη σύγχρονη τέχνη και ζωή.

Τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση προέρχονται από τις συλλογές του MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, καθώς και από ιδιωτικές συλλογές.

*MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-HELEXPO) | διάρκεια έως 12 Απριλίου 2026 

ELEPHANT του Δημήτρη Μυτά | esp+ gallery

Το ELEPHANT αποτελεί μια βαθιά προσωπική διερεύνηση του συνδρόμου της «άδειας φωλιάς», με αφετηρία την αποχώρηση του γιου του καλλιτέχνη από το οικογενειακό σπίτι για σπουδές. Το έργο αναπτύσσεται ως μια οπτική αφήγηση γύρω από την απουσία, τη θλίψη, τη μεταμόρφωση και τη σταδιακή επαναδιαπραγμάτευση της ταυτότητας.

Μέσα από τη συνύπαρξη αρχειακού και νέου φωτογραφικού υλικού, ο Μυτάς αποδομεί τη γραμμικότητα του χρόνου, επιτρέποντας στις εικόνες να λειτουργήσουν ως ίχνη μνήμης και βιώματος. Αφηρημένα στοιχεία και έντονα προσωπικά οπτικά σύμβολα συνυπάρχουν, διαμορφώνοντας έναν χώρο εσωτερικής παρατήρησης και στοχασμού.

Η αφετηριακή εικόνα του «ελέφαντα στο δωμάτιο» λειτουργεί ως μεταφορά της απουσίας που καταλαμβάνει χώρο, μετατρέποντας το κενό σε κυρίαρχη παρουσία. Η φωτογραφική διαδικασία γίνεται μέσο επεξεργασίας της απώλειας αλλά και εργαλείο λύτρωσης, οδηγώντας σε μια νέα ισορροπία μεταξύ παρελθόντος και παρόντος.

Στην esp+ gallery εκτίθεται μέρος των φωτογραφιών που περιλαμβάνονται στο λεύκωμα ELEPHANT, ενώ το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο προς πώληση στον χώρο της έκθεσης.

*esp+ gallery | διάρκεια έκθεσης έως 27 Φεβρουαρίου | Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή, 10:00–18:00

Skateboard ART CRIMES 20th anniversary  | Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης

Η τέχνη κυλάει πάνω σε μια σανίδια skateboard. Ο Αλέξης Φλωράκης παρουσιάζει την έκθεση Skateboard Art Crimes. Ξεκινώντας το 2005 ως η πρώτη έκθεση του είδους της στην Ελλάδα, φέτος γιορτάζει 20 χρόνια πορείας και επιστρέφει πιο ολοκληρωμένη από ποτέ, αποτελώντας μία από τις πιο ολοκληρωμένες εκθέσεις skateboard στην Ευρώπη, με διεθνή παρουσία και ταξίδια στο εξωτερικό. Το skateboard δεν είναι απλώς ένα άθλημα. Είναι τέχνη, ιστορία και πολιτισμός.

Η έκθεση ξεδιπλώνεται μέσα από τρεις βασικές θεματικές ενότητες: Τέχνη – Ιστορία – Συλλεκτικά, παρουσιάζοντας μια σπάνια συλλογή αντικειμένων που καλύπτει σχεδόν έναν αιώνα, από το 1920 έως τις μέρες μας. Σανίδια, αντικείμενα, φωτογραγραφίες και εικαστικές παρεμβάσεις αφηγούνται την εξέλιξη του skateboard ως τρόπο έκφρασης, δημιουργίας και ζωής. Δεν πρόκειται για ένα απλό αθλητικό γεγονός, αλλά για ένα εικαστικό, ιστορικό και πολιτιστικό γεγονός, μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα, που απευθύνεται σε όλους: φίλους της τέχνης, της ιστορίας, του skateboard αλλά και στο ευρύ κοινό.

Η φετινή έκθεση θα έχει έξτρα θεματική αφιερωμένη στην Ιστορία του skateboard στην Θεσσαλονίκη, από όπου και ξεκίνησε οργανωμένα το άθλημα του skateboard στην χώρα μας από το 1978. Παρουσίαση της πρώτης ομάδας, της πρώτης εταιρίας αλλά και του πρώτου εξειδικευμένο πάρκου για το άθλημα του skateboard στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιούνται και ειδικές ξεναγήσεις για άτομα με οπτική αναπηρία, ενισχύοντας τον προσβάσιμο και συμπεριληπτικό χαρακτήρα της διοργάνωσης. Θα χαρούμε πολύ να μας επισκεφθείτε και να γνωρίσετε από κοντά την Ιστορία αυτού του μοναδικού αθλήματος.

*Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Τσιμισκή 127) | Διάρκεια εώς 27 Φεβρουαρίου | Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 9:00 – 14:30, 17:30 – 20:30 και Σάββατο, Κυριακή: Κλειστά | Είσοδος Ελεύθερη 

«Pete Marifoglou. Τα χρόνια του Warhol ΧΧΧ» | MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Ηδονοβλεπτικές σκηνές ερωτικών ταινιών ενηλίκων, που σήμερα μπορεί να μοιάζουν λιγότερο ή περισσότερο ξεθωριασμένες πολιτισμικά. Μεμονωμένα πρόσωπα, που σήμερα μπορεί να μοιάζουν λιγότερο ή περισσότερο θλιμμένα ή χαρούμενα.

Σκληρά στιγμιότυπα ψυχρών εκτελέσεων ανδρών και γυναικών, νέων και μεγαλύτερων, για μικροδιαφορές ή έμφυλα ζητήματα. Όλα αυτά ενώνονται μέσα από το βλέμμα του Pete Marifoglou, ενός εξαιρετικά ευαίσθητου δέκτη της ανθρώπινης παρουσίας.

Μετά από επτά δεκαετίες στη Νέα Υόρκη και σε ευρωπαϊκά εδάφη, έχοντας ασχοληθεί με τη φωτογραφία, τη σκηνοθεσία και την παραγωγή ταινιών, έχοντας γράψει ποίηση, μουσική και θέατρο και έχοντας παρουσιάσει το έργο του σε εκθέσεις φωτογραφίας στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στην Ολλανδία και στη Γερμανία, ο Pete Marifoglou επιστρέφει στη γενέτειρά του Θεσσαλονίκη.

H ατομική έκθεση στο Case Studio του MOMUS-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το, σε μεγάλο βαθμό, αδημοσίευτο έργο του, όπου συλλαμβάνει φωτογραφικά όψεις ιδιαίτερων θυλάκων του κοινωνικού περιθωρίου της Νέας Υόρκης κατά τις δεκαετίες 1960-1970.

*MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (εντός ΔΕΘ-Helexpo) | Διάρκεια έκθεσης εώς τις 12 Απριλίου 2026 | Μέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00, Πέμπτη:12:00-20:00

“Panigiria” του Γιάννη Δήμου | γκαλερί Pinakotheke

Ο Γιάννης Δήμου συνεργάζεται με την Fanny Boucher, μια Γαλλίδα φωτοχαράκτρια, η οποία παρέχει μια ολοκληρωμένη, ξεχωριστή και μοναδική εμπειρία στην ηλιογκραβούρα (διατηρεί ένα από τα δύο ατελιέ στη Γαλλία), παραμένοντας πιστή στην αγνή παράδοση των καλλιτεχνικών βιβλίων και εκτυπώσεων. Το 2020, της απονεμήθηκε το βραβείο “Bettencourt Prize for the Intelligence of the Hand” στην κατηγορία «Εξαιρετικό Ταλέντο» για τη δημιουργία της Arboris.

Στο πλαίσιο της έκθεσης, θα εκτεθούν περίπου 20 έργα της σειράς “Panigiria”, εκτυπωμένα με την τεχνική της ηλιογκραβούρας και το ασπρόμαυρο σύστημα piezography.

Οι φωτογραφίες, τραβηγμένες από το 1975 ως και το 1995, έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φωτογραφικά φεστιβάλ και σημαντικούς εκθεσιακούς χώρους, όπως τα Rencontres d’Arles στη Γαλλία και το The Photographer’s Gallery στο Λονδίνο.

Η Θεσσαλονίκη αποτελεί έναν από τους πολλούς πρόσφατους σταθμούς στη παγκόσμια πορεία της φωτογραφικής σειράς “Panigiria”. Μέχρι πρόσφατα, είχε εκτεθεί στην γκαλερί Synthesis, ενώ μετά τη Θεσσαλονίκη, θα ταξιδέψει στη Δράμα, και συγκεκριμένα στον Πολυχώρο Πολιτισμού ΚΥΚΛΩΨ. Στη συνέχεια, θα ενταχθεί σε έκθεση που διοργανώνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την πρώτη ηλιογκραβούρα, που δημιούργησε ο Nicéphore Niépce το 1827, στην Μπρατισλάβα, στο Central European House of Photography Festival.

Η έκθεση τελεί και υπό την υποστήριξη του Συλλόγου Παλαιών Μαθητών και Φίλων του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης “Nouvelle Amicale”.

*Pinakotheke (Καρύπη 38, στάση μετρό Βενιζέλου) | Διάρκεια έκθεσης: έως 27 Φεβρουαρίου | Ωράριο έκθεσης: 16:00 – 20:00 

Ποιος θυμάται τη Ζωζώ Νταλμάς | Πολυχώρος Πολιτισμού Ισλαχανέ

Η έκθεση «Ποιος θυμάται τη Ζωζώ Νταλμάς» αποτελεί έναν φόρο τιμής σε μια Ελληνίδα που μεσουράνησε στο ελαφρό μουσικό θέατρο του μεσοπολέμου, σε μια καλλιτέχνιδα με διεθνή καριέρα στο χώρο της οπερέτας.

Η έκθεση έχει στόχο να αναδείξει το ξεχασμένο καλλιτεχνικό έργο της και να την επανασυνδέσει με την πόλη στην οποία μεγάλωσε, τη Θεσσαλονίκη.

Η έκθεση διοργανώθηκε και πραγματοποιείται από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Κεντρικής Μακεδονίας, του ΥΠ.ΠΟ., αρμόδια για τον Πολυχώρο Πολιτισμού Ισλαχανέ, σε συνεργασία με τον Σύλλογο «οι Φίλοι της Νέας Παραλίας» και αποτελεί μία έκθεση τεκμηρίων και κοστουμιών.

*Πολυχώρος Πολιτισμού Ισλαχανέ – Διάρκεια έως 31 Μαρτίου 2026. Ωράρια επισκέψεων:Δευτέρα–Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή 10.00-14.00 & Τετάρτη 10.00-20.00

«1967-1974. Κουλτούρες σε αντιπαράθεση. Ζωή – Τέχνη – Προπαγάνδα» | Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή

Η περίοδος της δικτατορίας 1967–1974 υπήρξε καθοριστική για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, όχι μόνο λόγω των πολιτικών και κοινωνικών της συνεπειών, αλλά και εξαιτίας του βαθύ αποτυπώματος που άφησε στο ιδεολογικό και πολιτιστικό υπόβαθρο της χώρας. Το καθεστώς των συνταγματαρχών επέβαλε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου, με το κράτος, την αστυνομία και τον στρατό να λειτουργούν ως μόνιμη απειλή στην καθημερινότητα των πολιτών. Την ίδια στιγμή, όμως, αναπτύχθηκε μια παράλληλη, σιωπηλή αλλά επίμονη αντίσταση στον χώρο της σκέψης και της δημιουργίας.

Η έκθεση αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη διττή πραγματικότητα, φωτίζοντας τη σύγκρουση δύο αντίθετων κουλτουρών. Από τη μία πλευρά, την κουλτούρα της αδέσμευτης σκέψης και της καλλιτεχνικής αντίστασης, η οποία εκφράστηκε μέσα από τη λογοτεχνία, το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες, διασώζοντας το κριτικό πνεύμα σε συνθήκες λογοκρισίας. Από την άλλη, την επίσημη κουλτούρα της χούντας, η οποία αξιοποίησε την κρατική προπαγάνδα, έναν επιφανειακό λαϊκισμό και έναν στείρο αντικομμουνιστικό «πατριωτισμό», προβάλλοντας την ελαφρότητα και τη χυδαιότητα ως κυρίαρχο πολιτιστικό πρότυπο.

Η εντεινόμενη αντιπαράθεση αυτών των δύο κόσμων λειτούργησε, όπως αναδεικνύεται στην έκθεση, ως πεδίο ζυμώσεων που οδήγησαν σταδιακά στην υπέρβαση του μετεμφυλιακού κλίματος και στη διαμόρφωση της νέας νοοτροπίας της Μεταπολίτευσης. Παράλληλα, δεν αποσιωπάται η βαριά κληρονομιά της δικτατορίας: η τραγωδία της Κύπρου, τα σωματικά και ψυχικά τραύματα των βασανισμένων, αλλά και η ανοχή στη βαρβαρότητα που ενσωματώθηκε σε τμήματα της κοινωνίας.

Η έκθεση διοργανώνεται σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και το Αρχείο της ΕΡΤ, αξιοποιώντας πλούσιο αρχειακό υλικό και έργα τέχνης που δεν αφηγούνται απλώς τα γεγονότα, αλλά αποτυπώνουν την ιδεολογική περιπέτεια της νεοελληνικής κοινωνίας. Στόχος είναι η βαθύτερη κατανόηση και η αυτογνωσία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Σχολικές και ομαδικές επισκέψεις, καθώς και ξεναγήσεις, πραγματοποιούνται κατόπιν συνεννόησης, ενισχύοντας τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα μιας έκθεσης που λειτουργεί ως καθρέφτης μνήμης, προβληματισμού και ιστορικής συνείδησης.

Μετά την ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση του κοινού στην Αθήνα, η περιοδική έκθεση του Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης με τίτλο «1967-1974. Κουλτούρες σε αντιπαράθεση. Ζωή – Τέχνη – Προπαγάνδα» μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη, φιλοξενούμενη στο Παράρτημα του ΜΙΕΤ στη Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή, επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Όλγας 108.

*Βίλα Μεχμέτ Καπαντζή | Διάρκεια: έως 24 Απριλίου 2026 | Είσοδος ελεύθερη 

«65+ Η εφηβεία μιας εικαστικής επιμέλειας» | MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Ένας λευκός, άδειος χώρος στο MOMUS-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και οι συλλογές του υπήρξαν τα σημεία κυριολεκτικής και μεταφορικής συνάντησης και εκκίνησης για τους συμμετέχοντες του εργαστηρίου «Together We Curate! / Σχεδιάζουμε μαζί την επόμενη έκθεση!», καρπός του οποίου είναι και η έκθεση με τίτλο «65+ Η εφηβεία μιας εικαστικής επιμέλειας».

Το εργαστήριο «Together We Curate!» αποτελεί μία από τις πρώτες τολμηρές απόπειρες συμμετοχικής εκθεσιακής επιμέλειας με το κοινό στον χώρο του πολιτισμού στην Ελλάδα, μέσα από την οποία το MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης τιμά την πολυφωνία και την ανοιχτότητα, την εμπειρία και τη ματιά του κοινού, εφαρμόζοντας διαδικασίες συναπόφασης που προωθούν έμπρακτα τον εκδημοκρατισμό του πολιτισμού.

Η πρώτη του εφαρμογή έγινε στο MOMUS- Πειραματικό Κέντρο Τεχνών το 2021.

*Διάρκεια έκθεσης: έως 15 Μαρτίου 2026 –  Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή 10:00 – 18:00, Πέμπτη: 12:00 – 20:00

«ΤΕΧΝΗ – ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ και το Μουσείο που δεν έγινε» | Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ

Η έκθεση αποτελεί ένα βλέμμα προς το πρόσφατο παρελθόν της Θεσσαλονίκης με κύριο άξονα δύο εικαστικές συλλογές που διαμορφώνουν στο παρόν έναν πυρήνα πολιτισμού στην καρδιά της πανεπιστημιούπολης και συνολικά ξεπερνούν τα 600 έργα και τεκμήρια από περισσότερους από 200 δημιουργούς.

Το Τελλόγλειο συνδιοργανώνει την έκθεση με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τον Δήμο Θεσσαλονίκης, τα 60ά Δημήτρια και την Κεντρική Βιβλιοθήκη / Κέντρο Πληροφόρησης του ΑΠΘ, με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΑΠΘ και τα 25 χρόνια του Τελλογλείου.

Στην έκθεση παρουσιάζονται περισσότερα από 400 έργα, αφού στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ βρίσκονται τα εικαστικά έργα της συλλογής της ΤΕΧΝΗΣ Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας, ενώ στην Κεντρική Βιβλιοθήκη – Κέντρο Πληροφόρησης ΑΠΘ στεγάζεται η Συλλογή Ντίνου Χριστιανόπουλου με ζωγραφικά, χαρακτικά έργα και φωτογραφίες.

H δραστηριότητα της Μικρής Πινακοθήκης Διαγώνιος του Ντ. Χριστιανόπουλου, η οποία τοποθετείται χρονολογικά αργότερα (1974-1993), επικεντρώθηκε κυρίως σε ντόπιους καλλιτέχνες και είχε μια στοχευμένη και σημαντική δράση στην ευρύτερη πνευματική ζωή της πόλης.

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, ειδικά από το 1950 έως τη δεκαετία του 1990, η Τέχνη και η Διαγώνιος, η κάθε μια στην κλίμακά της, δεν ήταν δύο αντίθετες ή συγκρουόμενες προτάσεις αλλά η δράση τους διαφαίνεται όλο και περισσότερο ως καινοτόμα, γόνιμη και παραγωγική.

Το μουσείο που δεν έγινε- είτε πρόκειται για απευθείας αγορές της Αλίκης Τέλλογλου από εκθέσεις των δύο φορέων, είτε έφθασαν στο Τελλόγλειο μέσω δωρεών καλλιτεχνών ή συλλογών.

*Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ – Αγίου Δημητρίου 159Α| Διάρκεια έως 5 Ιουλίου 2026

«Οι αρχαιότητες του Ντίνου» από τον φακό του Άρι Γεωργίου | Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ

Η Γενική Διευθύντρια του Τελλογλείου και Ομ. Καθηγήτρια ΑΠΘ, Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά, σημειώνει στον κατάλογο της έκθεσης, «τα “αρχαία” του Ντίνου όπως τα είδε ο φακός του Άρι Γεωργίου αποτυπώνουν το πιο αληθινό, τρυφερό και συγκινητικό πορτρέτο του Χριστιανόπουλου: μια συλλογή από ενθυμήματα λογής-λογής, όπου τα όστρακα, τα κεραμικά θραύσματα κάθε εποχής που συνάντησε στον δρόμο του, ή του τα χάρισαν φίλοι ακριβοί από Θεσσαλονίκη, φυλαγμένα ανάμεσα σε κουμπιά, πολύχρωμες χάντρες, φυλαχτά, κουρελάκια, δεκάρες, χαρτονομίσματα, είναι πραγματικά ψηφίδες από τα «μικρά και ταπεινά» που ήταν ο κόσμος του. Φυλαγμένα σε κουτιά από Κουραμπιέδες του Τερκενλή, ή Λουκούμια Σύρου του Πάσσαρη, ξεπροβάλλουν μέσα από νάυλον σακούλες, φακελάκια συχνά δεύτερης χρήσης, που συνοδεύονται από σημειώσεις με τη χαρακτηριστικά προσεγμένη γραφή του να δίνει το στίγμα τους: οδός Πειραιώς, οδός Λαγκαδά, οδός Ολυμπιάδος, Επταπύργιο, χάρισμα της Σούλας Πιτέρη, της Βάνας Χαραλαμπίδου, της Ελένης Λαζαρίδου κ.ο.κ. Η σχολαστική αναφορά του Χριστιανόπουλου στην προέλευσή τους, ποιος του το χάρισε, πού το βρήκε, με το συγκλονιστικό «από πού;» όταν δεν θυμάται, παίρνει άλλη διάσταση»,

Η ίδια προσθέτει πως «ο Γεωργίου, κι αυτός στενός φίλος και συνεργάτης του Ντίνου, διάλεξε με μεγάλη ευαισθησία να στήσει το υλικό φαινομενικά ουδέτερα στο εργαστήριο του φωτογράφου, με τον φακό οριζόντια πάνω ακριβώς από τα αντικείμενα, τοποθετημένα είτε στο αρχικό τους αμπαλάρισμα (κουτιά, φακέλους, σακούλες), αφήνοντάς τα συχνά να αναδύονται από το περιτύλιγμα, είτε στημένα σε κάποια «σύνθεση», πάντα σε αυστηρή μετωπικότητα, προσέχοντας τις εικαστικές τους ποιότητες, όπου «συμμετέχουν» τα σημειώματα του Ντίνου». Σύμφωνα με την κ. Γουλάκη-Βουτυρά, «οι φωτογραφίες για τα ‘αρχαία’ του Ντίνου του Άρι Γεωργίου διεισδύουν στην έκθεση του Τελλογλείου “Τέχνη-Διαγώνιος και το Μουσείο που δεν έγινε” σαν μια εσωτερική εξομολόγηση του ποιητή και αφιέρωμα ξεχωριστό στην πόλη και τους ανθρώπους της».

Ο Άρις Γεωργίου επίσης στον κατάλογο της έκθεσης επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «πέντε-έξι παλιά χαρτοκιβώτια, κάποια ευτελή πλαστικά κουτιά, random νάυλον σακκούλες, παλιές συσκευασίες ζαχαροπλαστείων, τσαλακωμένοι φάκελλοι αλληλογραφίας και λογαριασμών, χύμα ψιλόχαρτα ή σελίδες περιοδικών και εφημερίδων, δεματάκια συχνά σφιγμένα με σπάγγο ―πάντοτε επιμελημένος φιόγκος, ποτέ δυσεπίλυτος κόμπος― κάποτε υπό γηράσκοντα ανενεργά λαστιχάκια, όλα τους, ευτελώς, εκ του προχείρου, όχι πάντως άνευ κάποιας μεθόδου από μέρους του, στεγάζουν, αποθησαυρίζοντάς την, διά της δικής του χειρός, την «συλλογή αρχαιοτήτων» του Ντίνου Χριστιανόπουλου». Ο ίδιος τονίζει τα εξής: «Αυτό ακριβώς επιτελεί το εγχείρημα της φωτογραφικής καταγραφής των «πολύτιμων» λίθων και κεράμων, των ευλαβικώς παρά Ντίνου συλλεχθέντων και επιμελώς υπομνηματισθέντων. Η ουσιαστική αξία των “αρχαιοτήτων του Ντίνου” ανιχνεύεται στην “μουσειογραφική σύνταξη” του θησαυρού που συνιστούν».

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Άρις Γεωργίου. Ο συντονισμός έγινε από τον Miguel Fernández Belmonte, Δρ. Ιστορίας Τέχνης.

Παρατείνεται μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου η έκθεση με τις 34 φωτογραφίες του Άρι Γεωργίου με τίτλο «Οι αρχαιότητες του Ντίνου» στο Τελλόγλειο.

Μια διπλή έκθεση με τίτλο «Ζωντανεύοντας την Ιστορία», που συνδιοργανώνει το Υπουργείο Εσωτερικών – Μακεδονίας & Θράκης με το Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο Ελλάδος και το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης.

Η Έκθεση περιλαμβάνει δύο θεματικές ενότητες με σπάνια εκθέματα και ντοκουμέντα, πολλά από τα οποία θα εκτεθούν για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη.

Η πρώτη θεματική ενότητα είναι αφιερωμένη στον Μακεδονικό Αγώνα, έχει τίτλο «Τιμή στον Μακεδονικό Αγώνα» και περιλαμβάνει το περίστροφο και την δερμάτινη παλάσκα του πρωτεργάτη του Μακεδονικού Αγώνα Παύλου Μελά, τη ματωμένη σημαία του Μακεδονομάχου Παπαδράκου, στην οποία όρκιζε τους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα, ντουλαμάδες και όπλα Μακεδονομάχων κ.α.

Η δεύτερη θεματική ενότητα είναι αφιερωμένη στον Πόλεμο του 1940-1941 και την περίοδο της Κατοχής, έχει τίτλο «Ο Πόλεμος 1940-41 – Η Κατοχή 1941 – 1944», και στα εκθέματα περιλαμβάνονται η Πολεμική Σημαία από το Οχυρό Ρούπελ, η Πολεμική Σημαία του Υποβρυχίου «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ», θραύσματα από την τορπίλη του ιταλικού υποβρυχίου που τορπίλισε το καταδρομικό «ΕΛΛΗ» τον Δεκαπενταύγουστο του 1940 κ.α.

*Διάρκεια έκθεσης: Έως 28 Φεβρουαρίου 2026 – Διοικητήριο Θεσσαλονίκης, Αγίου Δημητρίου Αγίου Δημητρίου 59

«Η χώρα της καρδιάς μου. Ο Φώτης Κόντογλου στο Άγιον Όρος» | Αγιορείτικη Εστία

Η έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας επιχειρεί να φωτίσει, μέσα από τα έργα και τις αφηγήσεις του Φώτη Κόντογλου, τη σχέση του με την τέχνη και τη ζωή στο Άγιον Όρος.

Το πρώτο ταξίδι στο Άγιον Όρος στα 1922–΄23. Οι επόμενες επισκέψεις, τα προσκυνήματα, οι περιπλανήσεις, η αδελφική σχέση με αγιορείτες μοναχούς στα ασκηταριά των Καυσοκαλυβίων και, κυρίως, η επαφή του με τα έργα των μεγάλων αγιογράφων, όπως οι Μανουήλ Πανσέληνος, Θεοφάνης ο Κρης, Φράγκος Κατελάνος, επηρέασαν καθοριστικά τη μετέπειτα εξέλιξη του ζωγραφικού και αγιογραφικού του έργου.

Τεκμήρια της παρουσίας του στην Αθωνική Πολιτεία, σχέδια με μελάνι σε χαρτί, τέμπερες, αγιογραφίες, επιστολές, εκδοτικό έργο, προσωπικά αντικείμενα και κυρίως αναμνήσεις καρδιάς καταγράφονται στην έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας.

Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους Άθω. Ιερά Μονή Γρηγορίου, Ιερά Σκήτη, Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων, Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο, Αλεξάνδρου Σούτσου, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, Αρχείο ΕΡΤ ΑΕ, Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ, Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης ΑΠΘ, Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης Λύκειον των Ελληνίδων, Οικογένειες Παναγιώτη & Φώτη Μαρτίνου.

*Διάρκεια έως: 21 Μαρτίου – Αγιορείτικη Εστία – Εγνατία 109 – Δευτέρα, Τετάρτη: 09.00–16.00 – Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 09.00–20.00 – Σάββατο: 09.00–15:00 – Τελευταία είσοδος 30΄πριν το κλείσιμο της έκθεσης – Κυριακή: κλειστά

Από τη Μινωϊκή Τέχνη στη Σύγχρονη Εποχή: Έκθεση στο Μουσείο Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου | Φιλοσοφική Σχολή

Έκθεση, με τίτλο: «Μουσείο Εκμαγείων ΑΠΘ και Εργαστήριο Gilliéron: ένας αιώνας δημιουργικής συνεργασίας», διοργανώνει το Μουσείο Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στις Αίθουσες Α και Β στο υπόγειο του νέου κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η Έκθεση αποτελεί ένα πρωτότυπο εγχείρημα, το οποίο προέκυψε από τη δημιουργική σύμπραξη του Μουσείου Εκμαγείων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και του Αρχείου Gilliéron της Γαλλικής Σχολής Αθηνών. Στον πυρήνα της Έκθεσης βρίσκονται σύνολα αντικειμένων που εκτίθενται στο Μουσείο Εκμαγείων και αγοράστηκαν στην αρχή της λειτουργίας του (1928-1930) από το εργαστήριο των καλλιτεχνών Émile Gilliéron, πατέρα και υιού, στην Αθήνα, με ενέργειες του πρώτου Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου, Κωνσταντίνου Ρωμαίου.

Πρόκειται για ζωγραφικά έργα που αντιγράφουν γνωστές τοιχογραφίες και γαλβανοπλαστικά αντίγραφα έργων της μυκηναϊκής και μινωικής τέχνης, αποτελώντας μία από τις ελάχιστες πλήρεις συλλογές αυτού του είδους σήμερα παγκοσμίως. Επιπλέον, την ίδια εποχή αγοράστηκαν πολλά εκμαγεία έργων αρχαϊκής γλυπτικής (Κόρες, Κούροι και ανάγλυφα), από τα πρώτα που κατασκευάστηκαν στο Εργαστήριο Γυψίνων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Η Έκθεση περιλαμβάνει πολλά αντίγραφα και εκμαγεία έργων της αρχαίας τέχνης, καθώς και αδημοσίευτα αρχειακά και εργαστηριακά τεκμήρια και εποπτικό υλικό (κατάλοιπα του εργαστηρίου, δημοσιεύματα, φωτογραφίες, σχέδια, προβολές) από τα πεδία της Αρχαιολογίας (Προϊστορική, Κλασική και Βυζαντινή), της Ιστορίας της Τέχνης, της Νεότερης Ιστορίας και των Ψηφιακών Εφαρμογών. Τα εκθέματα παρουσιάζονται σε όλους τους χώρους του Μουσείου Εκμαγείων και εκτείνονται χρονικά για την αρχαιότητα από τη Μυκηναϊκή και τη Μινωική εποχή έως τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, και για τη Νεότερη Εποχή έως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες από τον σύνδεσμο: https://www.efa.gr/events/exposition-gillieron/ 

*Διάρκεια έως 25 Ιουνίου 2026 | Δευτέρα – Παρασκευή 9.00-14.30 | Ελεύθερη είσοδος (συνεννόηση για ομαδικές ξεναγήσεις: τηλ. 2310 997301, Αίθουσες Α και Β στο υπόγειο του νέου κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής

Αναδρομική Έκθεση Κώστα Λούστα | Διοικητήριο Μακεδονίας και Θράκης

«Οι αγάπες της ζωής μου» είναι ο τίτλος της Έκθεσης Ζωγραφικής έργων του Κώστα Λούστα (1993-2014).

Πρόκειται για 30 χαρακτηριστικά έργα – τοπία, θαλασσογραφίες, νεκρή φύση, πορτρέτα – που αιχμαλωτίζουν την ουσία των βαθύτερων παθών και των αναμνήσεων του ζωγράφου.

Την Έκθεση συνδιοργανώνουν το Υπουργείο Εσωτερικών-Τομέας Μακεδονίας-Θράκης και το Loustas Fine Art Estate.

Ο Κώστας Λούστας γεννήθηκε το 1933 στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στη Φλώρινα, πόλη με ιδιαίτερα γόνιμη καλλιτεχνική παράδοση. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (πέρασε πρώτος), με δασκάλους τους Γιάννη Μόραλη και Μιχάλη Τόμπρο, την περίοδο 1953-1958. Σπούδασε επίσης μουσική, ενώ επίσης ασχολήθηκε με την ποίηση και γενικότερα με τη λογοτεχνία.

υπήρξε ένα από τα τρία ιδρυτικά στελέχη του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας και επί σειρά ετών στέλεχος της εικαστικής επιτροπής των Δημητρίων. Υπήρξε μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και ως και το 2008 μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

*Διοικητήριο Μακεδονίας & Θράκης | Διάρκεια έως 28 Φεβρουαρίου