Ο δημόσιος λόγος που εκθέτει τη χώρα και προκαλεί το κοινό αίσθημα
Ακατανόητες τοποθετήσεις που εξυπηρετούν την ικανοποίηση ενός στενού κομματικού ακροατηρίου. Τα συμφέροντα της χώρας, όμως;
Εικόνα: Eurokinissi
Μπορείς να ακούσεις πολλά από κυβερνώντες, ειδικά όταν προσπαθούν να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους.
Υπάρχουν όμως και κάποιες κόκκινες γραμμές.
Υπάρχουν τοποθετήσεις και δηλώσεις που ξεπερνούν τα όρια υπεράσπισης μιας πράξης, μιας ενέργειας, μιας απόφασης, μιας στρατηγικής.
Θεωρώ ότι η δήλωση του πρωθυπουργού στην εβδομαδιαία ενημέρωσή του για την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο πως είναι μία από αυτές.
Νομίζω πως είναι μια τοποθέτηση που ανεξαρτήτως χρώματος και ιδεολογίας, μπορεί να χαρακτηριστεί από άστοχη μέχρι και επικίνδυνη, εκθέτοντας τη χώρα και τα συμφέροντά της.
«Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σχολιάζοντας μεταξύ άλλων την επέμβαση Τραμπ.
Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας μας για το καθεστώς Μαδούρο, αν έβλεπε να συμπάθεια ή όχι τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας της Λατινικής Αμερικής, δεν μπορεί να μην στέκεται σε αυτή καθαυτή την ενέργεια κατάλυσης και βάναυσης επέμβασης σε μια ξένη χώρα. Ποτέ η νομιμότητα μιας ενέργειας δεν μπορεί να είναι λεπτομέρεια.
Δεν είναι μια δήλωση που απλά κολακεύει τον Τραμπ. Είναι μια δήλωση που αγνοεί τις αρχές του διεθνούς δικαίου, οι οποίες δεν ισχύουν μόνο για τη Βενεζουέλα, αλλά για όλες τις χώρες της υφηλίου.
Σε ένα εξαιρετικό άρθρο παρακάτω, το εξηγεί ο νομικός, Βασίλης Σωτηρόπουλος.
Πώς θα φαινόταν στον Έλληνα πρωθυπουργό αν ο αναθεωρητισμός και η ευκολία με την οποία ένα κράτος επεμβαίνει σε ένα άλλο καταπατώντας τις αρχές της δικαιοσύνης, αφορούσε τη χώρα του, αύριο μεθαύριο; Πώς κανονικοποιεί με μια τέτοια δήλωση την ενέργεια των «σερίφηδων» αυτού του πλανήτη που παίρνοντας νομιμοποίηση μονάχα από τον εαυτό τους καταλύουν με το έτσι θέλω κυβερνήσεις;
Μια δήλωση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Ελπίζω όχι σε βάρος της χώρας.
Μία τοποθέτηση που προκάλεσε την προσωπική μου θυμηδία ήταν κι αυτή του Κωνσταντίνου Κυρανάκη, αναπληρωτή Υπουργού Μεταφορών και Υποδομών, που σχολιάζοντας για το χθεσινό μπλακ-άουτ στον εναέριο χώρο της Ελλάδας, είπε πως πρόκειται για «απαρχαιωμένα τα συστήματα, το γνωρίζουμε, αυτά παραλάβαμε».
Εύλογη απορία: Ποιος κυβερνά τη χώρα τα τελευταία επτά χρόνια; Πότε θα κριθεί για το έργο της αυτή η κυβέρνηση; Το ότι αυτά παραλάβατε όταν αναλάβατε, σας κάνει να μην έχετε καμία ευθύνη την τελευταία επταετία; Δεν είχατε το χρόνο να αλλάξετε κάτι από αυτά;
Αντί μιας απολογίας, ακούς απίθανα πράγματα που προκαλούν το κοινό αίσθημα.
Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια. Τα ίδια ακούσαμε και μετά την τραγωδία στα Τέμπη, περί παραλείψεων που δεν έπρεπε να μάθουμε γιατί δε θα μπαίναμε στα τρένα κι άλλα τέτοια «όμορφα.
Α, μιας και το αναφέραμε.
Για την τοποθέτηση περί σπαθιών του αγαπημένου Άδωνι Γεωργιάδη, να μην προσθέσω κάτι άλλο καλύτερα.
Σχολίασε μέχρι και ο Παύλος Μαρινάκης, παίρνοντας σαφείς αποστάσεις και αδειάζοντας τον Υπουργό του. Ξεχάσαμε. Πιθανώς υπάρχει και ένα κοινό που πρέπει να ικανοποιηθεί.







