Στοχεύοντας το νέο Μητροπολίτη
Είτε κάποιος πιστεύει, είτε όχι, οφείλει να παραδεχτεί πως όποιος έχει μια τόσο σημαντική θέση για εκατομμύρια πιστούς στην χώρα μας, έχει μια σημαντική θέση και σημαντικό ρόλο για όλο το κοινωνικό σύνολο
Λέξεις: Αναστασία Γρηγοριάδου
Εκείνοι που επιχείρησαν να διακόψουν τις εκδηλώσεις στο πλαίσιο της Λατρευτικής Εβδομάδας στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη, όπως κι εκείνοι οι ελάχιστοι, οι ίδιοι ήταν, που συγκεντρώθηκαν λίγες ημέρες νωρίτερα και φώναζαν συνθήματα έξω από την εκκλησία της του Θεού Σοφίας, την εκκλησία Αγ. Σοφίας, στόχο δεν είχαν εσένα κι εμένα. Δεν τους νοιάζει για εμάς.
Προσπαθούν να επιβάλουν τον σκοταδισμό σε φωτεινά πρόσωπα της ορθόδοξης θεολογίας, να επιβάλουν τις απόψεις τους σε σημαντικά πρόσωπα που είναι εναντίον του θρησκευτικού φανατισμού, όπως ο τωρινός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Είτε κάποιος πιστεύει, είτε όχι, οφείλει να παραδεχτεί πως όποιος έχει μια τόσο σημαντική θέση για εκατομμύρια πιστούς στην χώρα μας έχει μια σημαντική θέση και σημαντικό ρόλο για όλο το κοινωνικό σύνολο.
Και το να υπάρχει στην θέση αυτή κάποιος που δεν συμφωνεί με θέσεις και πράξεις φανατισμού, δεν τις επικροτεί, πόσο μάλλον δεν τις παρακινεί, είναι πολύ σπουδαίο. Τις φάλτσες ορχήστρες, λάθος μαέστρος τις διευθύνει.
Κάθε νοήμων άνθρωπος, ξαναλέω ακόμα κι αν δεν πιστεύει, πρέπει να νιώθει πως είναι σημαντικό άνθρωποι με μόρφωση, σπουδαία θεολογική κατάρτιση καθόλου φανατικοί, πνεύμα ανοιχτό και διάθεση διαλόγου και συνύπαρξης, να βρίσκονται σε τόσο σημαντικές θέσεις. Και βέβαια επίσης σπουδαίο είναι ανάλογης ποιότητας άνθρωποι να βρίσκονται στο σώμα των πιστών της πόλης. Αυτούς είχαν στόχο τα τελευταία σκοταδιστικά γεγονότα.
Αυτό καλό είναι να το έχουν υπόψιν τους φίλοι που δεν το βλέπουν, φίλοι που είτε νομίζουν ότι ο κόσμος γυρίζει γύρω από αυτούς πάντα, είτε υποτιμούν και περιφρονούν και θεωρούν περιττή ή επιζήμια την πίστη των θρησκευόμενων ανθρώπων. Άλλο η πίστη άλλο ο φανατισμός. Το πρόβλημα είναι πάντα ο φανατισμός, η προσκόλληση στην εξουσία, ποτέ η πίστη. Η πίστη, κι ας μην πιστεύω προσωπικά, μπορεί και κοινωνικά και υπαρξιακά να ενώσει τους ανθρώπους, να θέσει τον βασικό κανόνα της αγάπης, εάν αυτός που πιστεύει είναι πραγματικός κι όχι τύποις πιστός. Κι αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι σε ολοένα και πιο αγριεμένους, παγκόσμια, καιρούς. Αυτό, όχι μόνο μέρες που έρχονται μα πάντα είναι καλό να το σκεφτόμαστε, χωρίς παρωπίδες, χωρίς φανατισμό, με σεβασμό.
*Η Αναστασία Γρηγοριάδου είναι ραδιοφωνική παραγωγός και δημοσιογράφος στον 958
