Το άγνωστο κτίριο του ΑΠΘ στο Βαρδάρη που οι περισσότεροι προσπερνούν

Βίντεο: Αστέρης Καρατζάς 

Πέριξ της Γιαννιτσών, ίσως προσπεράσεις ανυποψίαστα, «το μέρος όπου οι φοιτητές βγαίνουν κτηνίατροι», όπως το περιγράφει ο πρόεδρος του Τμήματος Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, Λυσίμαχος Παπάζογλου.

Οι Κλινικές της Κτηνιατρικής στεγάζονται, από το 1965, σε ένα κτιριακό συγκρότημα περίπου 16 στρεμμάτων, στις οδούς Σταύρου Βουτυρά 11 και Σαπφούς 68, κοντά στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης.

Μία πενταετία νωρίτερα, το 1950, χρονιά ίδρυσης του Τμήματος Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο σημείο είχαν χτιστεί κτίρια, για να φιλοξενήσουν τους πρώτους 30 φοιτητές.

Οι συζητήσεις βέβαια, για τη δημιουργία Κτηνιατρικής Σχολής στην Ελλάδα, είχαν ξεκινήσει ήδη δεκαετίες πριν, ωστόσο καθυστερούσε να βρεθεί λύση, μιας και πολλοί παράγοντες του Υπουργείου Γεωργίας επιθυμούσαν την εγκατάστασή της στην Αθήνα ή στη Λάρισα.

Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Λιβαδάς, ήταν εκείνος που κατάφερε, από τη θέση του Πρύτανη του ΑΠΘ, να δώσει ένα τέλος στη μακρόχρονη αυτή αντιπαράθεση, εξασφαλίζοντας την έδρα της σχολής στη Θεσσαλονίκη.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στην εν λόγω γειτονιά βρισκόταν ο συνοικισμός Βαρόνου Χιρς, ένα από τα εβραϊκά γκέτο, που εξαιτίας της γειτνίασής του με τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, διευκόλυνε τη βίαιη εκτόπιση των Εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα του θανάτου.

Τα επόμενα χρόνια, την περιοχή επισκίασαν θρύλοι που αναφέρονταν σε κρυμμένους θησαυρούς των Εβραίων, που άφησαν πίσω τους, προκειμένου να μην τα παραδώσουν στις Γερμανικές αρχές.

Μάλιστα, ο Τζάκ Αρούχ ισχυριζόταν πως θάφτηκαν σε ένα φρεάτιο στην οδό Βουτυρά, δίπλα από το παλιό κτίριο της Κτηνιατρικής, δύο τενεκέδες χρυσές λίρες, καθώς και άλλα αντικείμενα. Μια σειρά από αιτήματα που έφτασαν στην Κτηνιατρική Σχολή ζητούσαν άδεια για ανασκαφές, ώστε να ανακαλυφθεί αν οι ιστορίες είναι πραγματικές η όχι. Πράγματι, στα μέσα της δεκαετίας του 1950 δόθηκε άδεια για εκσκαφές, αλλά δεν βρέθηκε τίποτε.

Τα πρώτα χρόνια

Η Κτηνιατρική Σχολή εγκαταστάθηκε αρχικά, στο χώρο της σημερινής Κλινικής Ζώων Συντροφιάς του ΑΠΘ, στο οίκημα του τότε αγροτικού κτηνιατρείου, που της παραχώρησε το Υπουργείο Γεωργίας. Για να στεγαστεί μάλιστα η Σχολή, εγκρίθηκε σχετικό ρυμοτομικό διάταγμα στις οδούς Γιαννιτσών και Σταύρου Βουτυρά, το οποίο τροποποιήθηκε το 1955 και το 1957.

Επιπλέον, δόθηκαν από το στρατό υλικά για την κατασκευή τεσσάρων παραπηγμάτων, τα οποία τοποθετήθηκαν στον περίβολο του αγροτικού κτηνιατρείου και, λόγω της μορφής και της ποιότητάς τους, έμειναν στην ιστορία της σχολής ως «παράγκες».

Δύο από αυτά τα κτίρια έγιναν οι πρώτες αίθουσες διδασκαλίας και τα άλλα δύο οι πρώτοι εργαστηριακοί χώροι, συγκεκριμένα το Εργαστήριο Φυσιολογίας και το Εργαστήριο Ανατομικής. Το μοναδικό εναπομείναν κτίσμα εξακολούθησε να λειτουργεί ως νεκροτομείο έως το 1985, όταν και εγκαταλείφθηκε.

Σύμφωνα με τον κ.Παπάζογλου, τα κτίρια αυτά, «έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, αλλά έχει γκρεμιστεί το μεγαλύτερο μέρος τους και δεν μας αφήνουν να κάνουμε τίποτα».

Χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να αναπτυχθούν οι κατάλληλες υποδομές. Μόνο η Μαιευτική Κλινική έγινε σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα από την έναρξη λειτουργίας της σχολής.

Σημειώνεται πως οι κυριότεροι σταθμοί στην ανάπτυξη της κτιριακής και εργαστηριακής υποδομής της Κτηνιατρικής αποτελούν η κατασκευή και λειτουργία δύο νοσηλευτηρίων κλινικών (1951-1957), η κατασκευή κτιρίου και εργαστηριακών εγκαταστάσεων της σχολής στην πανεπιστημιούπολη (1957-1963), η θεμελίωση, αποπεράτωση της κατασκευής και έναρξη της λειτουργίας των κλινικών, καθώς και νέας πτέρυγας των εργαστηρίων στην πανεπιστημιούπολη (1964-1974), η δημιουργία νέας πτέρυγας με επέκταση του κτιρίου στην πανεπιστημιούπολη (1992-1997), η εξασφάλιση (1982-1987) έκτασης 2000 περίπου στρεμμάτων για τους σταθμούς εκτροφής και περίθαλψης ζώων και γενικά για την ανάπτυξη της σχολής στην περιοχή του Κολχικού στον Λαγκαδά.

Οι χώροι φιλοξενίας και περίθαλψης ζώων του παραχωρηθέντος αγροτικού κτηνιατρείου χρησιμοποιήθηκαν ως κλινικές της σχολής μέχρις ότου αργότερα, με τον ενθουσιασμό και την αυταπάρνηση των καθηγητών και του υπόλοιπου προσωπικού, αλλά και με τη συμβολή και του διοικητικού μηχανισμού του ΑΠΘ, συντάχθηκαν σχέδια εργαστηρίων και κλινικών, απαλλοτριώθηκαν εκτάσεις, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε η κτιριακή υποδομή, την οποία διαθέτει η σχολή σήμερα.

Σήμερα, στην Κλινική Ζώων Συντροφιάς λειτουργούν Μονάδα Παθολογίας, Μονάδα Χειρουργικής και Μαιευτικής, Μονάδα Αναισθησιολογίας και Εντατικής Θεραπείας, Μονάδα Εξωτικών Ζώων και Μονάδα Ιπποειδών. «Έχουμε όλες τις ειδικότητες της κλινικής Κτηνιατρικής: Παθολογία, δερματολογία, καρδιολογία, πνευμονολογία, ορθοπεδική, χειρουργική μαλακών ιστών, οδοντιατρική, απεικονιστική, διαγνωστική. Υπάρχει νεκροτομείο και επίσης συστεγάζεται και η κλινική παθολογίας πτηνών», εξηγεί ο κ.Παπάζογλου.

Πέρα από τα ζώα συντροφιάς, η Κλινική έχει περιθάλψει επίσης άλογα, άγρια και εξωτικά ζώα. Ο κ.Παπάζογλου σημειώνει πως οι επιστήμονες και οι φοιτητές, έχουν αντιμετωπίσει εκατοντάδες δύσκολα περιστατικά, μιας και η πλειοψηφία των περιπτώσεων που καταλήγουν στην Κλινική είναι περιστατικά δεύτερης γνώμης, που βλέπουμε σε απλές κλινικές.

«Πρόκειται για επιπλοκές και περιστατικά αυξημένων απαιτήσεων. Το 50% των περιστατικών που αναλαμβάνουμε είναι ογκολογικά», τονίζει.

Όσον αφορά τα ζητήματα των υποδομών, ο κ.Παπάζογλου επισημαίνει πως είναι λογικό να υπάρχουν προβλήματα, καθώς οι εγκαταστάσεις υπάρχουν εδώ και 61 χρόνια. «Δεν έχουμε ακόμα πόρους για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τελείως την ακεραιότητα των κτιρίων. Αξιοποιούμε τους δικούς μας πόρους, με όσα βγάζει η Κλινική Ζώων Συντροφιάς από το πρόγραμμα νοσηλίων και έτσι μπορούμε να διατηρούμε την κλινική σε υποφερτή κατάσταση».

«Το Πανεπιστήμιο μας δίνει ένα ποσό γύρω στα 70.000 ευρώ το χρόνο για όλο το τμήμα της Κτηνιατρικής. Εμείς βγάζουμε περίπου 600.000 το χρόνο από την Κλινική Ζώων Συντροφιάς», προσθέτει.

Όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, στο κτιριακό σύμπλεγμα δυτικά της πόλης, διδάσκονται στους φοιτητές τα κλινικά μαθήματα, τα τελευταία δύο έτη των σπουδών. Το Τμήμα Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια, έχει χορηγήσει περισσότερα από 3.500 Πτυχία Κτηνιατρικής,  περίπου 60 Μεταπτυχιακά Διπλώματα και 300 Διδακτορικά Διπλώματα. Ακόμη, έχει απονείμει τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα σε 10 επιστήμονες-κτηνιάτρους, οι οποίοι συνέβαλαν παγκοσμίως στην πρόοδο της Κτηνιατρικής Επιστήμης και/ή βοήθησαν σημαντικά το Τμήμα Κτηνιατρικής του Αριστοτελείου.

«Το επίπεδο της νοσηλείας που προσφέρουμε είναι υψηλό, όπως και το προσωπικό που εργάζεται στην Κλινική, με μακροχρόνιες σπουδές στο εξωτερικό», διασαφηνίζει ο πρόεδρος του Τμήματος Κτηνιατρικής στο ΑΠΘ.

«Όπως είχε πει και ένας προηγούμενος Κοσμήτορας, η Κλινική Ζώων Συντροφιάς είναι το διαμάντι της Κτηνιατρικής», μου λέει κλείνοντας, ο Λυσίμαρχος Παπάζογλου.

Πηγές: Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στην αυγή του νέου αιώνα: διαχρονική πορεία εβδομήντα πέντε χρόνων / επιμέλεια Κ. Χασιώτης, Δημήτρης Αραβαντινός

Ένα κτίριο στη Γιαννιτσών διηγείται ιστορίες από την παλιά Θεσσαλονίκη / Γιώργος Τσιτιρίδης, Parallaximag.gr

Γνωρίστε το άγνωστο χώρο της Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, το βράδυ της Κυριακής 25 Απριλίου, στο πλαίσιο της διήμερης δράσης αφιερωμένη σε μια ξεχασμένη γειτονιά του κέντρου.

H ‘Θεσσαλονίκη Αλλιώς’ συναντιέται με τον Δήμο Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του έργου REGENWEST με τη διοργάνωση φεστιβάλ αφιερωμένο στο Βαρδάρη.

Στις 20:00, στην αυλή της Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, Σαπφούς 68, θα ξαναζωντανέψουμε την ιστορία των λαϊκών κινηματογράφων του Βαρδαρίου. Εκεί που έβλεπαν ταινίες οι δυτικές συνοικίες της πόλης. Μια συναρπαστική αφήγηση για τον τεράστιο πλούτο αιθουσών που χάθηκε στο χρόνο. Προβολή του Ντοκιμαντέρ για το σινέ-Βίλμα των Κωστή Σταμούλη και Κώστα Μπακιρτζή.

Θα προηγηθεί συζήτηση με τον Θωμά Κοροβίνη, συγγραφέα και τον Νίκο Σταμούλη, ταμία στο θρυλικό σινέ-Λαϊκόν.