Το πιο ροκ κατευόδιο έγινε χθες βράδυ στο Berlin. To αληθινό αντίο στο Θόδωρο…
Όσα έγιναν χθες τα μεσάνυχτα ως αποχαιρετισμός στο φυσικό του χώρο
..ή Βερολίνο; Έχεις ξεχάσει πού ακριβώς θέλεις να πας…
Απόψε όλα είναι θολά, και τόσο ζωντανά μαζί. Πρόσωπα, χέρια, μουσικές, κι άλλα πρόσωπα, ένας άλλος κόσμος μέσα απ τον καθρέφτη, κι όμως αυτός εδώ, εκείνος ο ίδιος, εμείς είμαστε, οι ίδιοι κι όμως κάποιοι άλλοι.
Το ποτήρι είναι πολύ βαρύ απόψε, μου λέει η Δέσποινα, πολύ βαρύ.
Μας έχει κάνει κομμάτια η νοσταλγία.
Σκούπισε τα μάτια σου κοριτσάκι, μου λένε, υποσχέθηκα ότι δεν θα κλάψω, μόνο μέσα απ τον καθρέφτη.
Εσύ δεν είσαι που καθόσουν πάντα εκεί στην κολώνα; μου λέει κάποιος απ τα παλιά. Εγώ ήμουν. Κι όμως κάποια άλλη.
Απόψε όλα είναι θολά και κουνημένα, σαν τις φωτογραφίες μου.
Ο Κυριάκος λέει ιστορίες για την θρυλική τουαλέτα-είχε ν ανέβει 30 χρόνια.
30 χρόνια πριν, παίζει το jumping jack flash, ξεμερώματα, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο Θόδωρας αγκαλιά μ΄ένα κουκλάκι, στην πορεία με δύο, μέχρι να φτάσει στο μπαρ. Coolest entrance in the history of cinema, είναι η σκηνή από το Mean streets του Σκορτσέζε, έχω χαζέψει, είναι η ίδια σκηνή αλλά καλύτερη. Μωρό μου, σ έχουνε φάει τα μυαλά οι σινεμάδες μου είπε αργότερα. Πιες ένα σφηνάκι.
Στην υγειά σου ρε Θόδωρα. Όπου κι αν είσαι.
Θα φανείς.
Διαβάστε επίσης:
