Ο ίδιος βρέθηκε στην περιοχή ανταποκρινόμενος σε πρόσκληση που έλαβε από το Μπολιβαριανό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας. «Είχε σχέση με τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα, είχε και για μένα όμως προσωπικά ενδιαφέρον πέραν των ακαδημαϊκών να ζήσω σε μια τέτοια χώρα και στο πλαίσιο αυτής της άδειας ανταποκρίθηκα σε αυτήν την πρόσκληση και ήρθα», εξηγεί ο ίδιος για αυτήν την ασυνήθιστη για τους περισσότερους συναδέλφους του απόφαση. Στο διάστημα της παρουσίας του στη Βενεζουέλα δεν συνάντησε όχι απλά άλλον Έλληνα αλλά οποιονδήποτε άλλον Ευρωπαίο καθηγητή, «γιατί συνήθως οι περισσότεροι επιλέγουν στις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούνται, άλλες δυτικές και θεωρητικά προηγμένες χώρες». Αυτό τον καθιστά από τους λίγους αυτόπτες μάρτυρες των όσων πραγματικά συμβαίνουν στις δυο χώρες που βρίσκονται στο στόχαστρο των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις οποίες είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει και μεγάλο πλήθος μαρτυριών στην δυτικό κόσμο.
«Η Βενεζουέλα κατασυκοφαντείται στη Δύση»
«Θεωρώ ότι η Βενεζουέλα έχει κατασυκοφαντηθεί από τον δυτικό Τύπο και αυτό σας το λέω με απόλυτη γνώση και ειλικρίνεια, όσο κριτικός και αν μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι είμαι απέναντι στην υπερδύναμη των ΗΠΑ. Λέγονται και γράφονται απίστευτα πράγματα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, για να δημιουργήσουν μια εικόνα ντροπής, ανέχειας και ανελευθερίας. Είναι όμως πλαστές εικόνες», αναφέρει ο κ. Πολίτης και εξηγεί σε σχέση με τις φωτογραφίες για τις ουρές στα πρατήρια βενζίνης που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες:
«Όντως, πολλές φορές υπάρχουν ουρές σε βενζινάδικα. Αλλά υπήρχαν και πριν δέκα μέρες, πριν ένα μήνα, πριν ένα χρόνο. Γιατί; Γιατί η κυβέρνηση σε ποσοστό 95% επιδοτεί μηνιαίως 120 λίτρα βενζίνης για κάθε Βενεζολάνο ιδιοκτήτη ΙΧ αυτοκινήτου και τα πρατήρια που την παρέχουν είναι διαφορετικά και συγκεκριμένα κάθε μέρα, με αποτέλεσμα να σπεύδει σε αυτά ο κόσμος και να σχηματίζονται ουρές. Για να καταλάβετε, το κάθε λίτρο κοστίζει για τον οποιοδήποτε αλλοδαπό που δεν απολαμβάνει αυτήν την επιδότηση μισό δολάριο, ενώ η επιδοτούμενη τιμή για τον Βενεζολάνο είναι 0,025 δολάρια το λίτρο. Έτσι δημιουργούνται ουρές, που πάντα όμως υπήρχαν. Μπορούμε να μιλήσουμε για κακό οργανωτικό σύστημα, γιατί για παράδειγμα δεν παρέχουν όλα τα βενζινάδικα επιδοτούμενη βενζίνη κάθε μέρα, αλλά μόνο συγκεκριμένα και σε αυτά δημιουργείται αυτή η εικόνα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δημιουργούνται αυτές οι ουρές λόγω φόβου έλλειψης καυσίμων, όπως είπαν ή άφησαν να εννοηθούν διάφορα δυτικά ΜΜΕ».
Ο ρόλος της Νομπελίστριας Μαρία Ματσάδο
Από το προηγούμενο Σάββατο οι μόνες διαδηλώσεις που έγιναν στους δρόμους και τις πλατείες των μεγάλων πόλεων της Βενεζουέλας είναι φιλοκυβερνητικές, αποκαλύπτει ο κ. Πολίτης. «Δεν βγήκε αντιπολιτευόμενος κόσμος στους δρόμους να πανηγυρίσει, ούτε βγήκε σοβαρός πολιτικός ακόμα και της αντιπολίτευσης να κάνει δηλώσεις κατά της κυβέρνησης με εξαίρεση την Μαρία Κορίνα Ματσάδο». Η τελευταία κατέκτησε φέτος το Νόμπελ Ειρήνης «για το ακούραστο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τον λαό της Βενεζουέλας και για τον αγώνα της για την επίτευξη μιας δίκαιης και ειρηνικής μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία», όπως ανέφερε η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ. Η ίδια υποστήριξε ότι ζούσε επί έναν χρόνο κρυμμένη επειδή την κυνηγούσε το καθεστώς Μαδούρο.
Ωστόσο ο Τάκης Πολίτης έχει διαφορετική οπτική. Ο ίδιος αιτιολογεί την άποψή του: «Η Ματσάδο πολιτικά είχε ελευθερία δράσης, μπορούσε να διοργανώνει και να παρίσταται σε προεκλογικές εκδηλώσεις, το μόνο που της απαγορεύθηκε, με δικαστική απόφαση, ήταν να είναι υποψήφια πρόεδρος, ενώ δεν της στερήθηκε το δικαίωμα ψήφου. Είναι περίπτωση πολιτικού της ακροδεξιάς αντιπολίτευσης. Ο Ισπανός πρώην ευρωβουλευτής Μανού Πινέδα (σ.σ. της Αριστεράς, Left) είχε πει από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι αν η Ματσάδο ήταν στην Ευρώπη θα έπρεπε να βρίσκεται στην φυλακή. Είναι δυνατόν μια πολιτικός οποιασδήποτε χώρας να καλεί ξένη δύναμη να επέμβει στρατιωτικά εναντίον της χώρας της και να μην υπάρξει αντίδραση; Αυτό το έχει κάνει επανειλημμένα η Ματσάδο και εξακολουθεί να το κάνει, ακόμα και τώρα που ζητάει ο Τραμπ να πάρει οποιοδήποτε μέτρο κατά της Βενεζουέλας. Πολιτικά η Ματσάδο έχει τις βέλτιστες σχέσεις με την ακροδεξιά του Ισραήλ, το Λικούντ και τον Νετανιάχου, με τον Μιλέι».
Υπήρξε «νοθεία» στις εκλογές του 2024;
Για τη Δύση οι εκλογές του Ιουλίου του 2024 που οδήγησαν στην επανεκλογή του Νικολάς Μαδούρο ήταν νοθευμένες. Διεθνείς παρατηρητές είχαν δηλώσει ότι με ποσοστό 65% πραγματική νικήτρια ήταν η αντιπολίτευση ενώ ο επικεφαλής της Εντμούντο Γκονζάλες είχε δηλώσει πραγματικός νικητής και την άποψη αυτή υιοθέτησαν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας που δεν αναγνώρισε τον Μαδούρο ως νόμιμο πρόεδρο. Ο Τάκης Πολίτης διαφωνεί με αυτήν την προσέγγιση: «Με βάση την εμπειρία που αποκόμισα από την τριετή παρουσία μου στη Βενεζουέλα, υπάρχει μεγάλο μέρος του πληθυσμού που υποστηρίζει στην αντιπολίτευση, αλλά δεν είναι μεγαλύτερο από τον τσαβισμό, κυρίως όμως δεν είναι ενωμένη η ίδια η αντιπολίτευση. Αν είχε βρει έναν άλλον εκπρόσωπο για επικεφαλής και όχι τον αχυράνθρωπο που έβαλε η Ματσάδο (σ.σ. Γκονζάλες), τότε ίσως είχε καλύτερο αποτέλεσμα. Αυτή ήταν η τέταρτη εκλογική διαδικασία που η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας κραυγάζει για νοθεία και βασικά όχι όλη η αντιπολίτευση αλλά ένα μέρος αυτής, η ακροδεξιά αντιπολίτευση με επί της ουσίας επικεφαλής την Ματσάδο, γιατί υπήρχαν άλλοι οκτώ υποψήφιοι πρόεδροι που δεν συμμερίστηκαν αυτήν την άποψη περί νοθείας. Είναι γεγονός βέβαια ότι η κυβέρνηση δεν έχει την κοινωνική πλειοψηφία, αφού η συμμετοχή κυμάνθηκε στο 57% και εκ των συμμετεχόντων πήρε το 52% ο Μαδούρο, αλλά αυτό δεν καθιστά το αποτέλεσμα των εκλογών νοθευμένο. Μετά τις εκλογές είχα δημοσιεύσει σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα ένα άρθρο μου, γραμμένο θα έλεγα με ακαδημαϊκό τρόπο, δηλ. με πολλές αναφορές, όπου θεωρώ ότι τεκμηρίωνα πλήρως πως δεν υπήρξε νοθεία στις εκλογές».
Στην ερώτηση του Euronews γιατί υπήρξε τόσο μεγάλη αποχή και αν έχουν βάση οι φωνές της αντιπολίτευσης, ο Τάκης Πολίτης απαντά: «Η αποχή οφείλεται στο ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι Βενεζολάνων στο εξωτερικό για λόγους οικονομικούς αλλά και πολιτικούς, καθώς οι απόδημοι είναι κατά κύριο λόγο αντιτσαβιστές. Αν είχαν γυρίσει αυτά τα 6-7 εκατομμύρια να ψηφίσουν, πιθανότατα θα τις είχε χάσει τις εκλογές ο Μαδούρο». Στις φωνές που ακούστηκαν ότι δεν επετράπη σε εκατομμύρια Βενεζουελάνους του εξωτερικού να ψηφίσουν, ο Έλληνας καθηγητής εξήγησε την κυβερνητική επιχειρηματολογία: «Αυτό αναφέρθηκε κυρίως για τους Βενεζουελάνους της Κολομβίας, όπου έχουν μεταναστεύσει κυρίως παράνομα πάνω από τρία εκατομμύρια. Αυτοί δεν μπορούσαν να ψηφίσουν στην πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Κολομβία, όπως προφανώς δεν μπορούν να ψηφίσουν στις πρεσβείες των χωρών τους στην Ευρώπη όσοι παράνομα έχουν εισέλθει στην ΕΕ. Σε όλες τις χώρες, αυτοί που έχουν δικαίωμα ψήφου στο εξωτερικό είναι οι νόμιμα διαμένοντες στο εξωτερικό. Όσοι δεν είχαν νόμιμη διαμονή στην Κολομβία αυτονόητα δεν ψήφισαν. Είναι δυνατόν να κατηγορείται ο Μαδούρο για αυτό; Επίσης σε άλλους που ήταν στα σύνορα Βενεζουέλας – Κολομβιας και προσπάθησαν παράνομα να μπούνε στη χώρα. Πράγματι, υπήρχαν χιλιάδες που ήθελαν να μπουν από τον κόλπο του Μαρακαΐμπο και οι αρμόδιες αρχές τους απέτρεπαν. Αυτό όμως είναι η ελάχιστη υποχρέωση που οφείλει να κάνει ένα οργανωμένο κράτος. Μπορούμε λοιπόν να λέμε ότι αυτό είναι νοθεία; Είναι παραλογισμός τελείως».
Ήταν «δικτάτορας» ο Νικολάς Μαδούρο;
Ο κ. Πολίτης διαφωνεί κατά συνέπεια κάθετα με την άποψη ότι ο Μαδούρο είναι δικτάτορας. «Αυτό που λέγεται είναι εξωφρενικά συκοφαντικό. Επί 27 χρόνια, από την ανάληψη της εξουσίας από τον Τσάβες, στη Βενεζουέλα έχουν διεξαχθεί πάνω από 35 εκλογικές αναμετρήσεις. Εκλογές για πρόεδρο, για βουλευτές, για την τοπική αυτοδιοίκηση, για διάφορα δημοψηφίσματα. Επιπλέον, στην πολιτοφυλακή υπάρχουν 4 εκατ. ενήλικες στους οποίους έχουν δοθεί όπλα. Είναι δυνατόν να είναι δικτάτορας ένας άνθρωπος που δίνει οπλισμό σε τόσο κόσμο; Όλο αυτό το θέμα της δήθεν καταπάτησης των ελευθεριών από το σύστημα Μαδούρο είναι μυθεύματα που στόχο έχουν ακριβώς να δημιουργήσουν αρνητική εικόνα για την χώρα στον κόσμο που δεν γνωρίζει».
Την εικόνα αυτή την επιτείνει, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το γεγονός ότι «η αίσθηση που έχει ο μέσος Βενεζουελάνος που ζει στη Βενεζουέλα είναι διαφορετική από αυτή όσων δεν ζουν στη χώρα». Ο ίδιος εξηγεί μάλιστα ότι οι εκτός χώρας ιδεολογικά διαφοροποιούνται σε σχέση με εκείνους που βρίσκονται μέσα στην χώρα και αυτό οδηγεί πολλές φορές σε συγχύσεις και σε δημοσιεύματα ότι οι Βενεζουελάνοι δήθεν «ζητούν δεύτερο χτύπημα του Τραμπ κατά του Καράκας». Κατά τον κ. Πολίτη, «σε όσους είναι μέσα, από τον Αύγουστο του ’25 που ξεκίνησαν πιο έντονα οι αμερικανικές επιθέσεις, ενισχύθηκε και το αίσθημα πατριωτισμού. Αυτό είναι χαρακτηριστικό όχι μόνο της βενεζολάνικης κοινωνίας, αλλά και της κουβανικής και γενικά στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Τέτοιες έξωθεν επιθέσεις δημιουργούν συσπείρωση. Παρά τις όποιες διαφωνίες, μικρότερες ή μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις, έντονες ή μη, η εξωτερική απειλή πάντα και παντού συσπειρώνει τον κόσμο. Πολιτικοί της αντιπολίτευσης μέσα στην Εθνοσυνέλευση έλεγαν ότι διαφωνούν με την κυβέρνηση Μαδούρο, αλλά στέκονται μαζί της απέναντι στην αμερικανική απειλή. Είναι αυτό κοινός τόπος όμως όχι μόνο για τους πολιτικούς, αλλά και για τον κόσμο. Κάποια γκάλοπ τις προηγούμενες εβδομάδες έδειχναν ότι το 90% και κάτι των Βενεζουελάνων είναι απέναντι στις αμερικανικές απειλές και στέκονται αλληλέγγυα στην κυβέρνηση, ανεξάρτητα από το αν την ψηφίζουν η όχι».
Οι αμερικανικές κυρώσεις και τα αποθέματα πετρελαίου
Σε σχέση με την πρόσφατη αμερικανική παρέμβαση αλλά και το διαχρονικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη Βενεζουέλα, ο Έλληνας καθηγητής αναφέρει: «Οι ΗΠΑ θεωρούν ότι οι χώρες που είναι στην “πίσω αυλή” τους θα έπρεπε να είναι υπάκουες στα κελεύσματά τους. Η Βενεζουέλα είναι από τις μη υπάκουες, για αυτό και ο πόλεμος απέναντί της είναι πολυδιάστατος. Δεν είναι μόνο ο οικονομικός πόλεμος που έχει ξεκινήσει από την πρώτη δεκαετία του 2000 που ζούσε ο Τσάβες, με τις κυρώσεις που εντατικοποιήθηκαν επί Μαδούρο. Οι κυρώσεις αυτές έχουν επίπτωση και στον κρατικό μηχανισμό και το βιοτικό επίπεδο του κόσμου. Το ’17-19 ήταν πραγματικά πολύ σκληρές χρονιές, μετά ακολούθησε και ο Covid, αλλά από το 2022 η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει και η κατάσταση των Βενεζολάνων είναι καλύτερη. Όμως εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική πίεση και ένα σημαντικό κομμάτι έχει δυσκολίες. Από την πλευρά της η κυβέρνηση, χωρίς να θέλω να πω ότι δεν έχει κάνει λάθη, προσπαθεί να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κατάσταση που το μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων οφείλεται στις αμερικανικές κυρώσεις. Δεν είναι ούτε η κακοδιαχείριση, ούτε η διαφθορά, ούτε η γραφειοκρατία, που υπάρχουν όλα αυτά, ο κύριος λόγος των προβλημάτων, αλλά το επονομαζόμενο “αμερικανικό μπλοκέο”».
Στον σχολιασμό του Euronews ότι δεν παρουσιάζεται προς τα έξω αυτή η εικόνα, αφού δείχνουν να υπάρχουν αμερικανικά προϊόντα στον πληθυσμό, ο Τάκης Πολίτης απαντά: «Ναι, ισχύει αυτό και δημιουργεί μια λάθος εικόνα σε ένα κομμάτι του κόσμου, ακόμα και μέσα στην ίδια τη Βενεζουέλα, ότι δήθεν είναι οι κυρώσεις ένα παραμύθι. Η πιο χαρακτηριστική αναφορά ως προς αυτό είναι ότι μπαίνουν στη χώρα καινούρια αυτοκίνητα. Και είναι αλήθεια αυτό, δεν υπάρχει απαγορευτικό για αυτό. Αλλά υπάρχει απαγορευτικό για ανταλλακτικά για ανάγκες νοσοκομειακής περίθαλψης, για υγειονομικό υλικό ή για ανταλλακτικά για τις εταιρείες της πετρελαϊκής βιομηχανίας, για πράγματα που χρειάζονται για να λειτουργεί σωστά ο κρατικός τομέας. Το να μπαίνουν ΙΧ καινούρια και πολυτελή δεν σημαίνει ότι έχει πάψει το “μπλοκέο”, απλά είναι μια έξυπνη κίνηση των ΗΠΑ να σπείρουν την αμφιβολία, τη διχόνοια. Και το πετυχαίνουν σε κάποιον βαθμό. Μπαίνουν στη Βενεζουέλα οι διεθνείς αλυσίδες τύπου MacDonalds, KFC, Coca Cola, Land Rover. Άρα δίνεται η εντύπωση ότι δεν υπάρχει “μπλοκέο”. Αυτό όμως είναι το προπέτασμα καπνού που δημιουργούν και πίσω είναι μια σειρά από απαγορεύσεις που δυσκολεύουν το κράτος ώστε να μην μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς σε κάποια επίπεδα λειτουργίας του».
Οι «πολιτικοί κρατούμενοι» και οι εκατοντάδες συλλήψεις
«Η Βενεζουέλα αποτελεί συνεχή στόχο των Αμερικανών. Οι προσπάθειες εσωτερικής αναταραχής, ακόμα και δολοφονίας πολιτικών προσώπων με χαρακτηριστικότερη περίπτωση τον ίδιο τον Μαδούρο πριν μερικά χρόνια, είναι συνεχείς. Συχνά γίνονται ανακοινώσεις για συλλήψεις μισθοφόρων, κυρίως Κολομβιανών αλλά και Αμερικανών και άλλων εθνικοτήτων, που κάποιοι μάλιστα όχι απλά μπήκαν αλλά έφεραν και οπλισμό στη χώρα για να δημιουργήσουν κατάσταση αναταραχής και ανωμαλίας. Αυτούς προφανώς και τους κρατάει στις φυλακές, αλλά είναι αυτοί που ονομάζονται από τη Δύση πολιτικοί κρατούμενοι. Και όταν το ακούει αυτό ο μέσος Ευρωπαίος σκέφτεται ότι είναι σαν να έβαλε στην φυλακή ο Μητσοτάκης τον Ανδρουλάκη και τον Κουτσούμπα, ενώ πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό», λέει ο Τάκης Πολίτης – και ενώ πριν μερικούς μήνες η ΜΚΟ Foro Penal είχε αναφέρει ότι η Βενεζουέλα είχε 1.793 πολιτικούς κρατούμενους — τον υψηλότερο αριθμό του 21ου αιώνα — εκ των οποίων οι 1.659, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, συνελήφθησαν μετά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές_. «Οι περισσότεροι από αυτούς οργανώθηκαν από ακροδεξιά κινήματα με οικονομικά ανταλλάγματα, έβρισκαν πρόθυμους πιτσιρικάδες που έκαναν επεισόδια, για αυτό υπήρχαν παιδιά ανάμεσα στους συλληφθέντες και φυλακισθέντες, αλλά μετά από μικρό χρονικό διάστημα οι περισσότεροι από αυτούς, ανάμεσά τους και όλοι οι ανήλικοι, αποφυλακίστηκαν»_, υποστηρίζει ο Πολίτης.
Η δήλωση Τραμπ ότι «θα κυβερνήσει» τη Βενεζουέλα
Πλέον ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει, μετά την απαγωγή Μαδούρο, ότι οι ΗΠΑ θα τρέξουν την διακυβέρνηση της Βενεζουέλας και έχουν ήδη ανακοινώσει την έλευση αμερικανικών εταιρειών στα πετρέλαιά της. Ο Τάκης Πολίτης εκτιμά ότι εξ αρχής αυτός ήταν ο στόχος, αλλά δεν θα είναι τόσο εύκολη η υλοποίηση του σχεδίου. «Ο Τραμπ μπορεί να λέει ότι θέλει, αλλά άλλη είναι η πραγματικότητα. Η Βενεζουέλα θέλει την ειρήνη και ο τσαβισμός πάντα ήθελε την ειρήνη. Όπως προανέφερα, όταν υπάρχει εξωτερική απειλή υπάρχει μεγάλη κοινωνική συσπείρωση. Παρά πάντως τα όσα κάνουν οι Αμερικανοί, οι Βενεζουελάνοι δεν θέλουν την αντιπαράθεση. Και επί Μαδούρο και επί Τσάβες, το Καράκας είχε σχέσεις με την Ουάσινγκτον. Οι αμερικανικές εταιρείες είναι ευπρόσδεκτες, έλεγε και ο Μαδούρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι η Chevron ήταν εδώ και χρόνια παρούσα στη Βενεζουέλα και κάνει εξόρυξη, διύλιση, διακίνηση πετρελαίου. Ο Τραμπ με το που ανέλαβε ήταν εκείνος που έκοψε την άδεια της Chevron στη Βενεζουέλα και διαμαρτυρήθηκε για αυτό ο Μαδούρο. Η Chevron από την πλευρά της το έβλεπε σαν εμπορική επιχείρηση και αυτήν την win-win κατάσταση ο Τραμπ θέλησε να την σταματήσει για να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στη Βενεζουέλα».
Ο ρόλος της αντιπροέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες
Πλέον χρέη προέδρου στη Βενεζουέλα εκτελεί η Ντέλσι Ροντρίγκες. Ήδη ακούγονται φήμες ότι είχε έρθει σε συμφωνία με τους Αμερικανούς, ίσως και να ήταν το «βαθύ λαρύγγι» στην κυβέρνηση Μαδούρο ώστε να επιτευχθεί η απαγωγή του. Ο Καθηγητής Τάκης Πολίτης αν και διευκρινίζει ότι «το μόνο για το οποίο είμαι απόλυτα σίγουρος είναι ότι κάποια στιγμή θα πεθάνω», εκτιμά ότι όλη αυτή η παραφιλολογία είναι «ένα ακόμα παραμύθι που δημιουργήθηκε με στόχο να συκοφαντήσει συνολικά τη Βενεζουέλα και το λαό της και να σπείρει την διχόνοια, να δημιουργηθεί η εικόνα μιας διεφθαρμένης χώρας που στερείται πατριωτισμού, που είναι διεφθαρμένοι οι πολιτικοί της». Ο ίδιος αναρωτιέται γιατί κανείς από όλους αυτούς τους αναλυτές «δεν κάνει την απλή σκέψη ότι οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη και έχει την τεχνολογική ικανότητα να τυφλώσει όλο το αντιαεροπορικό σύστημα της Βενεζουέλας χωρίς απαραίτητα να αναζητούμε κάποιον “Εφιάλτη”».
Προσθέτει ότι η Ροντρίγκες ανέλαβε την διακυβέρνηση ακριβώς όπως ορίζει το Σύνταγμα και για όσες αναφορές γίνονται ακόμα και από τον ίδιο τον Τραμπ ότι συνομιλεί με τους Αμερικανούς, έχει την απάντηση: «Προφανώς και μίλαγε και πρέπει να μιλάει με τους Αμερικανούς. Άλλωστε, αν δεν μίλαγε αυτή, ποιος; Μην ξεχνάτε ότι ήταν και υπουργός Πετρελαίου και όπως σας είπα, οι Αμερικανοί ήταν εδώ για το πετρέλαιο. Και επιπλέον, τώρα με τον Μαδούρο ουσιαστικά αιχμάλωτό τους, είναι υποχρεωμένη να μιλάει μαζί τους. Όταν ένας τρομοκράτης κρατάει έναν όμηρο, επιδιώκεις να έχεις διάλογο μαζί του για να τον απελευθερώσει. Δεν κόβεις κάθε επικοινωνία. Η Ροντρίγκεζ έχει τις διπλωματικές ικανότητες, είναι άνθρωπος που μπορεί να συνομιλεί με τον αντίπαλο και καλώς το κάνει γιατί θα πρέπει να κρατάει τις επαφές με τους απαγωγείς».
Ποιες οι εκτιμήσεις για το μέλλον στη Βενεζουέλα;
Οπότε τι προβλέπει ο Έλληνας καθηγητής για το πολιτικό μέλλον της Βενεζουέλας; Θα κυβερνήσει η Ροντρίγκεζ ή θα επιστρέψει η Ματσάδο και ο Γκονζάλες; «Το τελευταίο στο άμεσο μέλλον το αποκλείω, ο τσαβισμός έχει έντονη προσήλωση στη συνταγματική νομιμότητα. Για το πολιτικό μέλλον της χώρας υπάρχουν προβλέψεις στο Σύνταγμα που αναφέρουν ότι “όταν ο Προέδρος βρίσκεται σε αδυναμία να εξασκήσει τα καθήκοντα, τότε τον αντικαθιστά ο αντιπρόεδρος”. Η Ροντρίγκες θα είναι εκτελούσα χρέη προέδρου βάσει Συντάγματος για 90 ημέρες. Μετά η Εθνοσυνέλευση μπορεί να ανανεώσει για άλλες 90. Όταν παρέλθουν συνολικά 180 μέρες, τότε θα πρέπει η Εθνοσυνέλευση να αποφασίσει αν η ανικανότητα του προέδρου Μαδούρο είναι ακόμα προσωρινή ή μόνιμη. Εδώ είναι ένα σημείο που κατά την δική μου πολιτική εκτίμηση, θα αποτελέσει σημείο πίεσης από μεριάς ΗΠΑ. Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι μέχρι τότε ο Μαδούρο θα κρατείται στις φυλακές, είτε έχει γίνει η δίκη του είτε όχι, ο νομοθέτης προσδιορίζει συγκεκριμένα τις περιπτώσεις που η ανικανότητα είναι μόνιμη, πχ τον θάνατο, αν έχει υποστεί μόνιμη φυσική ή νοητική βλάβη που διαπιστώνουν οι γιατροί ή μετά από άρση εμπιστοσύνης μέσω δημοψηφίσματος. Απαγωγή προέδρου δεν έχει προφανώς προβλεφθεί. Τότε λοιπόν, βάσει Συντάγματος, αν θεωρηθεί ότι είναι μόνιμη αδυναμία και εφόσον βρισκόμαστε μέσα στην πρώτη τετραετία της εξαετούς θητείας, θα πρέπει να προκηρυχθούν εκλογές σχετικά άμεσα. Αλλιώς θα ολοκληρωθεί η θητεία με προεδρεύουσα την αντιπρόεδρο. Συνεπώς, με το που θα περάσει το εξάμηνο, η Εθνοσυνέλευση θα πρέπει να αποφασίσει και τότε είναι πιθανό να οδηγηθούμε σε εκλογές που ουσιαστικά θα έχουν προκληθεί από αμερικανικής πλευράς. Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν πχ ο Μαδούρο τότε δεν βρίσκεται στη ζωή, αν τον έχουν… αυτοκτονήσει μέσα στη φυλακή. Αλλιώς πιστεύω ότι η Εθνοσυνέλευση θα θεωρήσει πάλι την αδυναμία του προσωρινή και έτσι η Ροντρίγκες θα συνεχίσει και μετά τις 180 ημέρες. Αυτό θα είναι πάντως ένα σημείο συγκρούσεων, ήδη βγαίνουν διάφοροι βενεζουελάνοι συνταγματολόγοι με διαφορετικές απόψεις για το τι θα μπορούσε να συμβεί τότε, αν ο Μαδούρο εξακολουθεί να βρίσκεται εν ζωή. Φοβάμαι πάντως ότι όπως δεν άρεσε στη Δύση το αποτέλεσμα στη Ρουμανία και βρέθηκε ο τρόπος να ξαναγίνουν εκλογές και να αλλάξει, έτσι εκτιμώ ότι είναι αυτό ένα πιθανό σενάριο για τη Βενεζουέλα. Πάντως δεν το θεωρώ απίθανο να δούμε μια “αυτοκτονία” Μαδούρο για να προκηρυχθούν αμέσως μετά άμεσα εκλογές, βάσει βενεζολάνικου Συντάγματος».
Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο Τάκης Πολίτης εκτιμά ότι οι Αμερικανοί «δεν θα τολμήσουν να κάνουν χερσαία απόβαση στη Βενεζουέλα» ενώ ούτε πιστεύει ότι θα γίνουν βομβαρδισμοί με ένταση ανάλογη όπως έγινε σε Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη. «Αυτό που έγινε την περασμένη εβδομάδα ουσιαστικά ήταν αντιπερισπασμός για να γίνει η απαγωγή, μια απαγωγή που οφείλω να αναγνωρίσω ότι δεν μπορούσα να την διανοηθώ και να την σκεφτώ, αν και εκτιμούσα ότι ο Μαδούρο θα μπορούσε να είναι στόχος απόπειρας δολοφονίας».
Υπάρχουν πράγματι ναρκωτικά και ναρκέμποροι;
Για τους Αμερικανούς ο απαχθείς πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι ένας… ναρκέμπορος. Ο Έλληνας καθηγητής απορρίπτει ωστόσο κάθε τέτοιον ισχυρισμό και αντίθετα υποστηρίζει ότι το ζήτημα με τα ναρκωτικά είναι κατασκευασμένο, ώστε να μπορέσει η Ουάσιγκτον και ιδίως ο Τραμπ να αρπάξει τον ορυκτό πλούτο της Βενεζουέλας. «Ο Τραμπ από την αρχή της θητείας του λειτουργεί με μια λογική CEO, περισσότερο σα να διαχειρίζεται επιχειρήσεις και λιγότερο την τύχη ενός κράτους και μάλιστα υπερδύναμης. Το πετρέλαιο είναι πρώτη ύλη για την οποία διαχρονικά οι ΗΠΑ δείχνουν ενδιαφέρον. Δεν είναι τυχαίο ότι οι χώρες που έχουν αποθέματα πετρελαίου πρέπει να υπακούσουν ή αλλιώς μπαίνουν το στόχαστρο. Αν δείτε τη λίστα με τις δέκα χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου, εκτός από Αμερική, Καναδά και Σαουδική Αραβία, όλες οι άλλες χώρες με πρώτη σε αποθέματα πετρελαίου τη Βενεζουέλα, έχουν χτυπηθεί στρατιωτικά από τους Αμερικανούς. Είτε μιλάμε για Ιράν, για Ιράκ, για Λιβύη κλπ. Αυτή είναι διαχρονικά η αμερικανική πολιτική, απλά ο Τραμπ την εφαρμόζει με τον δικό του απροκάλυπτο, κυνικό τρόπο. Δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Λέει για δήθεν ναρκωτικά και προχωρά σε μια γκανγκστερική απαγωγή, επειδή απλά η Βενεζουέλα έδινε πετρέλαιο και σε άλλους, όπως η Ρωσία και η Κίνα, όχι μόνο στις ΗΠΑ ή όχι όσο θα ήθελαν οι ΗΠΑ. Η κατηγορία περί διακίνησης ναρκωτικών από τον Μαδούρο και συμμετοχής του σε συμμορία είναι γελοία. Το ίδιο το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ήδη κατήργησε μια από τις κατηγορίες που περιλαμβάνει το κατηγορητήριο κατά του Μαδούρο, αυτήν της δήθεν συμμετοχής του σε μαφιόζικη οργάνωση που δεν υφίσταται. Οι ίδιες οι αμερικανικές υπηρεσίες έχουν πει ότι είναι μηδενικό έως ελάχιστο το ποσοστό της διακίνησης ναρκωτικών που γίνεται προς τις ΗΠΑ και που προέρχεται από την Βενεζουέλα. Παρόλα αυτά διαμορφώθηκε μια κατάσταση και τις προηγούμενες εβδομάδες οι Αμερικανοί βύθιζαν πλοία τα οποία λένε ότι μετέφεραν ναρκωτικά, χωρίς ποτέ να παρουσιάσουν κανένα στοιχείο από τους ισχυρισμούς τους. Αλλά θα σας κάνω ένα απλό ερώτημα: γιατί βύθιζαν αυτά τα πλοία εκεί που το έκαναν και δεν περίμεναν να το κάνουν στα αμερικανικά χωρικά ύδατα, ή να τα συλλάβουν αφού θα προσέγγιζαν τα αμερικανικά λιμάνια;».
Καταλήγοντας, ο Τάκης Πολίτης εξηγεί ότι οι ΗΠΑ επί χρόνια κινήθηκαν σε δυο άξονες για να δημιουργήσουν το κλίμα σε βάρος της Βενεζουέλας: «Ότι δήθεν είναι δικτατορία και θέλουμε να ελευθερώσουμε την χώρα» και «ότι δήθεν είναι χώρα διακίνησης ναρκωτικών και ο πρόεδρός της αρχηγός ναρκοσυμμορίας».
Πως επηρεάζεται η κατάσταση στην Κούβα;
Όσο για την Κούβα, την χώρα που πλέον βρίσκεται ο Τάκης Πολίτης τους τελευταίους μήνες και αρκετοί εκτιμούν ότι δεν θα αργήσει να μπει στο στόχαστρο του Τραμπ, ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εκτιμά στο Euronews: «Η Κούβα είναι διαφορετική περίπτωση από ότι η Βενεζουέλα. Εδώ οι ΗΠΑ δεν επιζητούν ορυκτό πλούτο, όπως εκεί. Η όποια τυχόν επέμβαση θα έχει καθαρά πολιτικό, ιδεολογικό, συμβολικό χαρακτήρα. Προς το παρόν, αυτό που έγινε στη Βενεζουέλα έχει δημιουργήσει επιπλέον αντιαμερικανικά αντανακλαστικά. Έγιναν μεγάλες συγκεντρώσεις στην Αβάνα και όλες τις μεγάλες πόλεις της Κούβας υπέρ της Βενεζουέλας. Όμως είναι διαφορετική περίπτωση και νομίζω ότι υπάρχουν δύο προσεγγίσεις αυτή τη στιγμή.
Η μία γραμμή είναι αυτή του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο που λέει ότι η Κούβα έχει προβλήματα και είναι έτοιμη να πέσει από μέσα, δεν χρειάζεται άμεσα στρατιωτική επέμβαση γιατί οι ΗΠΑ κάνουν την βρώμικη δουλειά τους με άλλους διάφορους τρόπους. Οι πολύ συχνές διακοπές ρεύματος στο νησί δημιουργούν κοινωνική δυσαρέσκεια και εκτιμώ ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει αφού κύριος προμηθευτής πετρελαίου για τη χώρα είναι η Βενεζουέλα που πλέον είναι εν αμφιβόλω αν θα μπορεί να συνεχίσει να το κάνει.
Η άλλη είναι η γραμμή του Τραμπ που ο ίδιος έχει πει ότι θα έρθει και η σειρά της Κούβας. Όπως ο βενεζολάνικος, έτσι και ο κουβανικός λαός έχει ψηλά την έννοια του πατριωτισμού. Αυτό που παρατηρώ εδώ, ιδίως από τη νέα γενιά που δεν έχει την εμπειρία, είναι η αδυναμία μέρους του κόσμου να προσδιορίσει τις πραγματικές πηγές της δυσκολίας της καθημερινότητάς του, είναι ότι δεν γίνεται αντιληπτό ότι κύρια πηγή των δεινών του είναι οι αμερικανικές κυρώσεις. Ωστόσο και στην Κούβα, παρόλο που από ένα μέρος του κόσμου υπάρχει αυτή η στρεβλή, ελλιπής, λανθασμένη οπτική που οδηγεί σε εκφράσεις δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση, παρόλα αυτά, η αντιμετώπιση της εξωτερικής απειλής είναι πάντα σε προτεραιότητα και η κοινωνική συσπείρωση γύρω από την κυβέρνηση είναι τεράστια σε τέτοιες περιπτώσεις.
Πάντως, παρά τις απειλές του Αμερικανού προέδρου, δεν διαισθάνομαι ότι επί Τραμπ θα δούμε μια αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στην Κούβα. Και το λέω αυτό γιατί αν επικρατήσει η εμπορική οπτική του Τραμπ οι ΗΠΑ δεν έχουν να κερδίσουν κάτι χειροπιαστό από την Κούβα, σε αντίθεση με την Βενεζουέλα όπου έχουν να κερδίσουν πολλά. Αλλά επειδή έχουμε και τα γεράκια του πολέμου στην Ουάσιγκτον, αλλά και τον Ρούμπιο που θέλει να αφήσει ως έργο την “απελευθέρωση” της Κούβας, δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα»..
Πηγή: euronews
