«Κάθε χρόνο φεύγω για σεζόν»: Τι κερδίζουν όσοι θυσιάζουν το καλοκαίρι τους στα ελληνικά νησιά

Χιλιάδες νέοι κάθε καλοκαίρι ζουν σε έναν «άτυπο φαύλο κύκλο» επιλέγοντας να φύγουν σεζόν στη Χαλκιδική ή κάποιο νησί της Ελλάδας για να αποκομίσουν κάτι καλύτερο από το να εργαστούν στην πόλη.

Πολλές φορές πριν κλείσει η σεζόν, κλείνουν ήδη θέση για το επόμενο. Με καλύτερες απολαβές και ορισμένες φορές καλύτερη θέση εργασίας.

Τα καλοκαίρια μοιάζουν έτσι για όσους επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής. Συνεχόμενα μεροκάματα, κούραση, υπερωρίες,  αμέτρητοι τουρίστες με απαιτήσεις και πολλές ευθύνες αλλά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και αρκετά καλά.

Νέες παρέες, νέα μέρη και σε γενικές γραμμές, ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι, μακριά από το πατρικό τους. Όλα αυτά τις περισσότερες φορές μένουν χαραγμένα στους “σεζονίστες” και για αυτό επιλέγουν να ζουν με αυτόν τον τρόπο.

Φυσικά το μεγαλύτερο κέρδος για κάποιον που επιλέγει να φύγει για 6 μήνες από το σπίτι του – στις περισσότερες περιπτώσεις για ένα νησί ή τη Χαλκιδική – είναι το οικονομικό κομμάτι.

Το πόσο θα δουλέψει κάποιος στην σεζόν είναι καθαρά επιλογή του. Είτε αυτό σημαίνει πως θα φύγει τον Απρίλιο είτε τον Ιούνιο και μπορεί να γυρίσει είτε το Σεπτέμβριο είτε το Νοέμβριο. Άλλοι φεύγουν για μερική απασχόληση, άλλοι για full time αλλά όλοι τους γνωρίζουν τι θα αντιμετωπίζουν και πως θα γυρίσουν με… γεμάτες τσέπες.

Τον χειμώνα, οι δρόμοι χωρίζουν.

Υπάρχουν εκείνοι που επιλέγουν το ταμείο ανεργίας, δίνοντας στον εαυτό τους χρόνο να ξεκουραστεί και να ζήσει με όσα κατάφεραν να αποταμιεύσουν.

Και υπάρχουν κι εκείνοι που συνεχίζουν να δουλεύουν, κυνηγώντας ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια, χωρίς να θέλουν να επαναπαυτούν.

Τρεις νέοι εξηγούν τι κρατάνε από τις σεζόν και επιλέγουν να κάνουν αυτήν την ζωή 

Αλεξάνδρα 

«Ήμουν σίγουρη πηγαίνοντας σεζόν ότι σίγουρα θα έχω να αναπολώ μπόλικες άσχημες στιγμές. Αυτό ισχύει και για την εστίαση γενικότερα αλλά κάπως τελικά αυτό δεν ισχύει. Έχω εξοικειωθεί αρκετά με τις συμπεριφορές ανθρώπων, μέχρι και να τους ψυχολογήσω κατάφερα.

Αν πρέπει όμως να απαντήσω για το τι κέρδισα από την σεζόν, δεν έχω να πω για μαθήματα ζωής, για το πως καταφέρνει κάποια να ζει κάπου μόνη χωρίς κανέναν, από το μηδέν, πως μαθαίνει να διαχειρίζεται το χρήμα. Αυτό που κερδίζει κανείς είναι οι άνθρωποι, οι σχέσεις.

Δεν υπάρχει πιο πλούσιος άνθρωπος από αυτόν. Οι σχέσεις που χτίζονται στον χώρο της δουλειάς μοιράζονται όχι μόνο κοινές εμπειρίες αλλά και κοινά τραύματα, τα οποία καθιστούν την σχέση αρκετά ισχυρή. Οπότε τι κέρδισα; Φίλες, τις οποίες αγαπώ πολύ». 

Δημήτρης 

«Τα λεφτά που κερδίζω από τη σεζόν δεν συγκρίνονται με αυτά της πόλης. Ούτε ο μισθός, ούτε τα πουρμπουάρ. Με αυτούς τους πέντε – έξι μήνες δουλειάς μπορώ να συντηρηθώ ολόκληρο το χειμώνα. Κάπως έτσι μπορώ να περάσω τη χειμερινή περίοδο κάνοντας 100% focus στη σχολή μου. 

Ακόμα ένας σημαντικός λόγος που μου αρέσει να φεύγω για σεζόν στα νησιά είναι τα μαγικά τοπία που αντικρίζω. Μετά από την κούραση το να βλέπεις την απέραντη θάλασσα σε ξεκουράζει από την πρώτη στιγμή.

Φυσικά σημαντικό ρόλο η νυχτερινή διασκέδαση που τα νησιά μας φημίζονται πολύ για αυτό. Αυτές είναι εμπειρίες από τις οποίες έχω πάρει πολλά μαθήματα και μου έχουν μείνει χαραγμένα στο μυαλό και διηγούμαι στους φίλους μου.

Το πιο σημαντικό όμως που μένει από την κάθε σεζόν, είναι οι άνθρωποι που θα γνωρίσεις στο ταξίδι σου. Είναι κάποια άτομα που θα σου χαρίσουν απίστευτες στιγμές και φυσικά θα μείνουν δίπλα σου για όλη σου τη ζωή». 

Νίκος

«Ξεκίνησα να πηγαίνω σεζόν κυρίως για τα χρήματα, αλλά στην πορεία κατάλαβα ότι δεν είναι μόνο αυτό που με κρατάει. Είναι όλη αυτή η αίσθηση ότι για κάποιους μήνες ζεις μόνος σου, παίρνεις αποφάσεις μόνος σου και στηρίζεσαι αποκλειστικά στον εαυτό σου.

Η σεζόν σε βάζει σε μια διαδικασία να ωριμάσεις πιο γρήγορα. Μαθαίνεις να αντέχεις την πίεση, να διαχειρίζεσαι δύσκολες καταστάσεις και να προσαρμόζεσαι σε ανθρώπους και συνθήκες που αλλάζουν συνεχώς.

Κάθε χρονιά νιώθω ότι επιστρέφω λίγο διαφορετικός. Πιο σίγουρος για το τι θέλω, αλλά και πιο συνειδητοποιημένος για το τι μπορώ να αντέξω.

Σίγουρα είναι δύσκολο, αλλά αυτό που κρατάω περισσότερο είναι ότι με έκανε να σταθώ στα πόδια μου. Και αυτό είναι κάτι που δύσκολα θα το είχα κερδίσει μένοντας στην πόλη».