Καταλαβαίνω γιατί τόσος κόσμος ήταν έξω από το Ολύμπιον την Κυριακή
Συγκίνηση και γέλια υπήρχαν στο σινεμά σε μία προβολή που από ότι φαίνεται σύστησε το "Ζ" του σπουδαίου Κώστα Γαβρά σε πολλούς νέους
Λέξεις: Αστέρης Καρατζάς
Το “Ζ” είναι από τις ταινίες που βλέπεις και κατευθείαν ψάχνεις πληροφορίες για τα συμβάντα πίσω από το φιλμ. Πώς γυρίστηκε στα χρόνια της Χούντας, γιατί τότε, ποια προβλήματα προέκυψαν, ποιες είναι οι λεπτομέρειες της πραγματικής ιστορίας, και ποια η επιρροή της ταινίας στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χώρο;
Το φιλμ λοιπόν ξεκινά γράφοντας «Κάθε ομοιότητα με αληθινά γεγονότα, με πρόσωπα ζωντανά ή νεκρά, είναι σκόπιμη!» και εξιστορεί το χρονικό της δολοφονίας του Λαμπράκη από το ελληνικό κράτος.
Ωστόσο τρομερά ενδιαφέρουσα ήταν και η συζήτηση που προηγήθηκε της ταινίας μεταξύ του κριτικού Πάνου Αχτσιόγλου και του Κώστα Γαβρά. Ξεκινώντας ο σπουδαίος σκηνοθέτης, μίλησε για όλες τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στα γυρίσματα αλλά και πριν από αυτά.
Για την ιστορία, η ταινία σαφώς δεν μπορούσε να γυριστεί στην Ελλάδα λόγω της Χούντας. Ο Γαβράς ζούσε ήδη στην Γαλλία. Ούτε η Γαλλία δεν έδωσε κάποια λύση. Η ταινία λοιπόν πήρε δρόμο για ακύρωση, μέχρι που ένας παραγωγός πρότεινε την Αλγερία. Έτσι λοιπόν και έγινε με μία μικρή οικονομική βοήθεια του Γαλλικού κράτους. Μάλιστα ο Γαλλικός στρατός δήλωσε ότι υποστηρίζει την ταινία παρόλο που είναι κατά του στρατιωτικού καθεστώτος γιατί δεν θεωρούσαν τον εαυτό τους φασίστες.
Στην συνέχεια επεκτάθηκε περισσότερο στο πως προέκυψε η συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη. Ο μουσικός βρισκόταν ήδη σε εξορία στην Ζάτουνα, έτσι ο Γαβράς έστειλε την γυναίκα του, αφού απέτυχε αυτή η προσπάθεια, στέλνει τον Jacques Perrin εξηγώντας του πως να φτάσει. Έτσι ο Θεοδωράκης έδωσε την μουσική του μέσα σε μία κούτα από τσιγάρα, με ένα χαρτί που έλεγε “Να πάρει ο Κώστας ό,τι μουσική θέλει”. Για τον Γαβρά αυτό ήταν το συμβόλαιο του με τον Μίκη.
Σε επόμενη ερώτηση ο Γαβράς επεκτάθηκε στα συναισθήματα που του προκαλεί το σημερινό πολιτικό κλίμα, λέγοντας πως η απάθεια είναι μεγάλος λόγος της κατάστασης που βρισκόμαστε (βλ. Trump). Ακόμα, σαν Έλληνας της διασποράς δήλωσε πως ενώ σκέφτεται συνέχεια την Ελλάδα, νιώθει πως δεν έχει το δικαίωμα να εμπλέκεται πολύ μιας και δεν είναι αυτός που επιλέγει τους πολιτικούς μας. Νιώθει όμως καθήκον για την πρόκληση της σκέψης, και ξεκαθάρισε πως η παιδεία είναι απαραίτητη για την ύπαρξη της τέχνης.
Ο σκηνοθέτης τόνισε επίσης την κοινωνική σημασία του σινεμά, όταν κάποιος πάει στο σινεμά, έχει έναν ευθύ διάλογο με τον καλλιτέχνη, ενώ στο σπίτι με ποτά και φαγητά η εμπειρία δεν είναι τόσο αυθεντική.
Τέλος αναφέρθηκε στο πως το σινεμά έχει γίνει παγκόσμιο, και μάλιστα είχε συνομιλία με τον Park Chan Wook για το remake της ταινίας του the Axe σε No Other Choice.
Η προβολή της ταινίας που ακολούθησε φυσικά είχε το κοινό σε ένταση. Συγκίνηση και γέλια υπήρχαν στο σινεμά σε μία προβολή που από ότι φαίνεται σύστησε το Ζ σε πολλούς νέους.
