Σχέσεις εύκολες, σχέσεις χωρίς ουσία

H γενιά μας έχει μάθει στο εύκολο και το γρήγορο, αφήνοντας πίσω την ουσία.

Το φλερτ έχει γίνει ανιαρό, με swipes δεξιά και αριστερά σε εφαρμογές γνωριμιών, καρδιές σε story, βλέμματα στα μπαρ που δεν καταλήγουν πουθενά, συζητήσεις που ξεκινούν με το «μπορώ να έχω το instagram σου;».

Βαριόμαστε εύκολα και ψάχνουμε την επιβεβαίωση μέσα από ανθρώπους που δεν μας ενδιαφέρουν.

Γι’ αυτό βγαίνουμε το ένα ραντεβού μετά το άλλο και καταλήγουμε σε ξένα κρεβάτια δίπλα από κρύα σώματα που δεν αναγνωρίζουμε.

Γι’ αυτό προτιμούμε να μπαινοβγαίνουμε σε σχέσεις που δεν μας γεμίζουν, συμβιβασμένοι με την οικειότητα και τις (κακές) συνήθειες που δεν θέλουμε να σπάσουμε.

Γι’ αυτό φοβόμαστε να δεθούμε, διώχνοντας συνειδητά οτιδήποτε καλό έρθει στη ζωή μας.

Έχουμε τραυματιστεί, οι ανοιχτές μας πληγές ακόμα ματώνουν και αρνούμαστε να τις φροντίσουμε – αντ’ αυτού κάνουμε το αίμα τον καλύτερο μας φίλο.

Οι συζητήσεις μας είναι ρηχές, φοβόμαστε να ανοιχτούμε μήπως και αποκαλύψουμε τον πραγματικό μας, εύθραυστο εαυτό.

Μην τυχόν και αφήσουμε κάποιον άλλον να δει το εσωτερικό μας που είναι ραγισμένο και αποφασίσει να το διαλύσει εντελώς.

Το casual είναι η νέα πραγματικότητα. Χαλαρές καταστάσεις, με χαλαρά αράγματα και χαλαρά ποτά, χαλαρά φιλιά, αγγίγματα και αστεία, έχουμε γεμίσει «χαλαρούς» ανθρώπους.

Και ας μην γελιόμαστε, δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά casual στο σεξ, τη μεγαλύτερη μορφή οικειότητας με έναν άλλον άνθρωπο.

Παίζουμε με τα συναισθήματα των άλλων λες και είναι σκάκι, υπολογίζουμε προσεκτικά την επόμενη κίνηση μας, πάντα με στρατηγική, προσπαθώντας να πετύχουμε το «ρουά ματ» στην καρδιά του άλλου.

Εθιζόμαστε στην τοξικότητα, λες και κάνουμε τα πιο βαριά ναρκωτικά. Δεν μπορούμε με τίποτα να απαλλαγούμε από αυτήν, την επιλέγουμε καθημερινά και συνεχίζουμε με χαρά να «αυτοτραυματίζουμε» την ψυχή και το σώμα μας.

Παίρνουμε αυτό που θέλουμε και εξαφανιζόμαστε μέσα στα επόμενα 24ωρα, λες και οι ζωές μας δεν ευθυγραμμίστηκαν ποτέ, ούτε για μερικές ώρες, ούτε για λίγα λεπτά.

Οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται πιο «εύκολες» και συνάμα δυσκολότερες από ποτέ.

Χάνεται το νόημα, χάνεται όλη η ουσία και η πραγματική σύνδεση με κάποιον έχει φτάσει να αποτελεί είδος υπό εξαφάνιση.