Μπορεί να γίνει μία μαρίνα σαν του Φλοίσβου στην Καλαμαριά;

Παρακολούθησα χθες την συνέντευξη Τύπου της Χρύσας Αράπογλου για τη μαρίνα της Αρετσούς και την κόντρα που έχει ξεσπάσει με το Υπερταμείο για την αξιοποίηση της περιοχής.

Ένα θαλάσσιο μέτωπο 5,5 χιλιομέτρων που ούτε ένα του μέτρο δεν ανήκει στον δήμο Καλαμαριάς. Ένας δήμος που δυστυχώς δεν έχει δικαίωμα, τίτλους ιδιοκτησίας, ή χρήσης για όλη την ακτογραμμή του, η οποία ρημάζει εδώ και δεκαετίες.

Είναι τραγικό πραγματικά να κάνεις βόλτα στην παραλία της Καλαμαριάς κα από τον Κελλάριο στη Σοφούλη μέχρι και τη σχολή δικαστών και να βλέπεις την εγκατάλειψη, την έλλειψη σχεδίου και την ανοργανωσιά και μάλιστα επί πόσα χρόνια. Ήμουν νιος και γέρασα… Με ευθύνη 100% του ελληνικού κράτους.

Καμία κυβέρνηση ποτέ δεν έκανε κάτι σοβαρό για να αξιοποιήσει αυτόν τον πανέμορφο χώρο, μια περιοχή που θα μπορούσε να είναι ένα στολίδι που θα ευχαριστιόνταν οι Θεσσαλονικείς, η μαρίνα της Αρετσούς, μα και όλο το παραλιακό μέτωπο είναι υπερτοπικό ζήτημα και φυσικά δεν αφορά τα στενά όρια της Καλαμαριάς.

Χρόνια λοιπόν ακούμε για την επιθυμία αξιοποίησης της μαρίνας, μα δε βλέπουμε τίποτα. Το μόνο που γίνεται είναι να ρημάζει, να φιλοξενείται άγνωστος αριθμός σκαφών και να πηγαίνουμε μια βόλτα το σκύλο μας, ή για λίγο τρέξιμο και πάλι όμως αντιλαμβανόμενοι πόσο υποτιμούμε εμείς οι ίδιοι  τον τόπο μας.

Όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι αυτό πρέπει να αλλάξει και να υπάρξει αξιοποίηση, όμως δυστυχώς προέκυψε και πάλι ασυμφωνία ως προς τον τρόπο που αυτό πρέπει να γίνει.

Το σημείο που διέρρηξε τις σχέσεις και την επικοινωνία μεταξύ του  Υπερταμείου και του δήμου, είναι το σχέδιο δημιουργίας ξενοδοχειακής εγκατάστασης ή κατοικιών στη χερσαία περιοχή 7,5 στρεμμάτων της μαρίνας.

Ο δήμος θεωρεί πως η ύπαρξη κατοικιών αλλοιώνει το χαρακτήρα της, δημιουργεί άλλες συνθήκες, ενός «κλειστού κλαμπ» και ιδιωτικού χώρου στον οποίο δε θα υπάρχει πρόσβαση στους πολίτες της Θεσσαλονίκης, σημειώνοντας πως η συγκεκριμένη περιοχή θα διαχωρίζεται από την υπόλοιπη μέσω μιας τάφρου με νερό και ενός τοιχίου 2 μέτρων. Το Υπερταμείο βέβαια με νέα ανακοίνωση διέψευσε ότι δε θα υπάρχει πρόσβαση, παρά μόνο έλεγχος, ενώ υπογράμμισε πως η ανέγερση ξενοδοχείου θα είναι ήπιας δόμησης, αναφέροντας μάλιστα κι άλλα αντίστοιχα παραδείγματα σε άλλες πόλεις.

Το παράδειγμα που η κ. Αράπογλου χρησιμοποίησε για την μαρίνα που η ίδια θα ήθελε και θα προσδοκούσε, ήταν αυτό της μαρίνας του Φλοίσβου.

Πράγματι, παρακολουθώντας το συγκεκριμένο παράδειγμα, κάποιος προφανώς θα ένιωθε πως μια αντίστοιχη τέτοια μαρίνα θα μπορούσε να είναι μια ιδανική λύση και για την Καλαμαριά.

310 θέσεις ελλιμενισμού, 8,2 στρέμματα χερσαίας ζώνης μπορείς να απολαύσεις τη θέα, αλλά και να δειπνήσεις ή να πιεις καφέ, ποτό κλπ., ενώ στο σύνολο των 25 τον περίπατό σου ή να απολαύσεις τη βόλτα σου.

Στη μαρίνα του Φλοίσβοι δεν υπάρχει ξενοδοχείο, ωστόσο υπάρχει  ελεγχόμενο σύστημα καμερών και ελεγχόμενη είσοδος οχημάτων, με φράχτη.

Πάμε τώρα στην Καλαμαριά. Μπορεί να έχει μια τέτοια μαρίνα;

Ασφαλώς και μπορεί και θεωρώ πως θα το ήθελαν πολλοί Θεσσαλονικείς, γιατί θα αναβάθμιζε την περιοχή, θα προσέλκυε περισσότερο κόσμο και θα έδινε τη δυνατότητα στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη που τη δεδομένη στιγμή είναι μια πληγή για την πόλη της Καλαμαριάς.

Πόσο απαραίτητη είναι η ύπαρξη ξενοδοχείου; Προφανώς αν αυτό είναι μέσα στη θάλασσα, θα ήταν κάτι που θα έβαινε ενάντια στους περιβαλλοντικούς κανόνες.

Γι΄αυτό και η λύση της δημιουργίας του ξενοδοχείου θα μπορούσε να δοθεί με επιλογή ενός άλλου κοντινού σημείου που δε θα αλλοίωνε τον χαρακτήρα της μαρίνας και παράλληλα θα δημιουργούσε και τις τουριστικές προϋποθέσεις που θα ήθελε ο κάθε επενδυτής.

Στο μυαλό όλων πήγε το νοσοκομείο Παναγία, το οποίο ρημάζει πάνω από μια δεκαετία και βρίσκεται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το σημείο, όπως αναγράφεται σχεδόν φωτογραφικά και στην ανακοίνωση του διαγωνισμού από το Υπερταμείο.

Εδώ βέβαια είναι απαραίτητη η αλλαγή χρήσης γης και επιπλέον υπάρχει και το εμπόδιο ότι το εν λόγω κτίριο ανήκει στα χέρια ιδιώτη. Οπότε και πάλι υπάρχουν εμπόδια. Είναι όμως ανυπέρβλητα; Μήπως όλοι θα έπρεπε να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση;

Ο Φλοίσβος στα μάτια των περισσοτέρων θα ήταν πράγματι ένα ιδανικό υπόδειγμα πάνω στο οποίο θα μπορούσε να «πατήσει» η Καλαμαριά, ωστόσο παράλληλα αναγνωρίζουμε πως υπάρχουν διαφορές που δεν είναι αμελητέες, όπως το γεωγραφικό σημείο των δύο περιοχών (άλλο Αθήνα κι άλλο Θεσσαλονίκη στα μεγέθη κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε) και  ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα έσοδα που θα προκύπτουν από τη χρήση της μαρίνας και των σκαφών. Συνεπώς, η μη ύπαρξη ξενοδοχείου έστω σε κοντινή απόσταση κάνει την επένδυση ακόμη πιο δύσκολη.

Θα συμφωνήσω με την δήμαρχο ότι είναι απαράδεκτο τόσα χρόνια το δημόσιο και οι κυβερνήσεις να αφήνουν στη μοίρα τους μια τέτοια περιοχή που θα μπορούσε να συντελέσει σημαντικά στην ανάπτυξη του τόπου. Και μάλιστα μου αρέσει και ο δυναμισμός που το εκφράζει.

Ωστόσο, δε θεωρώ ότι το Υπερταμείο είναι φάντασμα ή ένας κακός δαίμονας. Είναι φορέας του Δημοσίου, που τις περισσότερες φορές λειτουργεί με όρους τεχνοκρατικούς, κάτι που μπορεί να είναι ενοχλητικό, όμως με τους απαραίτητους ελιγμούς, με συστράτευση όλου του δημοτικού συμβουλίου (είδα πολλές απουσίες χθες, η δυναμική θα ήταν μεγαλύτερη αν στο πάνελ βρισκόταν όλοι οι επικεφαλής των παρατάξεων) και τις κατάλληλες πιέσεις και συμμαχίες, υπάρχει τρόπος να τους αναγκάσεις σε υποχώρηση, κάτι να κερδίσεις κάτι πιθανώς να χάσεις, να προσαρμόσεις στα θέλω και τις ανάγκες της κοινωνίας και μακροπρόθεσμα να ωφεληθείς κι εσύ και η πόλη σου.

Η συζήτηση κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να σταματήσει.