Θεσσαλονίκη: Το «ύστατο χαίρε» στον επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος Χάιντς Κούνιο
Μπορεί μια ολόκληρη εποχή να έχει φτάσει στο τέλος της, αλλά το «νήμα της μνήμης δεν κόβεται, περνά στις επόμενες γενιές, ως ευθύνη και ως παρακαταθήκη»
Στην τελευταία του κατοικία, στο κοιμητήριο της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, οδηγήθηκε ο τελευταίος άρρεν Θεσσαλονικιός Εβραίος επιζών του Ολοκαυτώματος, Χάιντς Ντάριο-Κούνιο, παρουσία των συγγενών και φίλων, εκπροσώπων της κυβέρνησης, των τοπικών αρχών και μελών της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Χάιντς Κούνιο, εμβληματική προσωπικότητα της Θεσσαλονίκης, έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 99 ετών, αλλά, όπως ειπώθηκε στην τελετή, «η μνήμη του δε θα ξεχαστεί», γιατί άφησε πίσω του έργο ανεξίτηλο, με το παράδειγμά του και με την καταγεγραμμένη μαρτυρία του για χιλιάδες άλλους ομοθρήσκους του, που δεν είχαν την ίδια τύχη με τον ίδιο και άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Όπως και με το μήνυμα: «Ποτέ ξανά», που εξέπεμπε σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου του, σε κάθε επαφή του με τις νεότερες γενιές, στις οποίες μετέφερε τη φρικτή εμπειρία του ίδιου και των άλλων 48.000 Θεσσαλονικέων Εβραίων που οδηγήθηκαν στα ναζιστικά κρεματόρια, με δεκαεννέα σιδηροδρομικές αποστολές, την άνοιξη του 1943.
Η εκπρόσωπος της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Δόμνα Χατζηγιαννάκη, μεταξύ άλλων, τόνισε κατά τη διάρκεια της τελετής: «Για αυτόν το “Ποτέ Ξανά” ήταν ένα μήνυμα αγάπης, που αφορούσε το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων δεσμεύονται να συνεχίσουν τον αγώνα για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της νέας γενιάς, που με τόσο πάθος υπηρέτησε. Για τον λόγο αυτό, για την επόμενη σχολική χρονιά, και η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων θα οργανώσει μία εκπαιδευτική δράση που θα φέρει το όνομά του και θα σχετίζεται με το όραμά του. Λεπτομέρειες για τη δράση αυτή θα ανακοινωθούν στην αρχή της επόμενης σχολικής χρονιάς, έτσι ώστε η φωνή του και η ευχή του να μην σταματήσουν να ακούγονται».
Το Διοικητικό Συμβούλιο και η Συνέλευση της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης συνεκλήθησαν εκτάκτως με αφορμή το θάνατό του και αποφάσισαν η κηδεία του να γίνει με κοινοτική δαπάνη και να θεσπιστεί υποτροφία “Χάιντς Κούνιο” για τη νέα γενιά.
Ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, Δαβίδ Σαλτιέλ, αναφέρθηκε στη ζωή και το έργο του εκλιπόντος.«Σήμερα χάσαμε τον Χάιντς Κούνιο, το δικό μας «Μπούμπη», που έζησε μια ζωή περιπετειώδη», δήλωσε ο κ. Σαλτιέλ και πρόσθεσε:
«Επέζησε του Ολοκαυτώματος, είδε όμως τα παιδιά του να παντρεύονται, τα εγγόνια του, ήταν μέλος της Συνέλευσης της Ισραηλιτικής Κοινότητας, έγραψε τα ονόματα που έχουμε στο Μουσείο, τα ονόματα των Εβραίων που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα. Δεν μπόρεσε να δει βέβαια την Πλατεία Ελευθερίας (ως χώρο μνήμης), το Μουσείο Ολοκαυτώματος, αλλά θα συνεχίσουμε το έργο του, τη σκέψη του, να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο».
Κατά τη διάρκεια της τελετής, δύο από τα παιδιά του, ο Σόλων και η Χέλα, συγκινημένοι, μίλησαν για τον πατέρα τους, τον άνθρωπο, Χάιντς Κούνιο.
Ο Σόλων Κούνιο, σε έναν λόγο που διακόπηκε πολλές φορές από τη συγκίνηση, αποτύπωσε την εικόνα ενός πατέρα που στάθηκε «φάρος» όχι μόνο για την οικογένειά του, αλλά και για την κοινωνία.
«Ήταν πάντα εκεί να κρατά, να στηρίζει, να δείχνει τον δρόμο. Έβαζε πάνω απ’ όλα την οικογένεια, αλλά και τον συνάνθρωπο, την προσφορά και τη μνήμη», ανέφερε χαρακτηριστικά. Τόνισε πως ο Χάιντς Κούνιο δεν επέτρεψε ποτέ στο σκοτάδι της εμπειρίας του να τον καθορίσει. «Διάλεξε το φως και το υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή. Κράτησε ζωντανή τη μνήμη όχι σαν βάρος αλλά σαν ευθύνη», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε: «Δεν αποχαιρετούμε μόνο εσένα, αλλά μια ολόκληρη γενιά. Όμως δεν φεύγεις. Είσαι μέσα σε κάθε πράξη προσφοράς, σε κάθε στιγμή που θα επιλέγουμε το σωστό, ακόμα κι όταν είναι δύσκολο. Θα μας λείψεις, όσο δεν χωράνε τα λόγια, αλλά θα σε κουβαλάμε μέσα μας σαν φάρο».
Από την πλευρά της, η κόρη του Χάιντς Κούνιο, Χέλα Κούνιο-Ματαλλον εστίασε στο βαθύτερο μήνυμα που άφησε ο πατέρας της. «Δεν πάλεψε ποτέ για δικαίωση. Πάλεψε για τη μνήμη», είπε, τονίζοντας ότι η στάση ζωής του ήταν συνειδητή επιλογή απέναντι στη φρίκη που βίωσε. «Ήθελε το φως να σκεπάσει το σκοτάδι και η μνήμη να καλύψει τη λήθη. Αυτό ήταν το έργο της ζωής του», τόνισε η Χέλα Κούνιο.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο διαρκές του μήνυμα: «Το “Ποτέ Ξανά” που έλεγε, δεν ήταν σύνθημα. Ήταν τρόπος ζωής. Ήταν η βαθιά του επιθυμία να υπάρχει ειρήνη, να μην γίνονται αδικίες, να μη στρέφεται ο άνθρωπος ενάντια στον άνθρωπο. Ίσως αυτό να μοιάζει ουτοπία, αλλά ήταν η δική του αλήθεια».
Δηλώσεις επισήμων
Κοινός τόπος όλων των ομιλιών (Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης | Υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης | Υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας-Θράκης) Κώστας Γκιουλέκας) ήταν ότι ο Χάιντς Κούνιο δεν υπήρξε απλώς ένας επιζών του Ολοκαυτώματος, αλλά ένας ενεργός φορέας μνήμης και ειρήνης.
Δεν καλλιέργησε ποτέ το μίσος ούτε επέλεξε τον δρόμο της εκδίκησης, αλλά, με συνέπεια και ήρεμη δύναμη, υπερασπίστηκε την ανθρωπιά και την ιστορική αλήθεια. Η παρουσία του στις σχολικές αίθουσες, στα πανεπιστήμια και στις δημόσιες εκδηλώσεις δεν είχε χαρακτήρα καταγγελίας, αλλά αφύπνισης.
Μιλούσε χωρίς ρητορικές εξάρσεις, αφήνοντας τα γεγονότα να μιλούν από μόνα τους. Αυτό ακριβώς ήταν που καθιστούσε το μήνυμά του ακόμη πιο ισχυρό, ενάντια στην παραχάραξη της ιστορίας και σε φαινόμενα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Η φωνή του Χάιντς Κούνιο ηχούσε ως αντίβαρο, όχι επιθετικό, αλλά σταθερό και αταλάντευτο, υπενθυμίζοντας ότι η μνήμη δεν είναι εργαλείο διχασμού, αλλά εργαλείο ευθύνης και γέφυρα κατανόησης.
Όπως επανειλημμένα τονίστηκε κατά τη διάρκεια της τελετής, με τον θάνατο του Χάιντς Κούνιο «μια ολόκληρη εποχή φτάνει στο τέλος της», αλλά το «νήμα της μνήμης δεν κόβεται, περνά στις επόμενες γενιές, ως ευθύνη και ως παρακαταθήκη».
Πηγή – ΕΡΤnews
