«Τζάμια που έτριζαν και… αόρατα χέρια» – Το… στοιχειωμένο σπίτι στη Θεσσαλονίκη που έγινε πρωτοσέλιδο
Ένας περίεργος δυνατός θόρυβος που ακούστηκε ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει μια σειρά από φήμες οι οποίες άρχισαν να διαδίδονται από στόμα σε στόμα
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο γεμάτη ιστορία, πολιτισμό και ζωντάνια.
Όπως κάθε μέρος στον πλανήτη που σέβεται τον εαυτό του, η Θεσσαλονίκη «κουβαλά», και αυτή, ιστορίες γεμάτους… ψιθύρους από το παρελθόν, μυστήρια που αγγίζουν τα όρια του υπερφυσικού, μέρη για τα οποία υπάρχουν μαρτυρίες ή και θρύλοι για γεγονότα που δεν μπορούν να εξηγηθούν.
Παλιά αρχοντικά που στέκουν σιωπηλά σε ξεχασμένες γειτονιές, εγκαταλελειμμένα κτίρια με σπασμένα παράθυρα και ξεθωριασμένες προσόψεις, αλλά και ιστορικά σημεία που κουβαλούν μνήμες τραγωδίας, συνθέτουν ένα σκηνικό που τροφοδοτεί εδώ και δεκαετίες ιστορίες για το ανεξήγητο.
Από την οδό Μαύρη Πέτρας στην Άνω Πόλη και το… στοιχειωμένο σπίτι της Βασιλίσσης Όλγας μέχρι τους θρύλους για τους Κήπους του Πασά και το Κόκκινο Σπίτι στην Αγίας Σοφίας, οι αφηγήσεις για σκιές που κινούνται σε άδεια δωμάτια μέχρι μαρτυρίες για ανεξήγητους ήχους μέσα στη νύχτα, οι θρύλοι γύρω από στοιχειωμένα σπίτια και κτίρια της πόλης περνούν από γενιά σε γενιά, αποκτώντας σχεδόν μυθική διάσταση.
Είναι άραγε απλώς προϊόντα φαντασίας και λαϊκής παράδοσης ή μήπως κάποιες γωνιές της Θεσσαλονίκης κρατούν ακόμη ζωντανά ίχνη από τις ζωές που πέρασαν μέσα τους;
Μια τέτοια ιστορία από το… μακρινό 1922 έφτασε να γίνει μέχρι και πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα «Μακεδονία».
Βρισκόμαστε λοιπόν στην συνοικία Γιλάν Μερμέρ, στη σημερινή Λέοντος Σοφού, εκεί όπου σε ένα ιδιόκτητο οικόπεδο οι εργολάβοι Κοσμάς Κολοβός και Αντώνιος Κοσμάς χτίζουν μια όμορφη τριώροφη οικία.
Η νεόδμητη αυτή οικία, όπως διαβάζουμε στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Μακεδονία» τον Ιούνιο του 1922, ούτε πωλήθηκε ούτε εκχωρήθηκε σε κάποιον.
Απλώς νοικιάστηκε σε ευυπόληπτους, όπως χαρακτηρίζονται, ενοικιαστές.
Εκείνη την περίοδο, οι διαμένοντες στο κάτω πάτωμα του κτίσματος, έλειπαν στην Καβάλα για εργασίες.
Ένας περίεργος δυνατός θόρυβος που ακούστηκε λοιπόν ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει μια σειρά από φήμες οι οποίες άρχισαν να διαδίδονται από στόμα σε στόμα.
Η οικία γειτνίαζε με οικήματα και οικόπεδα της Ισλαμικής Κοινότητας ή Τούρκων ιδιωτών.
Χανούμισσες που περιφέρονταν στη γειτονιά έντρομες έλεγαν ότι το σπίτι αυτό ήταν «ιερό βακούφι» και ότι τη νύχτα «έβγαινε το φάντασμα του Χότζα» που κατοικούσε εκεί τον παλιό καιρό.
Άλλοι Οθωμανοί ανέφεραν ότι εντός του κτίσματος διέμεναν αόρατα φαντάσματα τα οποία «χαλούν τον κόσμο κατά τη σκοτεινή ώρα της επιφοιτησεως των».
Σα να μην έφταναν τα παραπάνω, άρχισαν τις νυχτερινές ώρες να τρίζουν και να σπάνε μυστηριωδώς τα τζάμια του κτιρίου.
Τα όσα συμβαίνουν στη Γιλάν Μερμέρ δεν αφήνουν ασυγκίνητους τους Τούρκους δημοσιογράφους, που στις δικές τους στήλες καταγράφουν τα… περίεργα γεγονότα λέγοντας ότι το σπίτι αυτό χτίστηκε από κάποιον Εβραίο ο οποίος λόγω των μυστηριωδών πνευμάτων, το πούλησε σε κάποιον άλλον Εβραίο και εκείνος με τη σειρά του σε κάποιον άλλον Εβραίο.
Σύμφωνα με την Τουρκάλα δημοσιογράφο, τα μέλη της οικογένειας του τελευταίου Εβραίου ιδιοκτήτη, βγήκαν αλλόφρονα στο δρόμο και κραύγαζαν ότι στο σπίτι υπάρχουν «πονηρά πνεύματα».
Μάλιστα, έλεγαν ότι τις νύχτες που κοιμόντουσαν, κάποια… αόρατα χέρια τους σήκωναν τα παπλώματα, τους ενοχλούσαν και δεν τους άφηναν να κοιμηθούν.
Επίσης, ότι στην κουζίνα τα πνεύματα… στήνουν ορχήστρα, παίζοντας μουσική με τα καζάνια, τους τεντζερές, και τα ταψιά.
Έτσι, ήταν αδύνατο να παραμείνουν στο σπίτι.
Μάλιστα, όπως υποστηρίζει πάντα η Τουρκάλα δημοσιογράφος, οι ένοικοι του σπιτιού κάλεσαν την Αστυνομία, παρέδωσαν τα κλειδιά και τους είπαν αν δεν φοβούνται να πάνε στο σπίτι για να δουν και οι μόνοι τους τι συμβαίνει.
Βέβαια, οι αναφορές της σταματούν εκεί, άρα όπως καταλήγει και ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Μακεδονία» η αστυνομία, μάλλον, δεν πήγε ποτέ στο σπίτι.
Το πρωτοσέλιδο της «Μακεδονία» συνεχίζει γράφοντας ότι το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι το σπίτι δεν το έχτισε ούτε Εβραίος, ούτε άλλος Εβραίος το αγόρασε, ούτε κάποια οικογένεια Εβραίων έμεινε ποτέ μέσα.
Ούτε οι ιδιοκτήτες, ούτε οι ενοικιαστές άκουσαν ή είδαν στοιχεία που να παραπέμπει σε… φαντάσματα.
Απλώς, εκπρόσωποι της Ισλαμικής Κοινότητας ζητούσαν διαρκώς από τους ιδιοκτήτες να αγοράσουν το σπίτι για λογαριασμό της Κοινότητας ώστε να το χρησιμοποιήσουν σαν σχολείο όπου θα φοιτούσαν παιδιά Τούρκων που διαμένουν στην περιοχή, την οποία ήθελαν να είναι «καθαρά» τουρκική και να φύγουν από εκεί οι κάτοικοι άλλων εθνικοτήτων.
Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν.
Από τότε και στο εξής άρχισαν να διαδίδονται οι φήμες για τα… δαιμόνια που υπάρχουν στο κτίσμα, τα δύο πατώματα εκ των οποίων ήταν κενά. Τα όσα ακούγονταν βέβαια απομάκρυναν οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο να προχωρήσει στην ενοικίαση τους.
Ο αρθρογράφος της «Μακεδονία» κάνει λόγο για μια κακόβουλη εκστρατεία και καλούσε μάλιστα τις αστυνομικές αρχές να επέμβουν γιατί όπως σημειώνει τα όσα ακούγονται στόχο έχουν να ασκήσουν πίεση στους ιδιοκτήτες ώστε να πουλήσουν το κτίσμα στην Ισλαμική Κοινότητα.
Τέλος, ζητά ακόμα και από τον Εισαγγελέα να προστατεύσει τους ιδιοκτήτες από τη «γελοία και επιζήμια εις αυτούς μυθοπλασία».
